دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مراقبات ماه ذى القعده الحرام

به گزارش جوان آنلاین، ماه ذی القعده اولین ماه، از ماه‌های حرام است. در خصوص این ماه توصیه‌های بسیاری از عرفا و علما نقل گردیده است.
مراقبات ماه ذى القعده الحرام
مراقبات ماه ذى القعده الحرام

سفره توبه و طاعت در ماه ذی القعده

به گزارش جوان آنلاین، ماه ذی القعده اولین ماه، از ماه‌های حرام است. در خصوص این ماه توصیه‌های بسیاری از عرفا و علما نقل گردیده است. یکی از برجسته ترین اعمال این ماه که رهبر انقلاب نیز بر آن تأکید فرموده‌اند نماز توبه روزهای یکشنبه می‌باشد که در کتاب ارزشمند المراقبات اثر جاودان و پربرکت عالم جلیلالقدر مرحوم میرزا جواد آقا ملکی تبریزی(ره) نقل شده است. در ادامه بخشی از کتاب المراقبات که در آن به اعمال این ماه و چگونگی کیفیت نماز توبه روز یکشنبه پرداخته شده است، از نظر می‌گذرد:

احترام این ماه

این ماه اولین ماه از ماه‌هاى حرام است که جنگ با کفار در آن ماه‌ها حرام مى‌باشد؛ و انسان از این مطلب حکم جنگیدن و مخالفت با خدا را مى‌فهمد. بنابراین، اى نفس! بکوش در این ماه‌ها دل و بدنت را بیشتر از سایر ماه‌ها حفظ نموده، کارى بر خلاف احکام الهى انجام نداده و حتى از بلایا و مصیبت‌هایى که ناشى از قضاى اوست راضى باشى. چون این، ماه حرامى است که احترام آن، به خاطر این که خداى متعال جنگیدن با کفار را در آن ممنوع نموده، بیش از سایر ماه‌هاست. بنابراین باید با طاعت از خدا و بالا بردن رضایت خود از او احترام این ماه را حفظ نمایى. زیرا خداوند بسیار شکرگزار بوده و با رضایت خود از تو، از رضایت تو از او، تشکر مى‌نماید؛ و اگر از شرافت رضایت او اطلاع داشتى، در راه به دست آوردن آن از بذل جان هم دریغ نمىکردى.

توبه‌اى منقول از پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم)

براى به دست آوردن طاعت خدا در این ماه قبل از هر چیزى از تمام مسائلى که قبلاً گرفتار آن بودى توبه کن؛ توبه‌اى صادقانه. از رسول خدا(ص) روایت شده است که در روز یکشنبه ماه ذىالقعده فرمود: «مردم! کدامیک از شما مى‌خواهید توبه کنید؟» راوى مى گوید: «گفتیم رسول خدا! همه ما مى‌خواهیم توبه کنیم.» حضرت فرمودند: «غسل کرده، وضو گرفته و چهار رکعت نماز به جا آورید. در هر رکعت یک بار "فاتحه الکتاب"، سه بار "قل هو الله احد" و یک بار "معوذتین" (منظور: قل اعوذ برب الناس و قل اعوذ برب الفلق) بخوانید. آنگاه هفتاد بار استغفار نموده و در پایان "لا حول و لا قوه الا بالله" بگویید. سپس بگویید: "یا عزیز! یا غفار! اغفر لى ذنوبى و ذنوب جمیع المؤمنین و المؤمنات فانه لا یغفر الذنوب الا أنت" (یعنی: اى عزیز! اى بخشاینده! گناهان من و گناهان تمام مردان و زنان مؤمن را ببخش که جز تو کسى گناهان را نمى‌بخشد.)» آنگاه فرمود: «بنده اى از امت من چنین عملى را انجام نمى‌دهد، مگر این که از آسمان به او ندا مى‌رسد: بنده خدا! عمل را از نو شروع کن که توبه تو قبول، و گناهانت بخشیده شد. فرشته دیگر از زیر عرش ندا مى‌کند: اى بنده! مبارک باد بر تو و بر خانواده و خاندانت. منادى دیگرى صدا مى زند: در روز قیامت، دشمنانت را از تو راضى مى‌نمایند. فرشته دیگرى ندا مى‌کند: اى بنده! با ایمان از دنیا مى‌روى. دینت از تو گرفته نشده و قبر تو وسیع و نورانى خواهد شد. منادى دیگرى صدا مى‌زند: پدر و مادر تو و خاندانت بخشیده شده و در دنیا و آخرت خوش رزق خواهى بود. جبرئیل ندا مى‌کند: من با فرشته مرگ پیش تو آمده و به او دستور مى‌دهم که با تو خوش رفتار بوده، به خاطر مرگ آسیبى به تو نرسانیده و به نرمى روح را از بدنت خارج نماید.» گفتیم: «رسول خدا! اگر کسى در زمان دیگرى چنین بگوید چطور؟» فرمودند: «چیزهایى را که گفتم براى او نیز خواهد بود. جبرئیل این مطالب را در شب معراج به من گفت.»

فضیلت توبه و استغار

امام باقر (علیه السلام) فرمودند: ((خداوند از توبه بنده خود بیش از شخصى که در شب دراز و بسیار تاریک مرکب سوارى و آذوقه خود را گم کرده و سپس پیدا کند، خوشحال مىشود.» همچنین از امیرالمؤمنین(ع) روایت شده است به شخصى که در حضور حضرت گفت "استغفر الله" فرمودند: «مادرت به عزایت بنشیند. می‌دانى استغفار چیست؟ استغفار درجه بلند مرتبگان بوده و شش شرط دارد: اول- پشیمانى از گذشته. دوم- تصمیم بگیرى که هیچگاه آن را انجام ندهى. سوم- حقوق تمام مخلوقات را ادا کرده تا جایى که خداوند را سبک بار دیدار نمایى. چهارم- تمام واجباتى را که ضایع کرده‌اى جبران نمایى. پنجم- گوشتى را که از مال حرام روئیده با اندوه ذوب کرده تا پوست به استخوان بچسبد و گوشت جدیدى به وجود آید. ششم- رنج فرمانبردارى را به جسم بچشانى، همانگونه که شیرینى گناه را به آن چشانیده‌اى. و در این هنگام بگو استغفر الله.»

روزه ماه‌هاى حرام

درباره خصوصیات ماه‌هاى حرام از شیخ مفید (علیه الرحمه) روایتشده است که رسول خدا(ص) فرمودند: «کسى که سه روز از ماه حرام، پنجشنبه، جمعه، و شنبه را روزه بگیرد خداوند عبادت یک سال را براى او مى نویسد.» و در روایت دیگرى آمده است: «عبادت نهصد سال که روزهاى آن را با روزه و شب‌هایش را در عبادت گذرانده است.» براى او نوشته مى‌شود. این روایت با روایتى که درباره روزه سه روز در هر ماه، دو پنجشنبه و یک چهارشنبه وارد شده، منافاتى ندارد و اگر دو پنجشنبه و یک چهارشنبه و جمعه را روزه بگیرد، بعید نیست که براى عمل به هر دو روایت کافى باشد.

روزنامه جوان

تاریخ انتشار: 25 تیر ماه 1397

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
Powered by TayaCMS