در قم برگزار شد؛

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، نشست تخصصی نقش قم در تاریخ اسلام، با مشارکت سازمان تبلیغات اسلامی و دانشگاه پیام نور صبح امروز، 28 آبان‌ماه، در حاشیه اولین جشنواره سراسری کریمه اهل بیت(ع) و در حرم مطهر حضرت معصومه‌(س) برگزار شد.
در این نشست، باسمه خجسته، از اساتید حوزه و دانشگاه، با اشاره به حدیثی از امام صادق‌(ع) درباره عظمت شهر قم گفت: کوفه صغیره بوده و سه در از درهای بهشت در این شهر باز می‌شود و دختری از ایشان به نام فاطمه(س) در این شهر مدفون می‌شود که شفاعت او برای ورود شیعیان به بهشت کفایت می‌کند.
وی افزود: بنابر اسناد تاریخی، قم پیش از اسلام دارای قداست فراوان و تاریخی اصیل بوده به گونه‌ای که در زمان ساسانیان در ایران حائز اهمیت بوده است.
خجسته تصریح کرد: پس از فتح ایران در سال بیست و سه هجری، قم از سوی اشعریون فتح شد که از نوادگان اشعر بودند و او خود از صحابه پیامبر(ص) و شیعیان علی بن ابی‌طالب‌(ع) بود و به همین دلیل هم قم یکی از شهرهای اصلی پایگاه مکتب تشیع شد.
این استاد حوزه علمیه خاطرنشان کرد: قم اولین شهر در ایران بود که تشیع را پذیرفت و تشیع از این شهر به سراسر ایران سرایت کرد و این‌گونه شد که اکنون ایران یکی از کشورهای مهم شیعی در جهان محسوب می‌شود.
وی این شهر را مکان امن و پایگاهی مهم برای حضور شاگردان امام صادق(ع) و بسیاری از نوادگان و امامزادگان اهل بیت‌(ع) دانست، به طوری که 444 نفر از نوادگان ائمه قم را به عنوان مأمن و پناهگان خود انتخاب کردند.
خجسته خاطرنشان کرد: بسیاری از مخالفان شیعه از قم به عنوان پایگاه اهل تشیع نام می‌بردند و حتی براساس شواهد، مأمون از امام رضا‌(ع) می‌خواهد که هنگام ورود خود به ایران از قم عبور نکند، اما ایشان از این شهر مقدس عبور می‌کنند و با استقبال گرم مردم مواجه می‌گردند و توقف‌گاه چند روزه ایشان در قم، به مدرسه علمی رضویه معروف می‌شود که سالیان طولانی طلاب علوم دینی از آن بهره‌مند بوده‌اند.
وی در پایان با بیان این‌که یک سال پس از ورود امام رضا‌(ع) به شهر قم، حضرت معصومه‌(س) به عنوان بانوی نمونه در علم لدنی، عظمت و تقوا به قم آمدند و این شهر را با وجود خود متبرک کردند، اظهار داشت: امروز باتوجه به تاریخ درخشان قم وظیفه شیعیان شناخت شخصیت حضرت معصومه(س) و حفظ و نگهداری ارزش‌های تشیع است که این شهر در طول تاریخ شاهد آن بوده است.

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25

پر بازدیدترین ها

خداشناسی در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده 8 آبان 1395, 19:20

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند . 8 آبان 1395, 19:23