آزادی

اساس مسئله براى یک ملت، استقلال و آزادى است.

کجرویها و انحرافها دیده شود تا به نام آزادى دچار بى‌بندوبارى نشویم؛ چون آزادى مرز بسیار ظریف و دقیقى با بى‌بندوبارى دارد؛ باید مراقب بود که به عنوان و نام آزادى در گرداب بى‌بندوبارى نیفتیم؛ زیرا بى‌بندوبارى در نهایت منتهى خواهد شد به نفى آزادى و هرج و مرج؛ وجود استبداد، تحمیل و فشار را توجیه و زمینه را براى استبداد فراهم مى‌کند.

عقیده‌ى ما بر این است که رشد و تکامل انسانها بدون فضاى آزاد امکان ندارد؛ در فضاى استبدادى امکان‌پذیر نیست که افراد و جامعه رشد کنند؛ استعداد انسانها باید در فضاى آزاد رشد کند؛ انسانها هم در این فضا تعالى و تکامل پیدا مى‌کنند.

ما به معناى حقیقى کلمه به آزادى و وجود آن معتقدیم؛ منتها آزادى یک مسئله است؛ عدم مدیریت، عدم نظارت و عدم دقت در آنچه مى‌گذرد، مسئله‌ى دیگرى است.

مراد از آزادى همان آزادى بیان و آزادى فکر است.

آزادى فکر و بیان یکى از ارزشهاى انقلاب بود.

استقلال و آزادى به بهترین وجه در کشور ما وجود دارد.

امروز خوشبختانه در ایران، آزادىِ فکر کردن و فکر را بیان کردن، در دنیا کم‌نظیر است. (از فرمایشات رهبر فرزانه و حکیم)

جدیدترین ها در این موضوع

خاطرات جعفر شریف‌امامی

... پدر من یک روحانی بود. تحصیلاتی که من در تهران کردم اول در مدرسه شرف بود و بعد به مدرسه آلمانی رفتم. آنجا در واقع متوسطه را در قسمت فنی تمام کردم. بعد برای رفع احتیاجات راه‌آهن عده‌ای در حدود سی نفر از وزارت راه می‌فرستادند به آلمان و من جزو آن هیئت به آلمان فرستاده شدم... هجده ماه در رشته‌های مختلف راه‌آهن تحصیل کردیم و بعد به ایران مراجعت کردیم. 15 شهریور 1386, 0:0