دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

بهشت و جهنم موجود

No image
بهشت و جهنم موجود

بر اساس ديدگاه قرآن، عوالم يا همان نشئات در امتداد يکديگر نيستند؛ بلکه نسبت ميان آنها نسبت ظاهر و باطن است. پس النَّشْأةً الْاُخْرَي(نجم، آيه 47) يا النَّشْأةً الْآخِرَةً (عنکبوت، آيه 20) باطن و ملکوت همين النَّشْأةً الْاُولَي(واقعه، آيه 62) است.

بر اين اساس، پرسيدن از زمان و وقت آمدن و رفتن اين عوالم معنايي ندارد؛ زيرا : 1. آخرت باطن و ملکوت اين ملک دنيا است؛ 2. ملکوت محيط بر ملک است؛ 3. هر چيزي در ملک رقيقه آن حقيقت ملکوتي است؛ 4. مرگ وقت بي زماني است.

نتيجه اين است که قيامت و بهشت به عنوان ملکوت همين ملک، هم اکنون موجود است. اباصلت هروي مي گويد: از امام رضا(ع) پرسيديم: يا ابن رسول الله! بفرماييد آيا بهشت و دوزخ در حال حاضر آفريده شده و موجودند؟ امام رضا(ع) قاطعانه فرمودند: البته که موجود هستند. هنگامي که رسول خدا(ص) به معراج برده شدند، وارد بهشت شده و دوزخ را نيز ديدند!

پرسيدم: برخي ها مي گويند: «بهشت و دوزخ» در حال حاضر، مقدر شده، ولي هنوز آفريده نشده است؟! امام رضا(ع) که گويا از اين عقيده برآشفته بود، فرمودند: نه اين گروه از مايند و نه ما از آنها هستيم! کسي که آفرينش بهشت و دوزخ را انکارکند، رسول خدا(ص) و ما را دروغگو خوانده و از ولايت ما بهره اي نداشته و در آتش دوزخ جاودانه خواهد بود. خداوند عز و جل فرمود: «هذه جهنم التي يکذب بهاالمجرمون، يطوفون بينها و بين حميم آن؛ اين همان دوزخي است که مجرمان، آن را تکذيب مي کنند، در حالي که (هم اکنون) بين آن و آب جوشان مي چرخند. (الرحمن- 43؛ عيون اخبارالرضا، ج1، ص115؛ بحار الانوار، ج 8، ص 119)

پس قيامت و بهشت و دوزخ و جهان آخرت، چيزي جز امتداد همين دنيا و ملکوت و باطن آن نيست؛ بنابراين موجود و محيط بر اين دنيا است و پرسش از زمان ايجاد آن معنايي ندارد: يَسْاَلُونَ اَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ.(ذاريات، آيه 12) يا : يَسْاَلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةً (قيامت، آيه 6)

اگر بخواهيم وضعيت انسان در دنيا را تبيين کنيم، بايد گفت همانند جنين در رحم مادر است که در دنيا است و مي گويد دنيا کجاست و کي آغاز مي شود و چه وقت به وجود مي آيد؛ از نظر زماني همانند کسي است که در گردابي در وسط اقيانوس در حال گرديدن است و گرفتار زماني است که اين گردش براي او ايجاد کرده، وقتي از اين گرداب بيرون مي افتد مي فهمد که زمان جز همان گردش در درون گرداب نبوده است و او همواره در اقيانوس بوده است. پس آخرت براي اهل دنيا مانند وضعيت کودک در رحم مادر و گرفتار در گرداب است.

 

روزنامه كيهان، شماره 21718 به تاريخ 19/6/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
Powered by TayaCMS