دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ماهیت نهضت انبیا

پیامبران برگزیدگان خاص الهی برای انجام ماموریت مهم تبیین حق و حاکمیت بخشیدن به آن هستند.
ماهیت نهضت انبیا
ماهیت نهضت انبیا

پیامبران برگزیدگان خاص الهی برای انجام ماموریت مهم تبیین حق و حاکمیت بخشیدن به آن هستند. حال برای بررسی ماموریت مهم و نهضت مستمر پیامبران ابتدا باید به تبیین حق و باطل و مشخص کردن مظاهر آن بپردازیم.

حق و باطل

محوری ترین موضوع در راه سعادت و شقاوت انسان که شناخت آن هدف عمده حرکت انبیا بوده است، مسئله حق و باطل است. تبیین حق و باطل معیار افتراق حرکت‌های الهی از شیطانی را مشخص می‌نماید. حق یعنی چیزی که واقعیت خارجی دارد و ثابت و زوال ناپذیر است. بنابراین حق فقط خداوند است و آنچه که از حضرت حق نشات بگیرد. (بقره آیه 147) پیامبران حق‌اند چون رسول خدایند. اعتقادات صحیح و اخلاق متعالی و اعمال صالح حق اند چون رساننده به خدایند. در مقابل خدایان مشرکان باطل‌اند، زیرا واقعیت ندارند و فقط موجوداتی توهمی و ساخته ذهن مشرکانند.

اختلاف حق و باطل

حق در عالم ملکوت، صریح و خالص است ولی وقتی به عالم ماده تنزل می‌کند خلطی از باطل با آن همراه می‌گردد و گاه این خلط باطل که درلباس حق جلوه گر شده حق را می‌پوشاند و این خصوصیت عالم ماده و امتحان است تا انسان‌ها بر فتنه گرفتار آیند و جوهر ذاتی شان آشکار شود. پیامبران روشنگر حقایق و پاک کننده نفوس هستند. با توجه به این اختلاف حق و باطل در دنیاست که بشر محتاج هدایت می‌گردد و با توجه به ناتوانی عقل از تبیین همه حقایق چشم به راه هدایتگر آسمانی می‌ماند. هدف بعثت پیامبران، تبیین حقایق و راهبری انسان ها و پاک کردن آنان است. به بیان قرآن، درخت پاکی ها و درخت پلیدی‌ها دو واقعیت‌اند و پیامبران شناساننده به این دو درخت ‌ند. کلمه توحید درخت تناور و پرثمره طیبات است و شرک و کفر درخت ناپاکی و ام الخبائث.

پیامبران منادیان و مدافعان حاکمیت حق هستند که در قبال آن حاکمیت طاغوت است. طاغوت و استکبار، بزرگترین مظهر کفر و شرک است. استکبار به معنی خودبینی، خود را از بندگی برتر دانستن و اطاعت همه یا بعضی فرمان‌های خدا را دون شان خود دیدن و سرپیچی کردن است. اصل طاغوت و اولین مستکبر عالم شیطان است که در برابر حق تعالی استکبار ورزید و خود را از سجده بر آدم برتر دید و امر خدا را در این مورد اجابت نکرد.

پیروان شیطان در سه چهره ظهور می‌کنند:

-1 جباران، طاغوتیان و ستمگرانی که با قهر و غلبه انسانها را به بردگی گرفته و از عبودیت خداوند بازداشته اند.

-2 زورمداران، ثروتمندان و خدایان زر و سیم که با اتکا به گنجینه های خود استکبار ورزیده و بندگان خدا را به خدمتکاری خویش می‌گیرند.

-3 کارگزاران و اشراف که صاحب مقام و منصب اند و به این جاه و مقام دل بسته‌اند.

طاغوت ستیزی: پیامبران برای پروراندن درخت طیب توحید در زمینه وجود انسان‌ها و ریشه کن کردن یوغ پلید شرک از آن مبعوث شده‌اند و در این راستا، طاغوت ستیزی بارزترین وجه سیره آنان است. کفر به طاغوت و ایمان به خدا در جنب یکدیگرند. پیامبران اولین پرچمدار مبارزه با طاغوت ها بوده اند. رسالت پیامبران واداشتن انسان به قیام برای محو و نابود ساختن مظاهر کفر و ظلم و ستیز و ایجاد قسط و عدالت است تا در زمینه آن اعتقادات پاک و فضایل اخلاقی و عملی رشد کند.از طرفی طاغوتیان نیز برای سرکوب قیام به قهر متوسل می‌شوند و تنور مبارزه گرم می‌شود .(نساء آیه 76)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
Powered by TayaCMS