دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

یهود در عصر پیامبر

یهودیان عصر پیامبر با اینکه به ظهور پیامبر از پیش آگاهی داشتند، اما چنین می‌پنداشتند که پیامبری ظهور خواهد نمود که از نسل اسحاق است نه اسماعیل.
No image
یهود در عصر پیامبر

نویسنده: ساناز علیمحمدی

یهودیان عصر پیامبر با اینکه به ظهور پیامبر از پیش آگاهی داشتند، اما چنین می‌پنداشتند که پیامبری ظهور خواهد نمود که از نسل اسحاق است نه اسماعیل. بدین ترتیب آنان با مشاهده اینکه رسول خدا از نسل پیامبران بنی اسرائیل نیست اساس نبوت پیامبر را منکر شده و نه تنها به دعوت ایشان لبیک نگفتند بلکه از همان آغاز دعوت پیامبر شمشیر از رو بسته هر چه توانستند برای ضربه زدن به اسلام کوشیدند.

آنچه در این میان خشم و کینه یهود را نسبت به اسلام و پیامبر فزونی می‌بخشید دعوت آن حضرت از یهودیان برای پذیرش دین اسلام بود که چنین امری بر آنها سخت گران می آمد واین امر را به منزلة زیر سئوال بردن سیادت و برتری یهود قلمداد می کردند وبر آنها که خود را اهل کتلب می نامیدند بسیار ناگوار بود که مردی از میان مردمی غیر از نسل آنان برخاسته و ایشان را دعوت به اسلام نماید.

با اینکه رسول خدا با مهر و عطوفت مثال زدنی آنان را به دین اسلام دعوت نمود و حتی پیمانی با آنها منعقد ساخت اما دیری نگذشت که یهودیان مدینه شیطنت را آغاز نموده به انحای مختلف در برابر پیامبر و مسلمانان قرار گرفتند. آنان ابتدا با طرح شبهات بی اساس و سئوالات نابجا تلاش نمودند تا پیامبررا در زحمت اندازند. اما توطئه هایشان ثمر چندانی نبخشید.

ایجاد شکاف و تفرقه میان مسلمانان از سوی یهودیان در تاریخ اسلام داستان دراز دامنی است که نمونه‌های فراوانی از آنها ثبت شده است در اینجا به اختصار یکی از آنها را بازگو می نماییم تا گوشه‌ای از توطئه های یهودیان عصر پیامبر را بیان کنیم. یکی از یهودیان سال خورده به نام شاس بن قیس که از مسلمانان کینه به دل داشت، بر انجمنی متشکل از یاران پیامبر که از دو قبیله اوس و خزرج بودند گذر کرد، زمانی که صمیمیت و الفتی را که در سایه اسلام در میان آنان پدید آمده بود را مشاهده نمود، جوانی یهودی را به میان آنان فرستاده و او را مامور نمود با یادآوری جنگ‌ها و کینه‌های سابق میان اوس و خزرج سعی در ایجاد نزاع بین آنان نماید، یهودی مذکور با یادآوری یکی از جنگ‌های واقعه بین اوس و خزرج به نام «بعاث» این توطئه را عملی کرد و دیری نکشید که اوس و خزرج در مقابل یکدیگر قرار گرفتند که البته با درایت پیامبر توطئه خنثی گردید. گذشته از این توطئه‌ها در درون مدینه یهودیان خیانت‌های متعددی را علیه پیامبر و مسلمانان انجام دادند که نمونه‌های بارز آنها خیانت این گروه در جریان جنگ‌های میان مشرکین مکه و مسلمانان بود که همواره علی رغم وجود پیمان بین ایشان و مسلمانان در جبهه مشرکین قرار می گرفتند و علیه مسلمانان وارد کارزار می شدند.

فتنه‌ها و خیانت‌های یهودیان مدینه به قدری بالاگرفت که پیامبر عطوفت همیشگی را کنار نهاد و در غزوات متعددی چون بنی قینقاع، بنی نضیر، بنی قریظه و خیبر به نبرد با آنان شتافته و شکست های سنگینی بر آنها وارد آورد. یهودیان که با فتنه‌های خود بدانچه می‌خواستند دست نیافتند، و از سوی دیگر قادر به تحریف قرآن کریم نیز نشدند. توطئه‌ای دیگر ساخته و اقدام به جعل احادیث نمودند. آنان اشخاصی چون کعب الاحبار، وهب بن منبه و عبد الله بن سلام را مامور نمودند تا با تظاهر به مسلمانی در میان مسلمانان رخنه نموده و توطئه های خود را به اجرا گذارند.

مقاله

نویسنده ساناز علیمحمدی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
بررسی توحيد در نهج البلاغه

بررسی توحيد در نهج البلاغه

بدان كه استواران در علم آن كسانى هستند كه اقرار به مجموع آن چه در پس ‍ پرده غيبت است و تفسيرش را نمى دانند، آنان را از اين كه بخواهند به زور از درهايى كه جلو عوالم غيب زده شده است وارد شوند بى نياز كرده است. پس خداوند بزرگ اعتراف آنان را به ناتوانى از رسيدن به آن چه در حيطه دانششان نيست ستود و خود دارى آنان را از غور كردن در آن چه به بحث و جستجو از كنه آن مكلف نشده اند استوارى در علم ناميده
 توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

توحيد و خداشناسى در نهج البلاغه

اوست خدايي كه با همه وسعتي كه رحمتش دارد كيفرش بر دشمنان سخت است و با سختگيري كه دارد رحمتش همه دوستان را فراگرفته است هركس كه با او به مبارزه برخيزد بر او غلبه مي كند هركس دشمني ورزد هلاكش مي سازد هركس با او كينه و دشمني ورزد تيره روزش كند و بر دشمنانش پيروز است هركس به او توكل نمايد او را كفايت كند .
Powered by TayaCMS