دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نسخ

No image
نسخ

كلمات كليدي : ناسخ، تشريع، آيات محكمه، قرآن، آيه نجوي

نویسنده : حسين دانش

نسخ در لغت در چهار معنی استعمال شده است.

1. باطل نمودن چیزی و بکار بردن چیزی به جای آن

2. تبدیل چیزی به چیز دیگر

3. نقل چیزی از جائی به جای دیگر بدون تغییر

4. استنساخ و رونویسی کتابی از کتاب دیگر و حرفی از حرف دیگر[1]

تعریف اصطلاحی

نسخ: در اصطلاح کنونی عبارت است از برداشته شدن حکم سابق (که بر حسب ظاهر اقتضای دوام داشته است) به تشریع حکم لاحق به گونه‌ای که جا یگزین آن گردد و امکان جمع میان هر دو نباشد. (جا یگزین کردن حکم جدید به جای حکم قدیم)[2]

اهمیّت بحث و جایگاه آن

اهمیت بحث نسخ وقتی روشن می‌گردد که پذیرفته شود در قرآن آیات منسوخه در کنار آیات محکمه (غیر منسوخه) وجود دارد. در این صورت برای یک محقق معارف قرآنی ضرورت می‌یابد تا آیات منسوخه را بشناسد و آن‌ها را از آیات محکمه جدا سازد. یک فقیه که در صدد استنباط احکام فقهی از قرآن می‌باشد یا یک متکلم که به دنبال دریافت معارف قرآنی می‌باشد باید توان تشخیص آیات محکمه را داشته باشد.[3]

انواع نسخ در قرآن

نسخ در آیات قرآنی به چند صورت متصور است که برخی مورد قبول و برخی مردود است.

1. نسخ آیه و محتوا با هم: بدین گونه که آیه مشتمل بر حکمی شرعی به طور کلی منسوخ شود و الفاط آیه از قرآن برداشته شود، این گونه نسخ از نظر ما مردود شناخته شده است.

2. نسخ آیه بدون محتوا: الفاظ و عبارات آیه از قرآن برداشته شود ولی حکمی که در محتوای آیه بوده، هم چنان باقی بماند، فقهای امامیه به چنین نسخی قائل نیستند.

3. نسخ محتوا بدون آیه: یعنی الفاظ و عبارات آیه در قرآن موجود و تلاوت هم می شود. ولی حکمی که محتوای آیه را تشکیل می‌داده منسوخ شده باشد.[4] در این قسم به آیه نجوی در سورۀ مجادله آیه 12 استناد کرده‌اند.

«یا ایُّها الذینِ آمَنوا اذا ناجَیتُم الرَّسولَ فقَدّموا بینَ یَدَی نَجواکُم صدقةً ذلِک خیرٌ لکُم واَطْهَرُ فاِنْ لم تجدوا فانَّ الله غفُورٌ رحیم»

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید هنگامی که می‌خواهید با رسول خدا نجوی کنید پیش از آن صدقه در راه خدا بدهید این برای شما بهتر و پاکیزه‌تر است اگر توانایی نداشته باشید خداوند غفور و رحیم است.»

دستور فوق تاثیر عجیبی گذاشت و آزمون جالبی شد و همگی جز یک نفر از دادن صدقه و نجوی خودداری کردند و او امیر مومنان علی (ع) بود. آیه بعد نازل گردید و این حکم را نسخ کرد و فرمود:[5]

«ءَأشْفَقْتُم اَنْ تُقَدَّمُوا بین یَدَیْ نَجْواکم صَدَقات فاِذْلم تَفْعَلوا وتابَ الله علیکم فَاَقیمُوا الصَّلوة وآتوالزکاةَ و اطیعواللهَ ورسولَهُ واللهُ خَبیرٌ بما تعمَلون»[6]

«آیا نترسیدید فقیر شوید که از دادن صدقه قبل از نجوی خود داری کردید؟ اکنون که این کار را نکردید و خود به تقصیر خویشتن پی بردید و خداوند شما را بخشید و توبه شما را پذیرفت. نماز را بر پا دارید زکات را اِدا کنید و خدا و پیامبرش را اطاعت نمائید و بدانید خداوند از آنچه انجام می‌دهید با خبر است.»

4. نسخ مشروط: همین صورت سوم است با این اضافه که با اِعادۀ شرایط تشریع نخستین، حکم منسوخ دوباره زنده شود و به اجرا درآید.[7]

مقاله

نویسنده حسين دانش
جایگاه در درختواره علوم قرآن و حدیث - قرآن پژوهی - علوم قرآنی - نسخ

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
Powered by TayaCMS