دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

کنگره نکوداشت آیت الله شاه آبادی

No image
کنگره نکوداشت آیت الله شاه آبادی کنگره نکوداشت آیت الله شاه آبادی، امروز، 23 آبان‌ماه، در تهران برگزار شد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، کنگره نکوداشت آیت الله محمد علی شاه آبادی، صبح امروز، 23 آبان‌ماه، با سخنرانی رییس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، دبیر کنگره، فرزند آیت الله شاه آبادی وبا قرائت بیانیه روز جهانی فلسفه و ارائه سه مقاله برگزیده در تهران برگزار شد.
حجت الاسلام علی اکبر رشاد، رییس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، در سخنانی در این کنگره اظهار داشت: عنصر اصلی وجود انسان تعقل است که اگر همه جهان را فراگیرد، اندیشه‌های پوچ رخت می‌بندد و عارفان و اندیشمندان اسلامی در این راه گام برداشته‌اند.
وی افزود: گرامی‌داشت یاد و تجلیل شخصیت آیت الله شاه آبادی، نکوداشت شخصیتی فیلسوف، عارف، حکیم و فقیهی مجدّ بود که به لحاظ فقهی دیدگاه‌هایی پیش‌رو ارائه کرد که مجموعه آن‌ها منشأ اندیشه‌های امام خمینی(ره) به شمار می‌رود.
وی با بیان این‌که امام خمینی(ره) همیشه از آیت الله شاه آبادی به بزرگی یاد می‌کرد و نسبت به او ابراز ارادت می‌کرد و هنگام سخن گفتن از وی در چهره‌اش نشاطی دیگر و نگاهی ویژه مشاهده می‌شد، افزود: او که همچنان ناشناخته مانده است، چنان شمسی است که عارفی چون مولانا شیفته او بود و مولوی، بزرگ بود و شمس بزرگ‌‌تر.
رییس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی تصریح کرد: آثار اندکی از آیت الله شاه آبادی در فقه به جای مانده است، اما او در اقتصاد طرح‌های علمی و نویی دارد و توصیه‌هایی همراه با ابتکار در زمینه مسائل اجتماعی اسلام ارائه کرده است.
وی با بیان این‌که اندیشه‌های آیت الله شاه آبادی در عرفان بسیار آشکار است و اگرچه ذیل عرفان ابن عربی معرفی می‌شود، اما خود از منتقدان ابن عربی بوده است، تأکید کرد: او فلسفه‌ها را نه تنها می‌داند، بلکه می‌شناسد و فیلسوف بودن یعنی آزاداندیشی و آن‌که در مواجهه با فلسفه‌های دیگر آزاد بیندیشد، فیلسوف است.
حجت الاسلام رشاد در ادامه گفت: حتی مواجهه این علامه بزرگ با فلسفه نیز فیلسوفانه است نه مقلدانه.
رییس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با اشاره به این‌که در میان آرای علامه شاه آبادی نظریه فطرت درخشش دارد و سراسر گفتار او به این نظریه پیوند می‌خورد، یادآور شد: این نظریه از فطرت یک مکتب، یک گفتمان فکری ساخته شده است.
حجت الاسلام رشاد ادامه داد: آیت الله شاه آبادی در رساله الانسان و الفطرة، فطرت را به صورت مبنایی برای اندیشیدن در حوزه الهیات و حکمت نظری و عملی سامان می‌دهد، اما این نظریه نیازمند کار علمی وسیع و عمیق است و به خاطر همین نظریه است که می‌توان وی را فیلسوف فطرت نامید.
وی با تأکید بر این‌که تردیدی نیست که انسان فطرت‌مند است، اما در میان مکاتب گوناگون، مکتب اسلام در زمینه انسان شناسی در زمره مکاتب انسان شناختی و ذات‌مدار قرار دارد، گفت: در این مکتب ما انسان را متعالی، ذات‌مند، خوش سرشت و قدسی خصال می‌دانیم.
رییس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی افزود: انسان از ابتدا با سرشت قدسی و الاهی خلق شده است؛ بنابراین می‌توان گفت که انسان چون ذات است و فطرت او ذات اوست و از او جدایی نمی‌پذیرد و لوازم این ذات خود اوست و تفکیک ذات یعنی نفی خود او.
حجت الاسلام رشاد در ادامه اظهار داشت: آیات متعدد قرآن نیز انسان را دارای سرشت قدسی و الاهی ذات انسان را دین‌ورز می‌داند و دین را از ذات جدا نمی‌داند.
وی در پایان با بیان این‌که در مقام مدل سازی برای اجرای دین می‌توان از فطرت کمک گرفت و استمداد کرد، بنابراین می‌توان گفت که فطرت غیر از عقل است، اظهار داشت: فطرت اولاً می‌تواند معرفت‌زا و حجت ساز باشد؛ یعنی می‌توان به مدد فطرت، حجتی را پرداخت؛ ثانیاً می‌تواند معناگر باشد؛ یعنی معرفت‌های به دست آمده از راه‌های دیگر را می‌توان به مدد فطرت سنجید.
گفتنی است، کنگره بزرگداشت آیت‌الله شاه‌آبادی با هدف شناسایی، معرفی و ترویج عرفان اصیل اسلامی در میان نسل جوان امروز، 23 آبان‌ماه، در تالار علامه امینی دانشگاه تهران برگزار شد و فردا، 24 آبان‌ماه، از ساعت 8 تا 12 صبح در مدرسه دارالشفای قم برگزار خواهد شد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS