دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مغالطه لفظی

No image
مغالطه لفظی

كلمات كليدي : مغالطه لفظي، مغالطه، اشتراک اسم، هيئت الفاظ، اعراب و نقطه‌گذاري، ممارات،ترکيب مفصل، تفصيل مرکب

نویسنده : مهدي افضلي

مغالطه از دو بخش عمده لفظی و معنوی تشکیل شده است. در مغالطات لفظی، مغالطه یا به لفظ مفرد یا به لفظ مرکب بر می‌گردد و هر کدام نیز اقسامی دارند که در مجموع شش نوع مغالطه را به بار می‌آورند:

1. مغالطه به اشتراک اسم

مراد از اشتراک اسم، نه خصوص اشتراک لفظی، بلکه هر لفظی است که صلاحیت دلالت بر بیش از یک معنا را داشته باشد، اعم از این‌که اشتراک لفظی باشد یا ذیل نقل، مجاز، استعاره، تشبیه و مانند آن بگنجد. از باب نمونه وقتی گفته می‌شود:

در باز است

باز پرنده شکاری است

.: در پرنده شکاری است.

چنان‌که ملاحظه می‌شود در این قیاس "باز" به یک معنا نیست، بلکه مشترک لفظی است.

2. مغالطه در هیئت ذاتی لفظ

این گونه مغالطه در جایی رخ می‌دهد که لفظ از جهت صرف و نحو و مانند آن تاب معانی مختلف را داشته باشد. اگر کسی تشخیص ندهد گرفتار مغالطه خواهد شد. از باب نمونه در زبان عربی کلمه "مختار" هم اسم فاعل است به معنای دارای اختیار و هم اسم مفعول به معنای اختیار شده، اگر توجه نشود یک قیاس غلط تشکیل خواهد شد.

انسان مختار است

هر مختاری مطلوب است

.: انسان مطلوب است.

3. مغالطه در اعراب و نقطه گذاری

این‌گونه مغالطه در جایی رخ می‌دهد که لفظ بر اثر امور عارضی مانند نقطه گذاری اشتباه، معانی مختلف پیدا می‌کند. از باب نمونه ابن سینا می‌گوید فلاسفه در مورد وجود خداوند گفته‌اند وجود او "بحت" است، ولی برخی به دلیل آن‌که نتوانسته‌اند معنای آنرا درک کنند آنرا "یجب" خوانده‌اند.

4. مغالطه ممارات

این گونه مغالطه در الفاظی روی می‌دهد که در ترکیب‌شان اشتباه به وجود آید. از باب نمونه از سبط‌ بن جوزی پرسیدند چه کسی پس از پیامبر اکرم بهترین صحابی به شمار می‌رود، او در جواب گفت: "کسی‌که دخترش در خانه اوست"، که این هم می‌تواند بر ابوبکر صدق کند و هم بر علی‌بن ابی‌طالب، بستگی به این دارد که ضمایر را چگونه ارجاع دهیم.

5. مغالطه ترکیب مفصل

این‌گونه مغالطه وقتی روی می‌دهد که کسی در جایی‌که ترکیبی در کار نیست، گمان برد که کلام ترکیب شده است. اگر کلام به صورت جدا جدا ملاحظه شود صادق، ولی اگر ترکیب شود حکم صادر شده کاذب خواهد بود. از باب نمونه وقتی گفته می‌شود:

پنج زوج و فرد است( 5=2+3)

هر چه زوج و فرد باشد زوج است

.: پنج زوج است‌؛‌ این نتیجه غلط است، زیرا در مقدمه اول اگر عدد پنج را به صورت تفصیل ملاحظه کنیم، حکم صادق، ولی به لحاظ ترکیب چنین حکمی کاذب خواهد بود.

6. مغالطه تفصیل مرکب

در این‌ نوع مغالطه، انسان در جایی‌که ترکیب وجود دارد گمان می‌کند که کلام به صورت تفصیل ملاحظه شده است. به عنوان مثال قضیه "پنج زوج و فرد است"، در صورتی درست است که دو جزء به صورت ترکیب بر پنج حمل شود، ولی اگر به صورت جدا جدا بر آن حمل شود مسلما کاذب خواهد بود، "عدد پنج تنها فرد است."

مقاله

نویسنده مهدي افضلي

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS