دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ثمره نيكی و احسان

No image
ثمره نيكی و احسان

یكی از اصول حاكم بر رفتار و منش اهل ایمان و تقوا، احسان و نیكی است. در آموزه های دینی مصادیق و آثار ارزشمندی برای احسان و نیكوكاری بیان شده است كه به برخی از آنها اشاره می‌‌نماییم.

مصادیق احسان و نیكوكاری

 1- كمك به مردم در هنگام سختی‌ها: ‌در روایات به طور مكرر نسبت به این موضوع تاكید شده است. امام صادق(ع) از نبی مكرم اسلام(ص) نقل می‌‌فرماید: «كسی كه مومنی را یاری كند، خداوند هفتاد وسه مشكل از مشكلات او را حل می‌‌كند، یك مشكل در دنیا و هفتاد و دو مشكل در آخرت در هنگام بلیه عظمی»[1]. در روایتی دیگر از امام صادق(ع) آمده است: «كسی كه به فریاد برادر مومن درمانده و سردرگریبان خود ـ در هنگام شدت گرفتاری‌اش ـ  برسد و ناراحتی او را برطرف و او را یاری كند تا به خواسته خود برسد، خداوند در برابر این كار برای او هفتاد و دو رحمت الهی می‌‌نویسد. یكی از این رحمت‌ها در دنیا شامل حال او می‌‌شود و امر معیشت او را اصلاح می‌‌كند و هفتاد و یك رحمت دیگر برای آخرت او برای سختی‌های روز قیامت ذخیره می‌‌شود».‌‌2- تلاش برای رفع نیازمندی‌های مردم: ‌از امام كاظم(ع) روایت شده است: «خداوند در روی زمین بندگانی دارد كه برای رفع نیازمندی های مردم می‌‌كوشند. اینان در روز قیامت (از سختی‌ها و بلاها) در امان‌اند. كسی كه مومنی را شاد كند، خداوند روز قیامت دل او را شاد می‌‌كند.» امام صادق(ع) نیز می‌‌فرمایند: «برآوردن حاجت مومن بهتر از آزاد كردن هزار برده و بهتر از صدقه دادن هزار بارِ اسب در راه خداست». در بیان دیگری می‌‌فرمایند: «به خدا و محمد و علی ایمان نیاورده است كسی كه هر گاه برادر دینی‌اش برای رفع نیازی به او مراجعه كند با چهره‌ای خندان با او برخورد نكند، اگر رفع حاجتش به دست اوست باید به انجام آن بشتابد و اگر كار از دست او خارج است سراغ دیگری رود و از طریق دیگران مشكل او را حل كند». مطابق این روایت، نیكوكاری و احسان به دیگران و كوشش برای رفع مشكل برادران ایمانی، شرط اسلام و ولایت است و ایمان به خدا و رسول و ولایت از این راه شناخته می‌‌شود.

3- گرامی داشتن مؤمنان: ‌امام صادق(ع) به نقل از رسول خدا(ص) می‌‌فرماید: «كسی كه برادر مسلمان خود را با سخنی ملاطفت آمیز و با رفع مشكلش گرامی بدارد، تا هنگامی كه در این حال است، در سایه رحمت خداوند قرار دارد».4- خدمت به مردم: ‌امیرالمومنین علی(ع) از قول رسول خدا(ص) می‌‌فرماید: «هر مسلمانی كه گروهی از مسلمانان را خدمت نماید، خداوند در بهشت به تعداد آنها به او خدمتكار می‌‌بخشد»[7]. سیره عملی انبیا و اولیای الهی نیز پیوسته خدمت به مردم بود. امام زین العابدین(ع) از راهی كه می‌‌گذشت اگر كلوخی می‌‌دید از مركب پایین می‌‌آمد و آن را با دست خود از مسیر راه مردم برمی داشت، آنگاه سوار می‌‌شد و به راه خود ادامه می‌‌داد.

آثار احسان و نیكوكاری

‌احسان به دیگران پیامدهای بسیاری دارد كه به برخی از مهمترین آنها اشاره می‌‌نماییم. 1- همراهی خداوند: ‌مطابق آیات قرآن كریم، خداوند همواره همراه نیكی كنندگان است و آنها را در مشكلات یاری می‌‌كند: «ان الله مع الذین اتقوا و الذین هم محسنون؛ در حقیقت، خدا با كسانی است كه پروا داشته‌اند و (با) كسانی (است) كه آنها نیكوكارند» (نحل/128)

2- محبوبیت در پیشگاه خداوند و بین مردم: ‌در قرآن كریم آمده است: «و الله یحب المحسنین؛ خداوند نیكوكاران را دوست می‌‌دارد»(آل عمران/134). از امیرالمومنین علی(ع) نیز روایت شده است: «با احسان دل دیگران به دست می‌‌آید... احسان و نیكی به دیگران سبب محبت است... آن كه احسانش زیاد شود، مردم او را دوست می‌‌دارند».3- بزرگی و عظمت: ‌حضرت علی(ع) می‌‌فرماید: «نیكی عین آقایی است... به مردم نیكی كن تا ارج و قَدرت افزون گردد... هرگاه نیكی ها افزون و تحمل زیاد شود، جلالت و بزرگی محقق می‌‌شود... بزرگی و بلندی مرتبه، با احسان است».

4- جلب نعمت و دفع بلا: ‌كسی كه به دیگران نیكی می‌‌كند، دیگران نیز در مقابل به او نیكی می‌‌كنند و از این راه نعمت های وی زیاد و بلاها از او دفع می‌‌گردد. علی(ع) می‌‌فرماید: «نیكی كن تا به تو نیكی كنند... نیكی و احسان نعمت ها را جاری و بلاها را برمی‌گرداند». 5- سركوبی دشمنان و اصلاح آنان: ‌معمولا مردم چنین می‌‌پندارند كه بهترین راه برای از میان برداشتن دشمنی ها و كارهای ناشایست، مقابله به مثل است، حال آنكه بهترین راه برای مقابله با زشت كاری ها نیكی كردن است، البته این روش همیشه و در مورد همه افراد كارآیی ندارد اما در بیشتر موارد موفقیت آمیز است. سیره پیامبر اكرم(ص) نیز بر همین اصل استوار بود، چنان كه به هنگام فتح مكه همه مشركان را بخشید. علی(ع) می‌‌فرماید: «نیكی كردن تو به دشمنان و حسودانی كه با تو حیله كرده اند، برای آنان بسیار ناراحت كننده تر از زشت كاری تو به آنهاست و این كار آنان را به اصلاح فرامی‌‌خواند.»

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
Powered by TayaCMS