دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عمل به قرآن را در سال نو سرلوحه زندگی خود قرار دهیم

No image
عمل به قرآن را در سال نو سرلوحه زندگی خود قرار دهیم یک نویسنده: عمل به قرآن را در سال نو سرلوحه زندگی خود قرار دهیم
گروه ادب: عمل به قرآن را در سال نو سرلوحه زندگی خود قرار دهیم و با خود عهد ببندیم که خداوند را بر همه اعمال خود شاهد بدانیم و باتوجه به این‌که عالم محضر پروردگار محسوب می‌شود در محضر الهی معصیت انجام ندهیم.


«غلامرضا حیدری ابهری» نویسنده و قرآن‌پژوه در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ایران (ایکنا) با بیان این مطلب گفت: دعای «یا مقلب‌القلوب» بیان‌گر ارتباطی دوسویه بین خداوند و بندگان است و اساس این دعا تحول درونی در انسان را یادآور می‌شود تا ‌همه‌ی احوال به بهترین احوال مبدل شود.
ابهری با اشاره به دعای «یا مقلب‌القلوب» تصریح کرد: دعای یا مقلب القلوب که به دعای تحویل سال نو معروف شده و هر سال با آغاز بهار و عید باستانی نوروز هنگام تحویل سال قرائت می‌شود، ریشه دینی و اسلامی دارد ولی به همین شکلی که امروز به کار می‌بریم در کتاب‌های روایی و ادعیه نیامده بلکه با تغییراتی همراه بوده است.
او با اشاره به حدیثی از امام علی (ع) «روزی که در آن گناه نشود عید است» و ارتباط آن با دعای تحویل سال افزود: دعای یا مقلب‌القلوب نشان‌دهنده‌ی جهان‌بینی یک انسان مومن متصل به خداوند است و به تعبیری با اشاره به حدیثی از حضرت علی (ع) دوری از گناه را توصیه می‌کند.
این نویسنده، نوزایی طبیعت را زیباترین نشانه‌ی وجود پروردگار دانست و گفت: از آنجا که خداوند در فصل بهار، زیبایی طبیعت را بر انسان آشکار می‌کند، در فرهنگ ایرانی، هریک از ما با گشودن سفره‌ی هفت‌سین ـ که هر یک از وسایل سفره‌ی هفت‌سین، نمادی از مواهب الهی محسوب می‌شوند ـ ستایش و سپاس خود را نسبت به خداوند ابراز می‌کنیم.
آموزه‌های‌قرآنی‌راسرلوحه‌زندگی‌خودقرار‌دهیم
باید در سال نو بیشتر، تعالیم و آموزه‌های قرآنی را سرلوحه زندگی خود قرار دهیم و بکوشیم برای گشایندگی درهای سعادت به جان این آیات آسمانی دست پیدا کنیم و تنها به‌گونه‌ای سطحی به آن نپردازیم

این قرآن‌پژوه با اشاره به ضرورت بهر‌ه‌گیری از تعالیم قرآنی در سال نو تصریح کرد: باید در سال نو بیشتر، تعالیم و آموزه‌های قرآنی را سرلوحه زندگی خود قرار دهیم و بکوشیم برای گشایندگی درهای سعادت به جان این آیات آسمانی دست پیدا کنیم و تنها به‌گونه‌ای سطحی به آن نپردازیم.
ابهری یادآوری کرد: باید بدانیم که اسلام ما تنها در احکام دینی و رفتن به مساجد خلاصه نمی‌شود، بلکه این دین برای تمام جزئیات فردی زندگی ما انسان‌ها برنامه‌های دقیق ارائه داده است؛ بنابراین باید قرآن را در همه بخش‌های زندگی خود به کار بریم؛ چراکه این کتاب آسمانی برای همه دشواری‌های زندگی بشری راه‌حل ارائه داده است.
او در پایان با اشاره به این بیت از «ابوتراب جلی» که می‌گوید: «عید ما روزی بود کز ظلم آثاری نباشد/ در کمند رنج و درد و غم گرفتاری نباشد» تصریح کرد: مفهوم واقعی عید زمانی است که همه خوبی‌ها در آن متجلی شده باشد و وجود خود را چون طبیعت نو کنیم.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
Powered by TayaCMS