دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ایمان

No image
ایمان

كلمات كليدي : قرآن پژوهي، ايمان، مومن، اسلام، شرك، تصديق

نویسنده : حميدرضا قرباني مبين

"ایمان" از باب افعال ماده «أمن» به معنای ایجاد اطمینان و آرامش در قلب خویش با دیگری است[1]و در اصطلاح عبارت است از پذیرش و قبول مخصوصی از ناحیه نفس، نسبت به آن چه درک کرده، مقبولی که باعث شود نفس، در برابر آن ادراک و آثاری که دارد تسلیم شود.[2]

معانی ایمان در قرآن:

ایمان در قرآن به صورت فعل ماضی، مضارع و امر، بیش از 400 مورد به چشم می‌خورد که به بعضی از آنها اشاره می‌کنیم:

1- گروندگان به اسلام و پیامبر (ص)؛ (بقره/183) و گاهی منظور مسیحیان از اهل کتاب است؛ (حدید/28).

2- ایمان باطنی و قلبی؛ (نساء/ 136، آل عمران/ 173، فتح/ 4)

3- قبول داشتن، باور کردن، تصدیق به قلب؛ (اعراف/ 32 و 134، بقره/ 55 و 75، آل عمران/ 183، توبه/ 61 و 94 یوسف/ 17، مؤمنون/ 47، شعراء/ 111، عنکبوت/ 26، حجرات/ 14، ممتحنه/ 10)

4- اعتراف به و حدانیّت خداوند (توسّط ملائکه)؛ (غافر/ 7 )

5- اعتقاد داشتن به خدای یگانه و تصدیق پیامبران؛ (غافر/ 28، سجده/ 29)[3]

تفاوت اسلام و ایمان:

همانطور که در سوره حجرات آیه 14 و 15 اشاره شده است ایمان و اسلام با هم فرق دارند؛

فرق اوّل؛ این که اسلام به معنای تسلیم دین شدن از نظر عمل است و عمل هم مربوط به جوارح و اعضای بدن است ولی ایمان امری قلبی است.

فرق دوّم؛ این که آثار ایمان در اعمال ظاهری نیز آشکار می‌شود یعنی هر مؤمنی مسلمان است ولی تسلیم ظاهری همیشه همراه ایمان نیست بنابراین هر مؤمنی مسلمان است ولی هر مسلمانی مؤمن نیست.[4]

متعلّقات ایمان:

در آیات قرآن به مواردی اشاره شده که ایمان به آنها لازم و ضروری است و جامع همه آنها ایمان به غیب است، (به هر آنچه از حواس بشری پنهان است و پیامبران از آن خبر داده‌اند غیب گفته می‌شود) ایمان به غیب شامل ایمان به خدا، فرشتگان، پیامبران، قیامت، بهشت و جهنّم و... می‌شود، البته گاه غیب به موارد خاصی چون خداوند، قرآن، قیام حضرت مهدی و... تأویل برده شده است که اشاره به برخی مصادیق غیب دارد.[5]

برخی از آثار ایمان:

برای ایمان آثار زیادی می‌توان بر شمرد و از جمله آن که:

1. ایمان موجب رستگاری و رهایی از عذاب دردناک دوزخ، همچنین موجب آمرزش گناهان و وارد شدن به بهشت است. (صفّ آیه 10 و 12)

2. ایمان موجب هدایت به راه مستقیم می‌شود. (بقره آیه 137، نساء آیه 175، یونس آیه 9، تغابن آیه 11 و...)

3. انسان را از رحمت الهی بهره‌مندی می‌سازد. (بقره آیه 218، نساء آیه 175)

4. ایمان و تقوا، برکات آسمانی و زمینی را از سوی خداوند برای انسان فراهم می‌آورد. (اعراف آیه 96)

5. ایمان همراه عمل صالح موجب فراهم آمدن حیات طیبّه برای انسان می‌شود (نحل آیه 97) که حیات طیبّه گاه به روزی حلال یا نعمت قناعت تفسیر شده است که به نظر می‌رسد دانایی، روش بینی و توانایی و قوّتی که خداوند به مؤمن می‌دهد و مؤمن به وسیله آنها زندگی آرام، پر برکت و روشنی را برای خود پدید می‌آورد همان حیات طیبّه باشد.

6. از جمله فواید ایمان محبوب شدن مؤمن نزد دیگران است که خداوند در قرآن به آیمان آورندگانی که عمل نیک انجام دهند وعده داده است که آنان را محبوب دلها قرار می‌دهد. (مریم آیه 96)

7. طمأنینه و آرامش بر قلبهای مؤمنان. (فتح آیه 4)

8. یاری خداوند در دنیا و آخرت همراه مؤمنان. (غافر آیه 51)

9. مؤمنان وارثان زمین معرّفی شده‌اند. (نور آیه 55)

10. هیچ ترس و ناراحتی به دلهای آنان راه پیدا نمی‌کند. (یونس آیه 62 – 63)

11. ایمان در روز قیامت نورانیتی را نصیب انسان می‌کند. (حدید آیه 12، 19)

12. مؤمنان نسبت به پذیرش اعمال خود از سوی خداوند بدون کم و کاست اطمینان و آرامشی دارند. (طه آیه 112، جنّ آیه 13).[6]

مقاله

نویسنده حميدرضا قرباني مبين
جایگاه در درختواره علوم قرآن و حدیث - قرآن‌پژوهی - اخلاق

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS