دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

راه رسيدن به آسايش و آرامش

No image
راه رسيدن به آسايش و آرامش

انسان دوست مي دارد آرامش و آسايش را به طور پايدار در اختيار داشته باشد. با آنکه می‌داند آرامش و آسايش دنيا و خوشبختي که در سايه آن به دست مي آيد، ناپايدار است، با اين همه دنبال آن مي رود.

از نظر قرآن، مردم سه دسته هستند: 1. کساني که تنها خوشبختي دنيا را مي خواهند؛ 2. کساني که تنها خوشبختي آخرت را مي خواهند، مانند راهبان مسيحي(حديد، آيه 27)؛ 3. کساني که خوشبختي دنيا و آخرت را مي خواهند.

خداوند در قالب دعا به مردم ياد مي دهد تا خوشبختي هر دو سرا را بخواهند. در آيه 201 سوره بقره آمده است: رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ؛ پروردگارا! به ما در دنيا نيکي و و در آخرت نيکي بده! و ما را از عذاب آتش دوزخ حفظ کن!

بهترين سرمشق نيکو که بتواند نيکي دنيا و آخرت را تأمين کند، پيامبر اکرم (ع) است که خداوند او را به خلق عظيم(قلم، آيه 4) ستوده است. از اين رو، ايشان را به عنوان نمونه کامل انساني که با داشتن عناصر بشري(کهف، آيه 110) چون ميل جنسي و مالي و غذايي و مانند آن(فرقان، آيات 7 تا 10) سعادت دنيا و آخرت را به دست آورده اشاره مي کند و می‌فرمايد: لَقَدْ کانَ لَکُمْ في رَسُولِ اللَّهِ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ کانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ؛ هر آينه براي شما در رسول الله سرمشق نيک براي کساني است که اميد به خدا و روز آخرت دارند.(احزاب، آيه 21)

پس اگر مي خواهيم خوشبختي دنيا و آخرت را با هم داشته باشيم، بايد فلسفه و سبک زندگي خودمان را از پيامبر(ص) بياموزيم و به ايشان اقتدا کنيم. به عنوان نمونه از آيات و روايات بر مي آيد کسي که دنيا و آخرت مي خواهد بايد به نماز به ويژه اول وقت اهتمام ورزد؛ زيرا نماز مهمترين وسيله براي کسب آرامش و آسايش است. اگر از نظر رواني دچار اضطراب و ترس و اندوه هستيد، نماز بهترين مايه آرامش است و اگر مشکلات مالي داريد و دچار بی‌برکتي هستيد، نماز بخوانيد؛ زيرا نماز مهمترين عبادتي است که تقوا را موجب مي شود و تقوا تأمين کننده سعادت دنيا و آخرت است.(بقره، آيه 21؛ حجرات، آيه 14)

روزنامه كيهان، شماره 21529 به تاريخ 16/10/95، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

پر بازدیدترین ها

No image

فرقه زیدیه

No image

فرقه بتریه Btryh

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

ناصریه

No image

ادریسیه

Powered by TayaCMS