دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

چشم و کنترل آن

حق چشم این است که از آنچه بر تو حلال نیست، چشم خود را بپوشانی و به وسیله آن عبرت بگیری.
چشم و کنترل آن
چشم و کنترل آن

چشم و کنترل آن

قال السّجاد (ع) :«حَقُّ الْبَصَرِ أَنْ تَغُضَّهُ عَمَّا لا یَحِلُّ لَکَ وَ تَعْتَبِرَ بِالنَّظَرِ بِه» (من‌لایحضره‌الفقیه، ج2، ص618)

برای کنترل غریزه جنسی و حفظ پاکدامنی و پرهیز از آلودگی مقدماتی لازم است که اگر انسان آن مقدمات را فراهم نکند امکان خطا و لغزش در مسأله غریزه جنسی افزایش می‌یابد؛ از همین رو احکام شرعی متعددی در این زمینه قرار داده شده تا همه به ویژه جوانان و کسانی که قادر به ازدواج نیستند از آلودگی‌های جنسی محفوظ بمانند؛ از جمله این مقدمات که بسیار اهمیّت دارد کنترل نگاه و چشم است. خداوند در قرآن به رابطه بین کنترل چشم و محفوظ ماندن از آلودگی‌های جنسی اشاره کرده و می‌فرماید:

«قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ یَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِکَ أَزْکى‌ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِما یَصْنَعُونَ وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ یَحفَظنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاَّ ما ظَهَرَ مِنْها»[1]

ای پیامبر به مؤمنان بگو تا چشمهای خود را (از نامحرم) ببندند و فروج خود را حفظ کنند؛ این برای آنها بهتر است و خداوند به آنچه انجام می‌دهند آگاه است و به زنان با ایمان بگو تا از نگاه به نامحرم خودداری کنند و فروج خود را حفظ کنند و زینت‌های خود را جز آنچه آشکار است، ظاهر نکنند.

مفاد آیه این است که اگر می‌خواهید به یحفظوا فروجهم برسید باید چشم خود را کنترل کنید. قرآن برای آنکه زمینه آلودگی جنسی از راه نگاه و چشم را هرچه محدودتر سازد و احتمال آن را تا آنجا که ممکن است کاهش دهد، در ادامه دستور حجاب را مطرح کرده است. اصولاً کنترل چشم بسیار آسان‌تر از کنترل شهوت است و این در حالی است که زمینه طغیان شهوت و هیجانات جنسی غالباً از راه چشم فراهم می‌شود به همین دلیل کنترل چشم مقدمه‌ای بسیار مهم، برای کنترل شهوت و جلوگیری از هیجانات جنسی بی‌مورد و گناه آلود است. اگر انسان خود را از ابتدا عادت دهد و چشم خود را کنترل کند، زمینه بروز بسیاری از گناهان و آلودگی‌های جنسی خود به خود مسدود می‌شود، علاوه بر اینکه کنترل نگاه و چشم موجب کمال نفس و نورانیّت و صفای باطن می‌گردد و بسیاری از عنایات خداوند را نیز برای انسان به دنبال دارد، البته برای مهار غریزه شهوت و افتادن در لغزش‌های ناشی از طغیان این غریزه، تنها کنترل چشم کافی نیست و کنترل‌های دیگری نیز لازم است برای مثال انسان علاوه بر چشم، باید گوش خود را هم کنترل کند و از شنیدن آهنگ‌های مبتذل که زمینه تحریک شهوت را فراهم می‌کند اجتناب کند و یا از خواندن رمانها و داستانها و حتی شوخی‌های جنسی  و زشت و تحریک کننده پرهیز کند؛ البته مثل همه موارد اطاعت و بندگی خدا، مقیّد شدن به چنین کنترل‌هایی شاید در ابتدا برای انسان مشکل باشد و یا ناممکن جلوه کند، اما اگر انسان در این راه تلاش کند و این کار را انجام بدهد، این کار برای او آسان و عادی می‌شود و خداوند نیز به انسان کمک می‌کند و او را شمول عنایتهایی می‌کند که لذت آنها از لذت إرضای غریزه جنسی بسیار شیرین‌تر و بالاتر است.[2] از پیامبر اکرم (ص) روایت شده که در این باره می‌فرمایند :

«النَّظَرُ سَهْمٌ مَسْمُومٌ مِنْ سِهَامِ إِبْلِیسَ فَمَنْ تَرَکَهَا خَوْفاً مِنَ اللَّهِ أَعْطَاهُ اللَّهُ إِیمَاناً یَجِدُ حَلَاوَتَهُ فِی قَلْبِهِ»

نگاه به نامحرم تیری از تیرهای مسموم شیطان است، کسی که به خاطر خدا آن را ترک کند خداوند به او ایمانی عطا می‌کند که شیرینی آن را در قلبش احساس می‌کند.[3]

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS