دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

گناهان را چگونه محو كنيم؟

No image
گناهان را چگونه محو كنيم؟

زهرا اجلال

همان‌گونه كه اعمال صالح و نيكوي انسان به واسطه برخي گناهان تباه مي‌شود، بعضي از اعمال نيك نيز سبب از بين رفتن گناهان مي‌گردد.

در قرآن و روايات راه‌ها و مصاديق فراواني كه موجب از بين رفتن گناه و آثار و عوارض آن، بلكه تبديل سيئات به حسنات شده است، بيان شده است. از مجموع آنها اين مطلب به دست مي‌آيد كه ايمان و عمل صالح و توبه و ترك گناهان كبيره، مطمئن‌ترين راه از بين بردن گناهان گذشته و جلب محبّت الهي است.

خواندن نمازهای مستحبی

خداوند در قرآن مي‌فرمايد [هود، 114] در آغاز و انجام روز و پاسى از شب نماز را به پا دار، كه نيكي‌ها، بدي‌ها را از ميان مى‌برد‌. امام صادق (ع) در تفسير آيه 114 هود مي‌فرمايد: صلوة المومن بالليل تذهب بما عمل من ذنب النهار؛ نماز شب مومن، گناهان روز او را محو و نابود مي‌سازد.

ايمان و عمل صالح

قرآن كريم مي‌فرمايد: اگر از گناهان بزرگى كه از آن [ها] نهى شده‌ايد دورى گزينيد، بدي‌هاى شما را از شما مىزداييم. [نساء، 31]پس بايد كوشيد از طريق ازدياد معرفت و شناخت خدا و آگاهي از نعمت‌هاي مادي و معنوي او و انجام عمل صالح، ايمان را تقويت نمود.

توبه

توبه و انابه و بازگشت از گناهان سبب محو و از بين رفتن همه گناهان كبيره و صغيره مي‌گردد. آيات 68 و 69 سوره فرقان به مرتكبين برخي گناهان كبيره وعده عذاب مضاعف و خلود در جهنم داده، سپس فرموده است: مگر كسي كه توبه كند و ايمان بياورد و عمل صالح انجام دهد كه در اين صورت خداوند (نه تنها) گناهان او را مي‌بخشد (بلكه) سيئات و بدي‌هاي اعمال آنها را به حسنات تبديل مي‌كند.

استغفار

يكي از اموري كه سبب مي‌شود گناهان محو شود، استغفار از گناه است كه در روايات متعدّد به آن اشاره شده است. امام صادق (ع) مي‌فرمايند: انسان وقتي مرتكب گناهي مي‌شود از صبحگاهان تا هنگام شب به او مهلت مي‌دهند، پس اگر استغفار كرد، عمل او ناديده گرفته مي‌شود.

[كليني، محمد بن يعقوب، كافي، ج 2، ص 437، ح 1] در روايت ديگري مي‌فرمايند: هفت ساعت به او مهلت مي‌دهند، اگر از گناه توبه كرد چيزي براي او نمي‌نويسند و اگر هفت ساعت گذشت و از گناه پشيمان نشد برايش مي‌نويسند، و در ادامه مي‌فرمايند: شخص مومن گاهي بعد از بيست سال گناهش به يادش مي‌آيد، ولي كافر همان لحظه بعد از انجام گناه فراموش مي‌كند [همان، ح 3]

ترك گناهان بزرگ

ترك گناهان بزرگ، سبب از بين رفتن آثار گناهان كوچك شود: اگر از گناهان بزرگى كه از آن [ها] نهى شده‌ايد دورى گزينيد، بدي هاى شما را از شما مى زداييم، و شما را در جايگاهى ارجمند در مى ‌آوريم. [31، نساء]

هر كار خوب و شايسته

هر كار خوب و شايسته و هر فعلي كه مصداق حسنه باشد، عاملي براي از بين رفتن سيئات و بدي‌هاست: حسنات، سيئات و گناهان (و آثار آن) را برطرف مي‌سازند. اين مطلب تذكر و يادآوري است براي آنهايي كه تذكر پذيرند. حسنات، مطلق است و شامل همه عبادات و هر كار ارزشمندي كه شرع آن را تاييد و تعيين كرده و به قصد تقرّب به خدا انجام گيرد، مي‌شود. اميرالمومنين(ع) مي‌فرمايد: انّ‌الله يكفّر بكل حسنةٍ سيئةً؛ با انجام دادن هر حسنه، خداوند، يك گناه و سيئه را مي‌پوشاند و محو مي‌سازد. [شيخ عبد على بن جمعه، نورالثقلين، ج 2، ص 402]

طهارت و حضور قلب

پيوسته با طهارت (وضو و غسل و...) بودن و اقامه نمازهاي پنجگانه با حضور قلب.

تحمل بيماری

تحمل بيماري، گناهان را نابود مي‌كند. پيامبر اكرم (ص) فرمود: السقم يمحو الذنوب. [محمدي ري شهري- ميزان الحكمة- ج4].

مصائب

ناراحتي‌ها، مصائب، مشكلات و همّ و غم ها: پيامبر اكرم (ص) فرمود: ساعات المهموم، ساعات الكفّارات. [همان].

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
Powered by TayaCMS