دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فضیلت امر به معروف و نهی از منکر

سلامت و صلابت جامعه نیازمند حضور فعال و همکاری مستمر مردم در تمامی صحنه ها، و نظارت آنان بر امور می‌باشد.
فضیلت امر به معروف و نهی از منکر
فضیلت امر به معروف و نهی از منکر
نویسنده: یعقوب نعمتی وروجنی

سلامت و صلابت جامعه نیازمند حضور فعال و همکاری مستمر مردم در تمامی صحنه ها، و نظارت آنان بر امور می‌باشد. مکتب انسان ساز توحید با طرح فریضه امر به معروف و نهی از منکر به این نیاز اجتماعی پاسخ گفته و راه را برای پویایی و بالندگی جامعه هموار و مطمئن ساخته است. این فریضه یکی از اصول عملی دین مبین اسلام می‌باشد.

قرآن کریم در این زمینه می‌فرماید: «مردان و زنان مومنه دوستان یکدیگرند و بین آنها رابطه وصله مودت و عواطف محبت آمیز حکمفرماست. امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند، نماز را به پا می‌دارند. زکات را ادا می‌نمایند، خدا و پیغمبر را اطاعت می‌کنند اینها هستند که البته رحمت الهی شامل حالشان می‌شود . خداوند غالب و حکیم است. (توبه/ 71)

در این آیه کریمه بخش‌هایی به صورت لازم و ملزوم، علت و معلول، سبب و مسبب مترتب بر یکدیگر ذکر شده است. لازمه ایمان واقعی و حقیقی- نه ایمان تقلیدی و تلقینی- رابطه و علاقه به سرنوشت یکدیگر است و لازمه این محبت و علاقه به سرنوشت هم و رابطه محبت آمیز امر به معروف و نهی از منکر است. لازمه امر به معروف و نهی از منکر قیام بندگان است به وظیفه عبادت و خضوع نسبت به پروردگار یعنی نماز و قیام به وظیفه کمک و استعانت از فقرا و ضعفا یعنی زکوه و بالاخره لازمه امر به معروف و نهی از منکر اطاعت از خدا و رسول و احیای همه دستورات دینی است و لازمه همه اینها این است که رحمت‌های بی‌پایان خداوند غالب قادر که کارهای خود را بر اساس حکمت اجرا می‌کنند شامل حال گردد. در واقع یکی از آثار و فواید انجام این فریضه برقراری محبت و مودت در بین مردان و زنان مومنه است که به سرنوشت همدیگر علاقه‌مند هستند و از این روست که فریضه امر به معروف و نهی از منکر را اجرا می‌نمایند تا دوستان خود را از سرنوشت عذاب‌آور بر حذر دارند.

خداوند همچنین در آیه 110 در سوره آل عمران می‌فرمایند: «کنتم خیر امه اخرجت للناس تامرون بالمعروف و تنهون عن المنکر و تومنون بالله شما بهترین امتی هستید که برای مردم خروج کرده‌اند (قیام کرده‌اند) امر به معروف می‌کنید و نهی از منکر و به خدا ایمان آورده‌اید.»

از دیدگاه قرآن این بهترین امتی که هدفش مردم است بر سه پایه می‌باشد:

1- امر به معروف

2- نهی از منکر

3- ایمان به خدا

در آیه فوق ایمان به خدا سومین پایه امت بهتر ذکر شده است. با اینکه شخص با ایمان آوردن به خدا و مسلمان شدن با اصل امر به معروف و نهی از منکر آشنا می‌شود یا به عبارت دیگر ابتدا شخص به خدا ایمان آورده و سپس به اجرای فرایض خدا که امر به معروف و نهی از منکر یکی از آنهاست می‌پردازد ولی ایمان به خدا را در رتبه سوم قرار داده و امر به معروف و نهی از منکر را قبل از آن به عنوان ویژگی امت بهتر ذکر نموده که این خود گواه دیگری بر اهمیت این اصل الهی می‌باشد.

    روزنامه رسالت، شماره 7110، 27/7/89، صفحه 18

مقاله

نویسنده یعقوب نعمتی وروجنی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
Powered by TayaCMS