دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

لوط

No image
لوط

كلمات كليدي : لوط، ابراهيم، حكمت، فضيلت

نویسنده : حجت الله جعفري

کلمه « لوط » در اصل از « لاطَ ، یَلُوطُ » به معنی وابستگی به دل و جان است 1، و در زبان عرب جلمه « اَلوَلَدُ اَلوَطُ » به معنی بچۀ در رحم است که به کبد چسبیده باشد.2و در اصطلاح لوط نام پیامبری از پیامبران مرسل است:

«وَ اِنَّ لُوطاً لَمِنَ المُرسَلِین »3

«لوط از رسولان ما است!»

و علت نامگذاری آن حضرت به این نام، پیوند محکم قلبی او با خدای بزرگ میباشد4. لوط (ع) فرزند «هاران بن تارخ» پسر برادر یا پسر خالۀ ابراهیم (ع) است5. او پیامبری صاحب فضیلت بوده 6 که خداوند به او علم و حکمت عنایت کرد:

« وَ لُوطاً آتَینَاهُ حُکماً وَ عِلماً »7

« و لوط را به یاد آور که به او حکومت و علم دادیم »

حضرت لوط (ع) در قرآن :

در قرآن 27 بار نام لوط (ع) در سوره های مختلف ذکر شده که در بررسی این آیات می بینیم؛ لوط (ع) نسبت به قومش دلسوز بوده، و آنها را مکرر با بیان مهرآمیز، منطق و استدلال به صراط مستقیم دعوت کرده، و از کارهای زشت، سرزنش می نموده است، ولی پاسخ قوم او جز تکذیب رسولان، لجاجت، مخالفت و ادامۀ زشتکاری نبوده و حتی لوط (ع) و

خانواده اش را به تبعید و اخراج تهدید می کردند:

«قَالُوا لَئِن لَم تَنتَهِ یَالُوطُ لَتَکُونَنَّ مِنَ المُخرَجینَ »8

«ای لوط اگراز این سخنان دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود »

زشتکاری قوم لوط (ع) به گونه ای زننده بود که در میان هیچ قوم و ملتی

سابقه نداشت چنانکه لوط (ع) به آنها گفت:

« اِنَّکُم لَتَأتونَ الفاحِشَهَ مَا سَبَقَکُم بَها مِن اَحَدٍ مِنَ العلَمینَ »9

«شما عمل بسیار زشتی انجام می دهید که هیچ یک از مردم جهان پیش از شما آن را انجام نداده است »

حضرت لوط (ع) 30 سال قومش را به سوی حق راهنمایی کرد10 ولی در

دل آن آلودگان و منحرفان اثر نکرد.

«اذ قالَ لَهُم أخُوهُم لُوطٌ اَلا تَتَّقونَ »11

«أَتَأتونَ الذُّکرانَ مِنَ العلَمینَ »

« وَ تَذَرونَ ما خَلَقَ لَکُم رَبُّکم مِن اَزواجِکُم ...»12

«هنگامی که برادرشان لوط به آنان گفت: آیا تقوا پیشه نمی کنید»

«آیا در میان جهانیان، شما به سراغ جنس ذکور می روید و همسرانی را که پروردگارتان برای شما آفریده رها می کنید؟ »

لجاجت و هوسبازی آنها تا حدی بود که به جای دست کشیدن از کارهای زشت و ناپسند به حضرت لوط گفتند:

«إئتینا بِِعَذابِ اللهِ...»13

«اگر راست می گویی عذاب الهی را برای ما بیاور! »

سرانجام حضرت لوط (ع) با قلبی آکنده از اندوه گفت:

«رَبَّ اُنصُرنِی عَلَی القومِ المُفسِدین... »14

«پروردگارا مرا در برابر این قوم تبهکار یاری فرما ! پروردگارا من و خانه ام را از آنچه اینها انجام می دهند رهایی بخش »

و خداوند دعای این پیامبر صالح را برآورد:

«فَنَجَیناهُ وَ اَهَله و َ اَجمَعینَ ... وَ اَمطَرنا عَلَیهِم مَطَراً فَسآءَ مَطَرُ المُنذَرینَ »16

«ما او و تمامی خاندانش را نجات دادیم،..و بارانی از سنگ را بر آنها فرستادیم ، چه باران بدی بود باران انذار شدگان »

آری این است سرانجام بدکاران زشت عمل، که به سخن مردان صالح گوش نمی دهند و به بیراهه می روند .

مقاله

نویسنده حجت الله جعفري
جایگاه در درختواره تفسیر قرآن
جایگاه در درختواره علوم قرآن و حدیث - قرآن پژوهی - قصص و تاریخ

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS