دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

منقّله

No image
منقّله

منقله، جراحت، قصاص، ديه، عاقله.

نویسنده : زکریا جهانگیری

یکی از جراحاتی که در کتب معتبر فقهی و بند هفتم ماده 480 قانون مجازات اسلامی مورد بررسی قرار گرفته منقّله است.

منقّله به صیغه اسم فاعل با تشدید قاف از باب تفعیل از واژه نقل گرفته شده است به معنی سنگ ریزه می‌باشد: زخمی که از آن استخوانهای زیر و کوچکی بیرون می‌آید اما در اصطلاح؛ تعریفی که در جواهر الکلام ارائه شده؛ «هی التی تحوج الی نقل العظم من موضعه الی غیره باعتبار حصول الهشم فیه» یعنی منقله آن جراحتی است که درمانش جز با جابجا کردن استخوان ممکن نیست به جهت شکستگی استخوان. و در بند 7 ماده 480 آمده، منقّله: جراحتی که درمان آن جز با جابجا کردن استخوان میسر نباشد.

ملاک در صدق جراحت منقّله تحقق نقل و جابجا شدن استخوان می‌باشد. هر چند جنایت باعث پاره شدن پوست نشود زیرا این زخم همواره مستلزم پاره شدن پوست نمی‌باشد.

کیفر منقّله:

برابر بند هفتم ماده 480 قانون مجازات اسلامی، دیه جراحت منقّله، پانزده شتر می‌باشد.

لازم به ذکر است که در پرداخت این مقدار دیه تفاوتی ندارد که مجنی علیه و جانی، زن باشند یا مرد به جهت اینکه دیه زن تا ثلث دیه اعضاء، برابر دیه مرد است. و در زیادی از ثلث، به نصف برمی‌گردد. و دیه جراحت منقله یک سوم دیه کامله نیست.

- آیا قصاص را می‌توان در منقّله تصور کرد یا تنها دیه واجب خواهد شد؟

فقهاء‌با استناد به آیه 45 سوره مائده «والجروح قصاص» هر زخمی قصاص دارد، در جراحات ناشی از عمد جانی، قصاص را پذیرفته‌اند، البته چنانچه در استیفای قصاص، بیم مرگ جانی یا خوف ضرر بیش از میزان استحقاق بزهکار باشد، و یا اجرای آن به شکل دقیق و یکسان با جراحت ایجاد شده مقدور نباشد، قصاص ساقط و دیه واجب می‌گردد. بنابراین در جراحت منقله قصاص ممکن نیست و تنها پرداخت دیه متعین می‌گردد به جهت تعذّر قصاص غالباً.

نکته: آیا مجنی علیه می‌تواند به مقدار موضحه در جراحت منقّله، قصاص بکند و دیه مازاد را بگیرد؟

برخی از فقهاء در کتب معتبرشان به این معتقد شده‌اند و نگاشته‌اند که مجنی علیه علاوه بر قصاص به مقدار موضحه، دیه مازاد یعنی 10 شتر را می‌گیرد. و برخی دیگر خلاف این را قائل شده‌اند.

مهلت پرداخت دیه؟

طبق تبصره 2 ماده 302 قانون مجازات، اگر جراحتها بطور عمد واقع بشود ظرف یکسال باید پرداخت گردد. واگر بطور شبه عمد باشد ظرف دو سال و اگر خطاء محض باشد ظرف سه سال پرداخت می‌گردد.

مسئول پرداخت دیه

مسئول پرداخت دیه جراحت منقّله، در صورتی که بطور عمد و شبه عمد واقع بشود بر عهده خود جانی خواهد بود و در خطای محض دیه جراحت منقله بر عهده عاقله می‌باشد ماده 306. و مطابق تبصره ماده مذکور جنایتهای عمد و شبه عمد نابالغ و دیوانه به منزله خطای محض و به عهده عاقله می‌باشد.

مقاله

نویسنده زکریا جهانگیری
جایگاه در درختواره حقوق جزای اختصاصی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS