دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حقیقتی در مورد نامه اعمال

No image
حقیقتی در مورد نامه اعمال

یکی از مراحل حسابرسی ارائه پرونده اعمال است. بر اساس آیات و روایات، تمام اعمال، رفتار، سخنان، حرکات و حتی نیت‌های انسان ثبت و ضبط می‌شود: «إِنَا نَحْنُ نُحْیِی الْمَوْتَى وَنَكْتُبُ مَا قَدَمُوا وَآثَارَهُمْ وَكُلَ شَیْءٍ أحْصَیْنَاهُ فِی إِمَامٍ مُبِین»؛ «آرى ماییم كه مردگان را زنده مى‌سازیم و آنچه را از پیش فرستاده‌اند با آثار [و اعمال]شان درج مى‌كنیم و هر چیزى را در كارنامه‌اى روشن برشمرده‌ایم».(۱) بر اساس برخی آیات نه تنها اعمال و نتایج آنها، بلکه اندیشه‌ها و تدبیرهای نیمه شب‌ها نیز ثبت و ضبط می‌شود: «وَ یَقُولُونَ طَاعَهٌ فَإِذَا بَرَزُواْ مِنْ عِندِكَ بَیَتَ طَآئِفَهٌ مِنْهُمْ غَیْرَ الَذِی تَقُولُ وَاللهُ یَكْتُبُ مَا یُبَیِتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ تَوَكَلْ عَلَى اللهِ وَ كَفَى بِاللهِ وَكِیلًا»؛ «و مى‌گویند فرمانبرداریم ولى چون از نزد تو بیرون مى‌روند جمعى از آنان شبانه جز آنچه تو مى‌گویى تدبیر مى‌كنند و خدا آنچه را كه شبانه در سر مى‌پرورند مى‌نگارد پس از ایشان روى برتاب و بر خدا توكل كن و خدا بس كارساز است».(۲) همچنین فرشتگان خداوند هر سخنی را که انسان بر زبان می‌آورد و حتی اسرار نهانی و نجواهای او را می‌نویسند: «إِذْ یَتَلَقَى الْمُتَلَقِیَانِ عَنِ الْیَمِینِ وَعَنِ الشِمَالِ قَعِیدٌ * مَا یَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ»؛ «آنگاه كه دو [فرشته] دریافت‌كننده از راست و از چپ مراقب نشسته‌اند [آدمى] هیچ سخنى را به لفظ درنمى‌آورد مگر اینكه مراقبى آماده نزد او [آن را ضبط مى‌كند]».(۳) بی‌شک نامه عمل انسان‌ها در آخرت از سنخ کتاب و دفتر دنیوی نیست و این‌گونه نیست که ثبت و ضبط رفتارهای انسان از راه نوشتن صورت بپذیرد؛ زیرا در این صورت کتابی که در بردارنده اعمال عمر یک انسان است، کتابی بسیار پرحجم خواهد بود که به آسانی قابل مطالعه نیست؛ در حالی که بر اساس روایات اعمال انسان در نامه عمل چنان ثبت می‌شود که با نگاهی می‌توان بر آنها آگاهی یافت. افزون بر این خط و رسم‌های معمولی قابل انکار است، در حالی که بر اساس آیات و روایات خطوط نامه عمل قابل انکار نیست.(۴) برخی معتقدند نامه عمل کنایه از نفس آدمی است که آثار اعمال او بر آن نقش می‌بندد. بر اساس این تفسیر هر چیزی را که انسان با حواس خود ادراک کند، اثری در روحش باقی می‌گذارد و همه آن آثار در صحیفه ذات و خزانه مدرکاتش گرد می‌آیند. همچنین هر کار خوب یا بدی را که انسان انجام می‌دهد، هر اندازه ناچیز باشد، در صفحه ضمیرش نوشته می‌شود؛ به ویژه آنها که به صورت صفات در نفس رسوخ کرده و به صورت خلق راسخ و ملکه نفسانی درآیند. همین‌ها موجب خلود انسان در ثواب یا عقاب الهی‌اند، بنابراین نامه عمل هر انسان کتاب روح اوست.(۵) تا وقتی در این دنیا هستیم، این کتاب پیچیده و بسته است؛ ولی با مرگ گشوده می‌شود و موانع برطرف می‌گردد. در آن روز است که به انسان گفته می‌شود: «لَقَدْ كُنتَ فِی غَفْلَهٍ مِنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَاءكَ فَبَصَرُكَ الْیَوْمَ حَدِیدٌ»؛ «[به او مى‌گویند] واقعاً كه از این [حال] سخت در غفلت بودى و[لى] ما پرده‌ات را [از جلوى چشمانت] برداشتیم و دیده‌ات امروز تیز است».(۶) برخی دیگر معتقدند نامه اعمال در بردارنده اعمال و حقایق آنهاست، نه خط‌ها و نوشته‌هایی که طبق قرارداد و اصطلاح بر مفاهیم معینی دلالت دارند. چنان‌ که در آیات بسیاری به این مطلب اشاره شده است: «یَوْمَ تَجِدُ كُلُ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَیْرٍ مُحْضَرًا وَ مَا عَمِلَتْ مِن سُوَءٍ تَوَدُ لَوْ أَنَ بَیْنَهَا وَبَیْنَهُ أَمَدًا بَعِیدًا وَ یُحَذِرُكُمُ اللهُ نَفْسَهُ وَاللهُ رَوُوفُ بِالْعِبَادِ»؛ «روزى كه هر كسى آنچه كار نیك به جاى آورده و آنچه بدى مرتكب شده حاضر شده مى یابد و آرزو مى‌كند كاش میان او و آن [كارهاى بد] فاصله‌اى دور بود و خداوند شما را از [كیفر] خود مى‌ترساند و [در عین حال] خدا به بندگان [خود] مهربان است».(۷) تعبیر خواندن که در مورد نامه اعمال به کار رفته است: «اقْرَأْ كَتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْیَوْمَ عَلَیْكَ حَسِیبًا»(۸) مفهوم وسیعی دارد که هرگونه مشاهده را در معنای وسیعش در بر می‌گیرد؛ مانند جمله «در چشم‌های تو این تصمیم را خواندم». همچنین در مورد عکس‌هایی که از بیماران گرفته می‌شود تعبیر خواندن به کار می‌رود.(۹) برخی دیگر نیز معتقدند نامه اعمال، آثار تکوینی اعمال انسان است که در آخرت آشکار می‌شود. طبق این تفسیر اعمال همان‌گونه که در درون جان انسان اثر می‌گذارد، در عالم بیرون و در فضا و هوای اطراف، در زمینی که بر آن زندگی می‌کند و در همه چیز اثر دارد، گویی بر آنها نقش می‌بندد؛ نقوش طبیعی و غیرقابل انکاری که به وسیله قوا و نیروهای عالم هستی و فرشتگان در دل این موجودات ثبت می‌شود و در قیامت با برداشته شدن پرده‌ها آشکار می‌شوند. این آثار از تمام حیط بیرون جمع‌آوری می‌شود و به صورت فشرده به دست هر کس داده می‌شود و با یک نگاه در آن، حال هر کس معلوم می‌شود. برخی دیگر نیز معتقدند نامه اعمال ضمیر باطن یا وجدان مخفی انسان است. در روان‌شناسی امروز به اثبات رسیده که در وجدان مخفی یا شعور ناآگاه او اثر می‌گذارد.(۱۰)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS