پیامبر اعظم صلی‌ الله علیه‌ وآله فرمودند:

12 شهریور 1386, 0:0

هر کس بعد از هر نماز واجبی «آیة الکرسی» را بخواند، خداوند خود او را قبض روح نماید و او مثل کسی باشد که همراه پیامبران جهاد کرده، و به شهادت رسیده باشد.

بسم‌‌ الله‌ الرحمن‌ الرحیم
ستایش‌ مخصوص‌ خدایی‌ است‌‌ که‌ هنگام‌ خلقت آسمان‌‌ ها و زمین, هیچ‌ کس‌ را به‌ حضور نخواست‌‌ و از مشورت بی‌ نیاز بود و هنگام‌ آفریدن‌‌‌ جنبندگان عالم‌معین و یاری‌ نگرفت‌ در الهیت‌ بی‌ شریک‌ و انباز و در عین‌ یکتایی‌‌ ( برای‌ آفرینش‌ عالم‌) از معاون‌ بی نیاز بود.
زبان‌ ها از حق‌ وصفش‌ عاجز و عقل‌ ها از کنه‌ معرفتش‌‌‌ مدهوش , گردنکشان‌ درمقام‌ هیبتش خوار و متواضع‌, و بزرگان‌ از هراس‌ قهرش‌ پست‌ و حقیر, هر بزرگی‌ در مقابل‌ عظمتش‌ رام‌ و ذلیل‌ است‌.
پس‌ ستایش‌ ابدی‌ جامع‌ و کامل‌ و پی‌‌ در پی مخصوص‌ توست‌‌ و درود ابدی‌ و تحیت دائمی‌ تو بر رسول‌ تو باد.
بار خدایا تو اول‌ این‌ روز را خیر و صلاح‌ ووسطش‌ را فیروزی‌ و آخرش‌‌ را کامروایی‌‌ بخش و پناه‌‌ می برم‌ به تو از آن‌‌ روزی‌ که‌ اول‌ آن فزع و ترس‌ و وسطش‌‌ جزع وفریاد و آخرش درد و رنج‌ است‌. خدایا از هر نذر و عهد و وعده‌‌ای‌ که کردم‌ و بدان‌ وفا نکردم‌‌ از تو آمرزش‌ می‌ طلبم و باز از تو درخواست‌ می‌‌ کنم‌ در ظلمی که‌ به‌‌ بندگان‌‌ توکردم‌ و حقی‌ که بر من دارند به‌ لطف‌ و کرمت‌ ادا فرمایی‌, پس‌‌ هر کس ازبندگان‌‌ تو با کنیزکان تو که‌‌ مظلمهای‌ از او بر من‌ است‌ و ستمی‌ بر او کرده‌‌ام‌, چه به‌‌‌ شخص‌ او و چه به آبروی‌ او یا در مال‌ و اهل‌‌ و عیال او وفرزندان‌ او یا غیبتی‌ از او کرده‌‌ام‌‌ یا بر او بارگرانی‌ نهادهام به‌‌ سبب‌‌ حب نفس‌ یا هوای‌ ریاست‌ یا به کبر و حسد یا ریا و عصبیت‌ به‌ هر کس‌ ستم‌ کرده‌‌‌‌ام‌ از غایب‌ و حاضر و زنده و مرده که دستم‌‌ از ادای‌ حق‌ او کوتاه‌ ومجالم از پرداختش‌ تنگ‌ است‌‌ و نتوانم‌ از او حلیت طلبم‌ . پس‌ از تو برای‌ کسی‌ که‌ مالک‌ حوایج‌ خلقی‌ و به‌‌ محض‌ خواست‌ تو و در آن‌ اراده تو همه‌ حاجت‌‌ ها مستجاب‌ است از تو می‌ طلبم‌ که‌ بر محمد و آل‌ محمددرود فرستی‌ و آن‌ بنده‌‌‌‌ را که بر او ستمی‌ کردهام‌ هر گونه خواهی‌‌‌ از من‌ راضی گردانی و مرا از جانب‌ خود رحمتی‌‌‌ بی حد عطا کنی که‌ آمرزش‌ تو را نقصان‌ و بخشش‌ تو را زیان‌ نرساند. ای‌ مهربانترین‌ عالم‌.
خدایا به‌‌ من‌‌ در این روز دوشنبه دو نعمت‌ از جانب‌ خود عطا فرما که‌ آن‌ دو یکی‌ سعادت‌‌‌ در اول‌ روز به‌ طاعت توست و دوم‌ نعمت‌ در آخر روز به‌ آمرزش‌ تو.
ای‌ کسی‌‌ که‌ خدایی بس‌ تو راست‌ و گناهان‌ را جز تو کسی‌ نتواند بخشید.

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25

پر بازدیدترین ها

خداشناسی در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند . 8 آبان 1395, 19:23

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده 8 آبان 1395, 19:20