خورشید کعبه

خورشید کعبه

4 مرداد 1386, 0:0

سیزدهم ماه رجب سالروز ولا‌دت ابرمردی است که خورشیدوار بر بام کعبه فرود آمد و دست در دست وارث ابراهیم، هیمنه و ابهت شرک و کفر را شکست و نظام اندیشه جاهلی را از هم گسست. او فرزند ابوطالب و فاطمه بنت اسد است که هر یک در افق انسانی خویش اسوه حسنه و نمونه‌ای از کمال و وارستگی در تاریخ بشریت به حساب می‌آیند.

سال تولد حضرتش 30 ‌سال پس از عام‌الفیل بود و در دامن خانه توحید به دنیا آمد11)؛ افتخاری که در تاریخ بشر، به نام نامی او نوشته شده است. ای بارگهت قبله‌گه اهل نیاز / وی روضه حضرت تو خلوتگه راز/ در خانه کعبه زادی و زادگهت/ شد قبله مسلمین به هنگام نماز22) در سنین خردسالی علی(ع) قطحی بر جزیره‌العرب سایه افکند و قریش را در سختی معیشت قرار داد، حضرت محمد(ص) که روزگاری در دامن لطف ابوطالب گام نهاده بود، حق‌شناسانه با عموی خود عباس همراه شد و سرپرستی علی و جعفر را عهده‌دار شدند و فرزند دلبند ابوطالب در دامان محمد پرورده شد و الگوی شایستگی و وارستگی را از حضرتش به عاریت گرفت. خود آن حضرت می‌فرماید: آن هنگام که کودک خردسالی بودم، پیامبر مرا در آغوش محبت خویش پناه داد و در دامن لطف خویش پذیرایی‌ام کرد، در بستر مهر خود خواباند و عطر تن و جان شیفته‌اش را به من بویاند و می‌فرماید: همانند بچه شتری‌که در پی مادر خویش روان است، من دنباله‌رو پیامبر بودم، هر روز رویکرد جدیدی از اخلا‌ق بلند حضرتش برای من آشکار می‌شد که مرا نیز به پیروی از آن فرامی‌خواند. شخصیت والا‌ی محمد(ص) هر روز بیش از روز پیش در پرداخت شخصیت فرزند ابی‌طالب موثر می‌افتاد و در واقع نسخه دیگری از امین قریش را برای مسوولیت بس بزرگی آموزش می‌داد. آن زمان که فرشته وحی بر محمد فرود آمد علی جزو رازداران نزدیک پیامبر بود و در سنین جوانی و برخلا‌ف میل کهنسالا‌ن به آن حضرت ایمان آورد و بیش از پیش در خلوت انس او با خدا قرار گرفت. علی(ع) آنچنان در افق شخصیت پیامبر شکل گرفت که ارزش‌های متعالی را به دست آورد. علی(ع) بی‌تردید تجسم عدالت است و نام و یاد و اندیشه‌اش دادگستری را در ذهن مخاطب تداعی می‌کند و منادی آزادی و حریت است و در پرتو اندیشه توحیدی، بشریت را به آزادی واقعی فرامی‌خواند، بنده خداست و عبودیت و بندگی در آستان حضرت معبود را افتخار و عزتی برای خود دانسته، نوع بشر را به ارزش‌های والا‌ی خداباورانه فرا می‌خواند و بشریت امروز بیش از هر عصر و زمان دیگری به علی و تفکر آن حضرت نیاز دارد تا دردهای بی‌درمان خویش با مراجعه به فطرت خداجویش که در علی(ع) به عینیت نشسته است، درمان نماید. ‌ او نسخه کامل انسانیت است که شرق و غرب همانندش را ندیده‌اند و هر اندازه که بر عمر حضرتش بگذرد بر عظمت و والا‌یی‌اش افزوده می‌گردد. ابن ابی الحدید معتزلی که بزرگ‌ترین و جامع‌ترین شرح را بر نهج‌البلا‌غه حضرتش نوشته است در ضمن اشعاری که در اطراف ضریح حضرتش نوشته‌اند می‌گوید: یا برق ان جئت الغری فقل له / اتراک تعلم من بارضک مودّع. یعنی ای برق، اگر به وادی نجف رسیدی به او بگو آیا می‌دانی چه شخصیت عظیمی را در آغوش خود فشرده‌ای؟ در گستره خاک تو موسای کلیم، عیسای مسیح، محمد امین و جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و دیگر فرشتگان و ملکوتیان مأوا گرفته‌اند و در ادامه، که عشق آتشین محبت علی بر خرمن جانش می‌زند می‌گوید: ‌ ای نجف در تو نور خدا جلوه نموده، همان نوری که بر پیشانی آدم ابوالبشر نقش بسته بود، همان نوری که در صحرای طور بر موسی جلوه کرد. پی نوشت: 1- مروج‌الذهب سعودی ج 3 ص 2 2- دکتر سید جعفر شهیدی

روزنامه اعتماد ملی

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25

پر بازدیدترین ها

خداشناسی در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده 8 آبان 1395, 19:20

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند . 8 آبان 1395, 19:23