دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

چگونه صبرمان را افزايش دهيم؟

No image
چگونه صبرمان را افزايش دهيم؟

راه افزايش صبر، افزايش ايمان است. ايمان به خدايي که خالق ماست، عليم و حکيم و بخشنده و مهربان است و داراي تمام صفات خوب است و از هر بدي مبراست و مهم‌تر اينکه هميشه ما را در نظر دارد، باعث مي‌شود که در برابر مصيبت‌هاي دنيا صبور باشيم. صبر در روايات به رضا تفسير شده و نيز اينكه حال انسان در هنگام سختي مانند وقتي باشد كه در آسايش و راحتي به سر مي‌برده و در هنگام تنگدستي و گرفتاري مانند وقتي باشد كه عافيت داشته و نزد خلق خدا از بلا و مصيبتي كه به او رسيده شكايت نكند. اگر انسان به خدا توجه داشته ‌باشد و يقين كند كه خداوند ارحم الراحمين او را لحظه‌اي به حال خود وا نمي‌گذارد چرا كه خالق اوست و تمام امور او را به دست دارد، خيلي راحت مي‌تواند صبر كند. و توجه دارد كه اگر سختي و بلايي به او رسيده حتماً حكمتي دارد. قرآن كريم مي‌فرمايد: عسي ان تكرهوا شيئا و هو خير لكم؛ چه بسا اموري را مكروه مي‌دانيد در حالي كه براي شما خير است و عسي ان تحبوا شيئا و هو شر لكم؛ چه بسا اموري را دوست مي‌داريد در حالي كه براي شما مضر و شري در آن است. بنابراين وقتي ما گاهي خير و شر خود را تشخيص نمي‌دهيم، بايد به خدا توكل كنيم و امور خود را به خدا واگذار كنيم و فقط به انجام وظيفه بپردازيم تا ترك تكاليف باعث نشود به دست خود براي خود مشكل ايجاد كنيم. توجه به اين نكته هم در صبر كردن به ما كمك مي‌كند كه صبر درجه انسان مؤمن را در آخرت بالا مي‌برد. اگر گناهي کرده ‌باشد، گناهش را مي‌آمرزد و نيز در برابر صبر به او اجر و مقام مي‌دهد. گاهي سختي‌ها باعث مي‌شود انسان از غفلت در آيد و رو به سوي خداوند کند و همين امر باعث سعادت و عاقبت به خيري او مي‌شود. بايد توجه داشت كه اگر خداوند عقوبت خطاي ما را در همين دنيا با سختي‌هاي دنيوي بدهد، معلوم مي‌شود ما را خيلي دوست دارد. چون با اين سختي گناه ما پاك شده و ما از غفلت در مي‌آييم و زمينه‌ توبه فراهم مي‌شود. گاهي برخي انسان‌ها فکر مي‌کنند سختي‌ها و مصيبت‌ها نشانه اين است که خداوند آنان را فراموش کرده، در حالي که اين اعتقاد درست نيست و خداوند مي‌خواهد ما را به خود نزديک کند. خوب است به ياد بياوريم که بهترين و برترين انسان‌ها که معصومين بودند در دنيا بسيار مصيبت ديدند، پس سختي‌ها دليل اين نيست که خداوند انسان را از نظر لطف خود دور کرده است. بنابراين اگر نگاهمان را به سختي‌ها عوض کنيم و آن را باعث کمال و قرب به خداوند ببينيم مي‌توانيم صبور باشيم. پس با كمي تمرين صبر را در خود ايجاد كنيم تا از مؤمنان باشيم و در دنيا و آخرت پيروز و سرافراز باشيم. در روايتي از امام صادق(ع) درباره‌ تفسير آيه قرآن كه مي‌‌فرمايد استعينوا بالصبر... آمده كه صبر در اينجا به معني روزه است و انسان هنگامي كه پيشامدي پيش مي‌آيد كه سختي دارد، بايد روزه بگيرد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
Powered by TayaCMS