دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دعاها و اثرات شگفت انگیز آنها

No image
دعاها و اثرات شگفت انگیز آنها

کفعمى به دعاها و اثرات شگفت انگیز آن اعتقاد کامل داشت. او اعمال عبادى و دعاها و تعقیبات نقل شده از ائمّه معصومین(علیهم السلام) را نه براى تفنّن و یا به خاطر دیگران مى نوشت بلکه او اوّل، آن دستورها را خودش عمل مى کرد، آن گاه با ایمان راسخ و اعتقاد یقینى، براى دیگران نقل مى نمود. او آثار دنیوى و اخروى دعاها را با تمام وجود باور کرده بود. وى گاهى در حاشیه کتاب، به آثار و نتائج دعا اشاره مى کند، مثلاً در حاشیه «بلد الامین» مى گوید:

«من اثر این دعا (یکى از دعاهاى بعد از نماز صبح) را در کتاب هاى اصحاب بزرگوارمان خوانده ام.»

و آن گاه به داستانى در این زمینه اشاره مى کند که:

«مردى از شیعیان در ایّام گذشته به دردى مبتلا شد که تمام پزشکان از معالجه او عاجز شدند. او بعد از تلاش هاى فراوان، از معالجه بیمارى خویش مأیوس شد و تمام درها را به روى خود بسته دید، تا این که روزى کتابى را مطالعه مى کرد که عبارتى توجه او را به خود جلب کرد. در آن جا نوشته بود: از امام صادق(علیه السلام) روایت شده است که هر کس مبتلا به بیمارى جسمى شده باشد، بعد از نماز صبح چهل مرتبه این کلمات را بگوید: «بسم الله الرّحمن الرّحیم، الحمدلله ربّ العالمین حسبنا الله و نعم الوکیل، تبارک الله احسن الخالقین، و لاحول و لاقوّة الاّ بالله العلىّ العظیم» و سپس دست خود را به موضع درد بکشد، به خواست الهى شفا خواهد یافت. آن مرد به این دستور عمل کرده و به اذن الهى شفا یافت.»([13])

کفعمى در ادامه داستانى را از مشاهدات خود نقل مى کند:

«پدر و استاد بزرگوارم اعتقاد فوق العاده به مضمون این روایت داشت و هیچ گاه در نماز صبح از انجام آن فرو گذارى نمى کردالبته آن بزرگوار اثر آن را دیده و با تجربه برایش ثابت شده بود. او با یک خانم نجیب و بزرگوارى از یک خانواده اصیل ازدواج کرد. بعد از مدتى، در اثر بیمارى جسمى، همسر صالح و شایسته او ماه ها به بستر بیمارى افتاد. پدرم از این وضعیّت شدیداً آشفته و مضطرب گردید. او که در حال ناچارى به دنبال چاره اى مى گشت، ناگهان این روایت به یادش آمد. لذا این دستور العمل شفا بخش امام صادق(علیه السلام) را به همسرش توصیه کرد که آن را 40 روز بعد از نماز صبح، 40 مرتبه بخواند. بعد از انجام این دستور العمل، به اذن خداوند متعال آن خانم از مرض سخت خویش شفا یافت.»([14])

کفعمى در زهد و عبادت و خودسازى، سرآمد عصر خویش و سرمشق عارفان و زاهدان بود. کتاب محاسبة النفس وى ـ که در قالبى زیبا به زیور طبع آراسته شده ـ در نوع خود بى نظیر است و در مورد خودسازى و سیر و سلوک معنوى، عالى ترین رهنمودها را دارد.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
Powered by TayaCMS