دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تقويت جديت در نماز

No image
تقويت جديت در نماز

اگر نسبت به انجام فريضه نماز كاهل هستيم يا خداي ناخواسته نماز نمي‌خوانيم چه كنيم؟ چه عوامل و موانعي در انجام عارفانه و عاشقانه اين فريضه مهم الهي و نوراني وجود دارد؟ چه محورها و مدارهايي را بايد لحاظ كنيم كه پاسخ صحيح و عملي براي سؤالهاي مذكور بيابيم؟ براي پاسخ به اين سؤالات مطالب ذيل را با هم مرور مي‌كنيم؟ 1- ميزان ضعف يا قوت در آگاهي و شناخت در حوزه مسائل ديني به ويژه توحيد، نبوت، امامت، عدل و معاد و نيز ارزش‌هاي اخلاقي ضعف و قوت ما در نماز را تعيين مي‌كند. كاهلي نماز محصول ضعف در شناخت و پذيرش در ساير ابعاد دين است. ساده‌ترين راه، مطالعه كتاب‌هايي در زمينه‌هاي ديني و نماز است. 2- تجربه‌هاي تلخ يا شيرين از نماز يا محيط‌هاي مذهبي تأثيرات فوق‌العاده در گرايش يا عدم گرايش به نماز خواهد داشت. مسافرت‌هاي خانوادگي و فاميلي به اماكن متبركه و زيارتگاه‌ها اگر توأم با خاطرات خوش و شيرين همراه باشد همراهان را به نماز و ارزش‌هاي ديني علاقمند مي‌سازد. 3- معاشرت و تعامل با خوبان خويشان و اطرافيان اگر اهل نماز و رعايت شئون اخلاقي و ديني باشند، در تقويت بنيه ديني و علاقه‌مندي به نماز و انجام تكاليف شرعي نقش بسيار مهمي‌دارد، تا آنجا كه در روايات آمده است: انسان به آئين دوستان و معاشرانش است. 4- گناه، سم روح و روان است. اگر روان خود را مسموم كنيم تا زماني كه با توبه سم گناه را از روح و روان خود پاكسازي نكنيم، حقيقت تلخ خواهد بود و نماز زجرآور و از هر آنچه خوب است گريزان خواهيم شد. دروغ، غيبت، اتلاف وقت، اسراف، خودنمايي و مدگرايي، بدحجابي و معاشرت با اهل معصيت، ... از جمله سموم مهلك‌اند. 5- انتظار ناروا از نماز: استفاده ابزاري از نماز جهت تأمين نيازهاي غريزي نيز از جمله موانع رسيدن به مقام اهل نماز و دعا و عبادت است. اين گروه از افراد وقتي از نماز محصول دنيوي و غريزي به دست نمي‌آورند به‌دنبال بهره گيري از خرافات رمال و فالگير و ده‌ها روش غيرعقلي و ناپسند ديگر مي‌روند. اينان نمي‌توانند اهل نماز و عبادت واقعي باشند مگر با توبه و استغفار، دل و روح خود را پاك نمايند. 6- عدم پاسخگويي صحيح، صريح و به موقع به پرسش‌ها و ابهاماتي كه گاهي از سوي نمازگزاران طرح و تبيين مي‌شود موجب دور ماندن نمازخوان‌ها از شناخت و آگاهي‌هاي لازم در حوزه دين و دعا و نماز شده و به دنبال آن رغبتي به نماز نشان نمي‌دهند. 7- زور و اجبار و تحميل نيز كه گاهي از سوي والدين در برخي خانواده‌ها عليه فرزندان و بعضاً عليه همسر اعمال مي‌شود چه‌بسا ‌موجب بی‌میلی نسل جوان از ارزش‌ها و فرائض ديني مي‌شود يعني نماز و نمازگزاران را با زور و تحميل و تحقير توامان تداعي نموده و از نماز و نمازخوان‌ها فاصله مي‌گيرند. غنچه با زور گل نمي‌شود. فراموش نكنيم كه تمامي‌سوره‌هاي قرآن (جز يكي) با رحمن و رحيم آغاز شده و بهترين راه تقويت بنيه ديني در بين مردم زباني نرم و استدلالي محكم و موعظه‌اي شيرين و نيكو داشته شده است. 8- تأخير در انجام فريضه مهم نماز و بي‌اهميت جلوه دادن عبادات نيز از عوامل زمينه ساز دوري و كاهلي در نماز خواهد شد نماز هم به لحاظ قالب (شكل) هم به لحاظ قيمت (محتوا) مي‌بايست زيبا و غني اقامه شود تا براي خود و ديگران انگيزه و عشق بيشتري براي به پا داشتن نماز فراهم شود. 9- درباره فرزندان مي‌بايست فرايند تربيت ديني از قبیل ازدواج، اذان اقامه در گوش راست و چپ نوزاد، نام نيك نهادن، بردن كودكان به مسجد و نماز جماعت و اماكن متبركه، بيان قصه‌هاي جذاب درباره نماز و تهيه و تدارك وسايل و فضاي مناسب براي نماز (سجاده و لباس نماز زيبا و خوش رنگ، عطر، تسبيح و مهر تميز و...) مورد توجه جدي قرار گيرد. 10- انسان نسبت به زمان و مكان شرطي مي‌شود به عبارتي اگر جا و مكان مخصوصي براي اقامه نماز در نظر گرفته شود و سعي در به جا آوردن نماز در زمان مقتضي شود اعضاي خانواده در همان زمان و آن مكان به راحتي و بدون زحمت يا فراموشي حال و هواي نماز مي‌يابند. 11- دير خوابيدن موجب دير بيدار شدن و سنگيني به هنگام نماز صبح خواهد شد. پس بايد به موقع بخوابيم تا صبح به موقع و سرحال براي اقامه نماز بيدار بشويم. 12- شام ديرهنگام باعث سستي و بي‌حالي خواهد شد. براي مقابله با تنبلي و سستي به هنگام صبح و شام زودتر صرف شود. 13- لقمه حرام، شب نشيني‌هاي طولاني حتي اگر حرام‌بيني در آن صورت نگيرد (همين كه وقت تلف مي‌شود و حال و هواي مجلس لهو است و بيهودگي) ذهن و ضمير آدمي‌را آلوده ساخته و قوت و قدرت عبادت و نماز را به حداقل رسانده يا انسان را به بي‌نمازي و گناهان بزرگ‌تر فرو مي‌غلتاند. خداوند مي‌فرمايد: كلوا من الطيبات و اعلمو ا صالحاه خوراك (خوراك جسمي‌، فكري و روحي) خود را پاك كن عمل صالح (نماز و...) نيز پشت سر آن خواهد آمد. 14- ريشه تمامي‌بدبختي‌ها و دين گريزي‌ها و گناهان انسان، حب دنياست. علاقه به دنيا، جايي براي علاقه و ايمان به امور معنوي باقي نمي‌گذارد. چه زيبا فرموده است امام صادق (ع) كه: حب الدنيا رأس كل خطيئه – و اميرمؤمنان (ع) تأكيد فرموده: حب الدنيا يفسد العقل؛ علاقه به دنيا عقل را ضايع مي‌كند. حب دنيا حتي فرزندان ما را نيز نسبت به نماز و عبادت بي‌تفاوت مي‌كند. بنابراين زهد و ساده زيستي و قناعت گوهر گرانبهايي است كه ريشه همه دلبستگي‌ها و وابستگي‌هاي كاذب را مي‌سوزاند و فرصت و فضاي عبادت و اقامه نماز واقعي و تاثيرگذار را هم مي‌سازد. 15- حضور در مساجد و نماز جماعت، به‌ويژه در مساجدي كه از فضاي مادي و معنوي خوبي برخوردارند مساجدي كه با مديريت خوب و امام جماعت پويا و متعهد و آگاه، اداره مي‌شوند، در تقويت علاقه و اعتقاد ما و فرزندانمان به دين و عبادات و نماز تاثير فوق‌العاده‌اي دارد اين مهم نبايد مورد غفلت نمازگزاران و تصميم‌گيران مساجد قرار گيرد. مسجد بايد انسان را ياد مساجد صدر اسلام بيندازد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS