دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دوران زندگانی امام رضا(ع)

دوره‌ی اول: زمانی که با پدر بزرگوارشان، امام موسی‌کاظم(ع) بودند. که این دوره سی و پنج سال طول کشید. امام(ع) این دوره را در شهر مدینه گذراند و با پدر و خانواده خود زندگی می‌کرد.‌..
No image
دوران زندگانی امام رضا(ع)
دوران زندگانی امام رضا(ع) دوران زندگانی امام رضا (علیه‌السلام) را می‌توان به سه قسمت تقسیم کرد: دوره‌ی اول: زمانی که با پدر بزرگوارشان، امام موسی‌کاظم(ع) بودند. که این دوره سی و پنج سال طول کشید. امام(ع) این دوره را در شهر مدینه گذراند و با پدر و خانواده خود زندگی می‌کرد.‌ دوره‌ی دوم: دوره‌ی امامت آن حضرت است که در مدینه بودند و پس از پدرشان رهبری مردم را به عهده داشتند. امام رضا(ع) در سال 183 هجری، پس از شهادت امام کاظم(ع) که در زندان هارون اتفاق افتاد به مقام امامت رسید. در آن هنگام امام 35 سال داشتند که با تعیین رسول خدا(ص) ومعرفی پدرش امام کاظم(ع) بود. امام کاظم(ع) پیش از دستگیری و زندانی شدن مشخص کرده بود که حجت خدا در زمین پس از او کیست، تا پیروان و حق‌جویان در ظلمت نمانند و به کجروی و گمراهی نیفتند.‌ امام (ع) در این دوره پناهگاه مسلمانان بودند و منزل آن حضرت، مرکز رفت و آمد دانشمندان و مجتهدان بود. در این دوره کسانی که به مکه و مدینه می‌آمدند. از علم و دانش آن حضرت بهره‌مند می‌شدند. این دوره 16 سال طول کشید. در این مدت در علم و دانش به روی مردم باز بود و هرکس به اندازه‌ی استعداد و توانش از علم و دانش امام(ع) بهره‌مند می‌شد.<مخزومی> می‌گوید: روزی امام موسی بن جعفر(ع) ما را خواست و فرمود: آیا می‌دانید، چرا شما را طلبیدم؟ خواستم شما شاهد باشید که این پسرم (اشاره به امام رضا(ع) کرد) جانشین من است. <یزید بن سلیط> می‌گوید: برای حج عمره به مکه می‌رفتیم. در راه با امام کاظم(ع) رو به رو شدیم. من به ایشان عرض کردم: پدر و مادرم فدایتان، شما نیز مانند پدرتان ما را از امام بعد از خود آگاه کنید. امام موسی بن جعفر(ع) درباره‌ی امامت توضیحی دادند و فرمودند: امامت امری الهی است و امامان از قبل از طرف خدا و پیامبر(ص) تعیین شده‌اند. پس از من امر امامت به پسرم (علی) می‌رسد که هم نام امام اول (علی بن ابی‌طالب) و امام چهارم (علی‌بن‌الحسین) است. ای یزید آنچه گفتم نزد تو چون امانتی محفوظ بماند. فقط به کسانی بازگو کن که صداقت آنان را شناخته‌‌باشی. ‌
روزنامه اطلاعات

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
Powered by TayaCMS