دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

خداوند نور آسمانها و زمین است

خداوند نور آسمانها و زمین است … (برگرفته ازمبادی اخلاق در قرآن: آیت الله جوادی آملی)
خداوند نور آسمانها و زمین است
خداوند نور آسمانها و زمین است

قال الله تعالی:

اللهُ نورُ السّموات والاَرض[1]

(نور/35)

ترجمه:

خداوند نور آسمانها و زمین است …

(برگرفته ازمبادی اخلاق در قرآن: آیت الله جوادی آملی)

توضیح

ظهور و تجلّی خدای سبحان

بـه تعبیر قرآن کریم و روایات اهل بیت (علیهم السلام) خدای سبحان بدون حجاب و پرده جلوه و ظهور کرده است. قرآن کریم می‌فرماید:

"اللهُ نورُ السّموات والاَرض[2].

سماوات باطنی یعنی آسمانهایی که:

وَأوْحی فی کُلّ سماءٍ أمْرَها[3]

یا

وَفی السّماء رِزْقُکُم وَما توعَدون[4]

و آسمانهای ظاهری یا اجرام سپهری، همه مظهر ذات اقدس اِله هستند. اگر ظهور سماوات وارض و آنچه در اینهاست به خداست پس ظهور خداوند و نور او به قدری قوی است که همه نظام کیهانی را روشن کرده است.
علت این که دیوار، پرده و مانند آن حجاب است، ضعیف بودن نور آفتاب است. اگر نور آفتاب آن قدرت و هنر را می‌داشت که درون و بیرون دیوار، پرده و در را روشن کند، هیچ حجابی در جهان نبود؛ ولی ذات اقدس اِله از آن جهت که:

هُوَ الأول وَالاخِر والظّاهر والباطن[5]

است آغاز، انجام، ظاهر و باطن هر چیزی را روشن می‌کند. از این رو فرض ندارد که چیزی جلو لقای حق را بگیرد. همان گونه که شیشه و آینه نمی‌تواند حجاب باشد، چیزی در موجودات زمینی و زمانی نمی‌تواند حجاب خدا باشد. چون خدا همه جا را روشن کرده و می‌کند.

بنابراین، طبق بیان قرآن کریم که:

"اللّه نورُ السّمواتِ والارض

و بیان علی‌(علیه السلام) که:

"لاتحجُبُهُ السّواتر[6]:

هیچ ساتر و حجابی جلو نور خدا را نمی‌گیرد؛ زیرا در غیر این صورت متناهی می‌شد، استنتاج می‌شود که هیچ ساتر و پرده و حجابی جلو ظهور خدا را نمی‌گیرد.

    منبع :
  • برگرفته از تفسیرموضوعی قرآن کریم – مبادی اخلاق در قرآن –تالیف : آیت الله جوادی آملی ص203
    پی نوشت :
  • [1] - سوره نور، آیه 35.
  • [2] - سوره نور، آیه 35.
  • [3] - سوره فصّلت، آیه 12.
  • [4] - سوره ذاریات، آیه 22.
  • [5] - سوره حدید، آیه 3.
  • [6] - نهج البلاغه، خطبه 152.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

پر بازدیدترین ها

No image

فرقه زیدیه

No image

ادریسیه

No image

قاسمیه

No image

ناصریه

No image

مطرفیه

Powered by TayaCMS