پیامبر اعظم صلی‌ الله علیه‌ وآله فرمودند:

12 شهریور 1386, 0:0

هر کس بعد از هر نماز واجبی «آیة الکرسی» را بخواند، خداوند خود او را قبض روح نماید و او مثل کسی باشد که همراه پیامبران جهاد کرده، و به شهادت رسیده باشد.

بسم‌‌ الله‌ الرحمن‌ الرحیم
ستایش‌ مخصوص‌ خدایی‌ است‌‌ که‌ هنگام‌ خلقت آسمان‌‌ ها و زمین, هیچ‌ کس‌ را به‌ حضور نخواست‌‌ و از مشورت بی‌ نیاز بود و هنگام‌ آفریدن‌‌‌ جنبندگان عالم‌معین و یاری‌ نگرفت‌ در الهیت‌ بی‌ شریک‌ و انباز و در عین‌ یکتایی‌‌ ( برای‌ آفرینش‌ عالم‌) از معاون‌ بی نیاز بود.
زبان‌ ها از حق‌ وصفش‌ عاجز و عقل‌ ها از کنه‌ معرفتش‌‌‌ مدهوش , گردنکشان‌ درمقام‌ هیبتش خوار و متواضع‌, و بزرگان‌ از هراس‌ قهرش‌ پست‌ و حقیر, هر بزرگی‌ در مقابل‌ عظمتش‌ رام‌ و ذلیل‌ است‌.
پس‌ ستایش‌ ابدی‌ جامع‌ و کامل‌ و پی‌‌ در پی مخصوص‌ توست‌‌ و درود ابدی‌ و تحیت دائمی‌ تو بر رسول‌ تو باد.
بار خدایا تو اول‌ این‌ روز را خیر و صلاح‌ ووسطش‌ را فیروزی‌ و آخرش‌‌ را کامروایی‌‌ بخش و پناه‌‌ می برم‌ به تو از آن‌‌ روزی‌ که‌ اول‌ آن فزع و ترس‌ و وسطش‌‌ جزع وفریاد و آخرش درد و رنج‌ است‌. خدایا از هر نذر و عهد و وعده‌‌ای‌ که کردم‌ و بدان‌ وفا نکردم‌‌ از تو آمرزش‌ می‌ طلبم و باز از تو درخواست‌ می‌‌ کنم‌ در ظلمی که‌ به‌‌ بندگان‌‌ توکردم‌ و حقی‌ که بر من دارند به‌ لطف‌ و کرمت‌ ادا فرمایی‌, پس‌‌ هر کس ازبندگان‌‌ تو با کنیزکان تو که‌‌ مظلمهای‌ از او بر من‌ است‌ و ستمی‌ بر او کرده‌‌ام‌, چه به‌‌‌ شخص‌ او و چه به آبروی‌ او یا در مال‌ و اهل‌‌ و عیال او وفرزندان‌ او یا غیبتی‌ از او کرده‌‌ام‌‌ یا بر او بارگرانی‌ نهادهام به‌‌ سبب‌‌ حب نفس‌ یا هوای‌ ریاست‌ یا به کبر و حسد یا ریا و عصبیت‌ به‌ هر کس‌ ستم‌ کرده‌‌‌‌ام‌ از غایب‌ و حاضر و زنده و مرده که دستم‌‌ از ادای‌ حق‌ او کوتاه‌ ومجالم از پرداختش‌ تنگ‌ است‌‌ و نتوانم‌ از او حلیت طلبم‌ . پس‌ از تو برای‌ کسی‌ که‌ مالک‌ حوایج‌ خلقی‌ و به‌‌ محض‌ خواست‌ تو و در آن‌ اراده تو همه‌ حاجت‌‌ ها مستجاب‌ است از تو می‌ طلبم‌ که‌ بر محمد و آل‌ محمددرود فرستی‌ و آن‌ بنده‌‌‌‌ را که بر او ستمی‌ کردهام‌ هر گونه خواهی‌‌‌ از من‌ راضی گردانی و مرا از جانب‌ خود رحمتی‌‌‌ بی حد عطا کنی که‌ آمرزش‌ تو را نقصان‌ و بخشش‌ تو را زیان‌ نرساند. ای‌ مهربانترین‌ عالم‌.
خدایا به‌‌ من‌‌ در این روز دوشنبه دو نعمت‌ از جانب‌ خود عطا فرما که‌ آن‌ دو یکی‌ سعادت‌‌‌ در اول‌ روز به‌ طاعت توست و دوم‌ نعمت‌ در آخر روز به‌ آمرزش‌ تو.
ای‌ کسی‌‌ که‌ خدایی بس‌ تو راست‌ و گناهان‌ را جز تو کسی‌ نتواند بخشید.

جدیدترین ها در این موضوع

خاطرات جعفر شریف‌امامی

... پدر من یک روحانی بود. تحصیلاتی که من در تهران کردم اول در مدرسه شرف بود و بعد به مدرسه آلمانی رفتم. آنجا در واقع متوسطه را در قسمت فنی تمام کردم. بعد برای رفع احتیاجات راه‌آهن عده‌ای در حدود سی نفر از وزارت راه می‌فرستادند به آلمان و من جزو آن هیئت به آلمان فرستاده شدم... هجده ماه در رشته‌های مختلف راه‌آهن تحصیل کردیم و بعد به ایران مراجعت کردیم. 15 شهریور 1386, 0:0