در قم برگزار شد؛

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، نشست تخصصی نقش قم در تاریخ اسلام، با مشارکت سازمان تبلیغات اسلامی و دانشگاه پیام نور صبح امروز، 28 آبان‌ماه، در حاشیه اولین جشنواره سراسری کریمه اهل بیت(ع) و در حرم مطهر حضرت معصومه‌(س) برگزار شد.
در این نشست، باسمه خجسته، از اساتید حوزه و دانشگاه، با اشاره به حدیثی از امام صادق‌(ع) درباره عظمت شهر قم گفت: کوفه صغیره بوده و سه در از درهای بهشت در این شهر باز می‌شود و دختری از ایشان به نام فاطمه(س) در این شهر مدفون می‌شود که شفاعت او برای ورود شیعیان به بهشت کفایت می‌کند.
وی افزود: بنابر اسناد تاریخی، قم پیش از اسلام دارای قداست فراوان و تاریخی اصیل بوده به گونه‌ای که در زمان ساسانیان در ایران حائز اهمیت بوده است.
خجسته تصریح کرد: پس از فتح ایران در سال بیست و سه هجری، قم از سوی اشعریون فتح شد که از نوادگان اشعر بودند و او خود از صحابه پیامبر(ص) و شیعیان علی بن ابی‌طالب‌(ع) بود و به همین دلیل هم قم یکی از شهرهای اصلی پایگاه مکتب تشیع شد.
این استاد حوزه علمیه خاطرنشان کرد: قم اولین شهر در ایران بود که تشیع را پذیرفت و تشیع از این شهر به سراسر ایران سرایت کرد و این‌گونه شد که اکنون ایران یکی از کشورهای مهم شیعی در جهان محسوب می‌شود.
وی این شهر را مکان امن و پایگاهی مهم برای حضور شاگردان امام صادق(ع) و بسیاری از نوادگان و امامزادگان اهل بیت‌(ع) دانست، به طوری که 444 نفر از نوادگان ائمه قم را به عنوان مأمن و پناهگان خود انتخاب کردند.
خجسته خاطرنشان کرد: بسیاری از مخالفان شیعه از قم به عنوان پایگاه اهل تشیع نام می‌بردند و حتی براساس شواهد، مأمون از امام رضا‌(ع) می‌خواهد که هنگام ورود خود به ایران از قم عبور نکند، اما ایشان از این شهر مقدس عبور می‌کنند و با استقبال گرم مردم مواجه می‌گردند و توقف‌گاه چند روزه ایشان در قم، به مدرسه علمی رضویه معروف می‌شود که سالیان طولانی طلاب علوم دینی از آن بهره‌مند بوده‌اند.
وی در پایان با بیان این‌که یک سال پس از ورود امام رضا‌(ع) به شهر قم، حضرت معصومه‌(س) به عنوان بانوی نمونه در علم لدنی، عظمت و تقوا به قم آمدند و این شهر را با وجود خود متبرک کردند، اظهار داشت: امروز باتوجه به تاریخ درخشان قم وظیفه شیعیان شناخت شخصیت حضرت معصومه(س) و حفظ و نگهداری ارزش‌های تشیع است که این شهر در طول تاریخ شاهد آن بوده است.

جدیدترین ها در این موضوع

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند. 24 آبان 1393, 14:8

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2] 24 آبان 1393, 14:8