دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دادرسی

No image
دادرسی

دادرسی در لغت به معنی « رسیدگی به داد مظلوم، دادخواهی دادخواه و محاکمه» آمده است.

در اصطلاح حقوقی نیز به رسیدگی مرجع قضایی به درخواست خواهان، در جهت صدرو رأی دادرسی می‌گویند.

انواع دادرسی:

1- دادرسی عادی: که از طریق تبادل لوایح (سخنان مکتوب طرفین) صورت می‌گیرد و از هیچ یک از طرفین دعوا دعوت به عمل نمی‌آید مگر در صورت ضرورت.

2- دادرسی اختصاری: که بر پایه اظهارات شفاهی طرفین و با حضور در جلسه دادرسی با تعیین وقت قبلی (ساعت، روز و تاریخ جلسه) صورت می‌پذیرد، که فعلاً روال کار در کشور ما بدین صورت می‌باشد.

3- دادرسی بدون تشریفات خاص: که با توجه به وضعیت خاصی که دارند، قانون‌گذار بعضی از مقررات و تشریفات را در آن لحاظ نمی‌کند. (ماده 1 قانون حمایت خانواده...)

4- دادرسی با تشریفات خاص: که دارای تشریفات ویژه و خاصی می‌باشد. مثل جرایم مطبوعاتی و جرائم سیاسی.

5- دادرسی فوری: یک دادرسی استثنائی است که در موارد خاصی انجام می‌گیرد. در این‌گونه موارد اگر دادگاه بخواهد از راه دادرسی اختصاری متداول در دادگاه‌ها عمل کند، نه تنها به نتیجه مطلوبی نمی‌رسد بلکه ممکن است خسارت جبران ناپذیری نیز متوجه خواهان شود. از این رو خواهان مورد درخواست خود را از راه دادرسی فوری تعقیب می‌کند تا بدون رعایت تشریفات به درخواست او رسیدگی شود.

تقسیم دیگر دادرسی:

1- دادرسی حضوری؛ که در آن، شخص خوانده یا قائم مقام قانونی او (وکیل، نماینده) دست کم یک بار در جلسات دادگاه حضور یافته و از خود دفاع کرده باشند.

2_ دادرسی غیابی؛ که در آن مدعی علیه و یا قائم مقام قانونی او در هیچ یک از جلسات دادگاه حضور نیافته و به صورت کتبی (لایحه) هم از خود دفاع نکرده باشد.

در صورتی که دادگاه با تعیین وقت و دعوت قبلی از طرفین دعوا یا وکلای آنان، تشکیل شود در حقیقت دادرسی تشکیل یافته است. جلسه دادرسی ممکن است در دادگاه یا خارج آن تشکیل شود. بنابراین جلسه تحقیق محلی و معاینه محل، جلسه دادرسی محسوب می‌شود.

جلسه دادرسی یا جلسه محاکمه با شرایط ذیل تشکیل می‌شود:

1-حضور متصدی دادگاه (قاضی).

2- کامل بودن دادخواست. (ماده 66 آئین دادرسی مدنی).

3- حضور اصحاب دعوا، وکلا و یا نماینده قانونی آنها.

4-احراز ابلاغ صحیح وقت به طرفین دعوا یا وکلای آنها.

5-احراز رعایت فاصله بین ابلاغ وقت و روز جلسه دادرسی.

وقت جلسه، باید طوری تعیین شود که فاصله بین ابلاغِ وقت به هر یک از اصحاب دعوا که مقیم ایران باشند و روز جلسه کمتر از 5 روز نباشد. و اگر خارج از کشور باشند فاصله مزبور نباید از 2 ماه کمتر باشد. (ماده 64 آئین دادرسی مدنی)

اقسام جلسه دادرسی:

عادی: جلسه‌ای است که برای رسیدگی به دعوا یا ادامه رسیدگی

به دعوای خواهان با تعیین وقت قبلی و دعوت طرفین دعوا یا

وکلای آنان تشکیل می‌شود. جلسه دادرسی عادی باید، طبق

دفتر اوقات دادگاه تعیین شود.

خارج از نوبت: جلسه‌ای است که بدون توجه به ترتیب دفتر

اوقات دادگاه تعیین می‌گردد.

مقاله

جایگاه در درختواره حقوق خصوصی - آیین دادرسی مدنی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS