محبّ على

«در قندهار شخصى به نام محبّ على زندگى مى‌کرد. وى مرد پاک طینت و نیک سیرتى بود و از ارادتمندان ویژه حضرت على‌علیه السلام محسوب مى‌شد. محبّتى به آن حضرت، تمام دل و جانش را احاطه کرده و به مرحله عاشقى رسیده بود. به نحوى که هرگاه به او مى‌گفتند: «محب على! بیدارِ على باش»؛ از حال طبیعى خارج مى‌شد و بى‌اختیار اشکش جارى مى‌گردید.

هنگامى که از دنیا رفت، او را براى غسل، در غسالخانه بردند. دوستانش در عزاى او گریه مى‌کردند. در هنگام غسل، یکى از دوستانش گفت: «محب على! بیدارِ على‌باش»؛

ناگاه دست راستش را حرکت داده آرام آرام بر روى سینه‌اش قرار داد. همه از این واقعه عجیب، متحیّر شدند. خیلى زود، این خبر در بین شیعیان قندهار پخش شد. آنها دسته دسته مى‌آمدند و آن منظره شگفت را مى‌دیدند و از روى شوق مى‌گریستند. دست محب على، تا پایان غسل، همچنان روى سینه‌اش قرار داشت.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه