دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سرایای رسول خدا (ص)

No image
سرایای رسول خدا (ص)

كلمات كليدي : تاريخ، سريه، سرايا، زمان، مقصد، هجرت.

نویسنده : هادي اكبري

"سریه" از سرو و مونث (السَّرِیّ) است و در لغت گروهى از لشکر را گویند که پنهانى به سوی دشمن می‌روند و تعداد آنها به چهارصد نفر می‌رسد.[1]

اما در اصطلاح، "سریه" به گروهی از سپاه گفته می‌شود که به دستور رسول خدا (ص) به سوی مکانی و برای انجام ماموریتی اعزام می‌شدند، بدون آنکه پیامبر (ص) همراه آنان خارج شود.

انواع تقسیم بندی سپاه

درباره گروه‌های اعزامی برای نبرد با مشرکان در بین اعراب تقسیم

بندی‌هایی صورت گرفته است. که عبارتند از:

1. سرایا: تعداد این قسم از سپاه 3 تا 500 نفر است که در هنگام شب بیرون می‌روند.

2. سوارب: دسته‌هایی از سپاه هستند که در طول روز بیرون می‌روند.

3. مناسر: تعداد این قسم از سپاه بیش از 500 نفر و کمتر از 800 نفر می‌باشد.

4. جیش: سپاهی را که شماره آن به 800 نفر برسد را جیش گویند.

5. خشخاش: سپاهی که تعداد افراد آن از800 نفر بیشتر و از1000 نفر کمتر است.

6. جیش ازلم: سپاهی که تعداد افراد آن به 1000 نفر برسد را جیش ازلم گویند.

7. جیش جحفل: سپاهی که تعداد افراد آن به 4000 نفر برسد.

8. جیش جرار: سپاهی که به 12000 نفر برسد جرار نامیده می شود.

9. کتیبه: سپاهی را گویند که جمع شده و پراکنده نشوند.

10. حضیره: آن تعداد از سپاه را گویند که از 10 نفر کمتر بوده و به جنگ فرستاده شوند.

11. نفیضه: سپاه کم تعداد را گویند.

12. ارعن: به سپاه بزرگ ارعن گفته می‌شود.

13. خمیس: به سپاه عظیم خمیس اطلاق می‌شود.[2]

اسامی سرایا، فرماندهان و مقصد آن

1. سرایای امام علی (ع)

الف: رمضان سال دهم هجرت، به سوی یمن.[3]

ب: ربیع الآخر سال نهم، به سوی فلس که بت قبیله طیّئ در آنجا بود.[4]

ج: شعبان سال ششم هجرت، به سوی بنى سعد بن بکر در فدک‌.[5]

2. سریه عبیده بن حارث

شوال هشتمین ماه هجرت، به سوی رابغ.[6]

3. سریه حمزه بن عبدالمطلب

رمضان هفتمین ماه هجرت، به سوی «سیف البحر» بود.[7]

4. سریه عبدالله بن جحش

رجب سال دوم هجرت، به سوی نخله (که به بستان ابن عامر هم معروف بود). [8]

5. سریه عمیر بن عدی

رمضان سال دوم هجرت، کشتن عصماء دختر مروان[9] (همسر یزید بن زید بن حصن خطمى)[10].

6. سریه سالم بن عمیر[11]

شوال سال دوم هجرت، کشتن ابو عفک یهودی.[12]

7. سریه قتل کعب بن اشرف[13]

ربیع الاول سال سوم هجرت، برای کشتن محمد بن مسلمه انصاری.[14]

8. سریه ابی سلمه بن عبد الاسد المخزومی[15]

محرم سال سوم هجرت، به سوی« قطن» واقع شد.[16]

9. سریه عبدالله بن انیس[17]

محرم سال سوم هجرت، قتل سفیان ابن خالد هذلى.[18]

10. سریه منذر بن عمرو ساعدی[19]

صفر سال سوم هجرت، به سوی نجد واقع شد.

11. سریه مرثد بن ابی مرثد[20]

صفر سال سوم هجرت، به سوی قبایل «عضل و قارّة» واقع شد.

12. سرایای محمد بن مسلمه[21]

الف: محرم سال پنجم هجرت، به سوی «قرطاء».[22]

ب: ربیع الآخر سال ششم هجرت، به جانب بنى ثعلبة و بنى عوال[23] واقع شده است. [24]

13. سریه عکاشه بن محصن[25]

ربیع الاول سال ششم هجرت، به سوی «غمر مرزوق» واقع شد.[26]

14. سریه ابی عبیده بن الجراح.[27]

ربیع الآخر سال ششم هجرت، به سوی ذى القصّه.

15. سرایای زید بن حارثه

الف: جمادى الآخره سال سوم هجرت، به سوی قرده[28] واقع شد. [29]

ب: ربیع الآخر سال ششم هجرت، به سوی جموم از اراضی بنی سلیم.[30]

ج: جمادی الاولی سال ششم هجرت، به سوی عیص[31] واقع شد.[32]

د: جمادی الآخره سال ششم هجرت، به سوی طرف[33] واقع شد.‌[34]

س: جمادى الآخره سال ششم هجرت، به سوی به حسمى[35] واقع شد.[36]

ش: رجب سال ششم هجرت، به سوی وادی القری واقع شد.[37]

خ: رمضان از سال ششم هجرت، به سوی وادى القرى واقع شد.‌[38]

ح: سریه زید بن حارثة به مدین[39]

16. سریه عبدالرحمن بن عوف[40]

ماه شعبان از سال ششم هجرت، به سوی دومة الجندل واقع شده است.

17.سریه عبدالله بن عتیک[41]

ذی الحجه از سال چهارم هجرت[42]، به منظور کشتن ابو رافع سلّام بن ابو حقیق نضرى به سوی خیبر.[43]

18.سریه عبدالله بن رواحه[44]

شوال، سال ششم هجرت، به منظور کشتن «اسیر بن زرام» واقع شد.[45]

19.سریه کرز بن جابر الفهری[46]

شوال سال ششم هجرت، به سوی عرنیین واقع شد.

20.سریه عمرو بن امیه الضمری[47]

قتل ابوسفیان بن حرب

21.سریه عمر بن خطاب[48]

شعبان سال هفتم هجرت، به سوی تربة واقع شد.[49]

22.سریه ابوبکر[50]

شعبان سال هفتم هجرت، به سوی بنى کلاب در نجد بوده است.

23.سریه بشیر بن سعد الانصاری

الف: شعبان سال هفتم هجرت، به سوی بنى مرّة در فدک واقع شده است.[51]

ب: شوال سال هفتم هجرت، به سوی یمن[52] و جبار واقع شده است.[53]

24.سریه ابن ابی العوجاء السلمی[54]

ذى حجه سال هفتم هجرت، به سوی بنى سلیم.

25.سرایای غالب بن عبدالله اللیثی

الف: رمضان سال هفتم هجرت، به سوی بنى عوال و بنى عبد بن ثعلبه که در میفعة سکونت داشتند. [55]

ب: صفر سال هشتم هجرت، به سوی بنى الملوّح در کدید[56]بوده است.[57]

الف: صفر سال هشتم هجرت، به سمت قتلگاه یاران بشیر بن سعد.[58]

26.سریه شجاع بن وهب الاسدی[59]

ربیع الاول سال هشتم هجرت، به سوی بنى عامر در «سىّ» واقع شد.[60]

27.سریه کعب بن عمیر الغفاری[61]

ربیع الاول سال هشتم هجرت، به سوی ذات اطلاح واقع شد.[62]

28.سریه مؤته[63]

جمادى الاولى سال هشتم هجرت، به سمت موته.[64]

29.سرایای عمرو بن العاص[65]

الف: ماه جمادى الآخرة سال هشتم هجرت، مقصد: به سوی ناحیه ذات السلاسل واقع شده است.[66]

ب: رمضان سال ششم هجرت، به جانب سواع[67] واقع شد.[68]

30.سریه خبط[69]

رجب سال هشتم هجرت، به سوی خبط[70]، به سرداری ابو عبیده جراح.

31.سرایای ابی قتاده بن ربعی الانصاری

الف: شعبان سال هشتم هجرت، به سوی حضرة[71] واقع شده است.[72]

ب: رمضان سال هشتم هجرت، به سوی وادى إضم [73]واقع شده است.[74]

32.سرایای خالد بن الولید

الف: رمضان سال هشتم هجرت، به سوی عزّى واقع شده است.[75]

ب: شوال سال هشتم هجرت، به سوی بنى جذیمه[76] از کنانة واقع شد.[77]

ت: ربیع الاول سال دهم هجرت، به سوی بنی عبدالمدان[78] که در نجران بودند.[79]

د: رجب سال نهم هجرت، به سوی اکیدر بن عبد الملک به دومة الجندل.[80]

33.سریه سعد بن زید الاشهلی

رمضان سال هشتم هجرت، به جانب منات واقع شد.[81]

34.سریه الطفیل بن عمرو الدوسی

شوال سال هشتم هجرت، به جانب ذو الکفّین[82] برای نابودی آن.[83]

35.سریه قیس بن سعد بن عباده

سال هشتم هجرت، رسول خدا (ص) قیس بن سعد بن عبادة را به یمن فرستادند و دستور دادند تا در سرزمینهاى قبیله صداء پیشروى کند.[84]

36.سریه عیینه بن حصن الفزاری

محرم سال نهم هجرت، به جانب بنى تمیم واقع شد.[85]

37.سریه قطبة بن عامر بن حدیدة

صفر سال نهم هجرت، به جانب خثعم[86] واقع شد.[87]

38.سریه ضحّاک بن سفیان کلابى

ربیع الاول سال نهم هجرت، به جانب بنى کلاب واقع شد.[88]

39.سریه علقمه بن مجزّز مدلجى

ربیع الآخر سال نهم هجرت، به سوی حبشه واقع شده است. [89]

40.سرایای عکاشه بن محصن الاسدی

الف: ربیع الاول سال ششم هجرت، به سوی غمر مرزوق[90] واقع شد.[91]

ب: ربیع الآخر از سال نهم هجرت، به ناحیه جناب[92] واقع شد.[93]

41.سریه اسامه بن زید بن حارثه

صفر سال یازدهم هجرت، به سوی «اهل ابنى»[94] و به منظور جنگ با رومیان واقع شده است.[95]

مقاله

نویسنده هادي اكبري

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

مطلب مکمل

سلسله کتب موسوعه كلمات الرسول الاعظم (ص) ⠕ جلدي)

سلسله کتب موسوعه كلمات الرسول الاعظم (ص) (15 جلدي)

پيامبر اعظم (صلي الله عليه و آله) روح همه انبياء اولياء و شهدا بوده و جان اين جهان است. شريعت او كامل ترين و جامع ترين شريعت ها و در بردارندة همة جنبه هاي فردي و اجتماعي آنان مي باشد، از اين رو چون خود، اعظم رسولان است شريعت او نيز اعظم شرايع است و سيره هاي رفتاري و سلوك هاي فردي و اجتماعي او آيينة تمام نماي انبياي الهي است و سخنان او پيام رسان عظيم ترين مفاهيم الهي و راهنماي كمال و سعادت براي انسان ها است؛ فهم سخنانش انسان ها را از ظلمت ها جهل به نور هدايت مي كشاند و فرموده هايش با فطرت انسان ها هموار بوده و به دل و جان آنها روح عبوديت و ذكر حق القا مي كند.

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
Powered by TayaCMS