دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قمار

No image
قمار

كلمات كليدي : قِمار، گرو باختن،گروبندي

این واژه در لغت به معنى چیزى را به گرو باختن و نبرد کردن با هم به گرو است. قمار به کسر قاف چنان‌که از بعضى لغویین آمده عبارت‌ا‌‌ست از گروبندى بر بازى به یکى از آلات معروفه. جمعى از اهل لغت قمار را بر بازى به این آلات مطلقاً اطلاق مى‌کنند؛ مالى در میان باشد یا نباشد. قمار به اجماع فقهاء اسلام حرام است و کتاب و سنت متواتره بر آن دلالت دارد و پس در اینجا چهار مساله را باید مورد بررسى قرار داد:

1- با ادوات قمار با گروبندى، و شکى نیست که این عمل حرام و مالى که از این ممر بدست آید نیز حرام است به مقتضاى اجماع محصل و اخبار متواتره.

2- بازى بدون گروبندى، صدق قمار بر این کار محل نظر و اشکال است و صرف استعمال لفظ موجب اجراء احکام مطلقه نخواهد بود هر چند بنابر اصالة الحقیقه نهیم چه انصراف به غالب قوت دارد....

3 - گروبندى بر بازى به غیر آلات معد براى قمار مانند گروبندى بر حمل سنگى گران وزن و بر کشتى و کبوتر بازى و پرش و مانند آن به جز مواردى که منصوص الجوازند مانند سبق و رمایه، و ظاهر آنست که چنین چیزى ملحق به قمار است در حرمت و فساد...

4 - مغالبه بدون عوض جز در موارد منصوصه، و بیشتر علما بر تحریم آنند.

امام صادق (ع) فرمود:

«خداوند قمار را حرام نموده، و قریش (در جاهلیت) بر خانواده و مال خود قمار مى‌کردند از این جهت خداوند آن را حرام ساخت.»

حضرت رضا (ع) فرمود:

«میسر (که خداوند آن را حرام نموده) همان قمار است.»

نیز از آن حضرت آمده :

«شطرنج و نرد و اربعة عشر و هر چیزى که ابزار قمار باشد حرام است.»

از امیرالمؤمنین (ع) روایت شده:

«هر سرگرمى که آدمى را از یاد خدا غافل سازد میسر (قمار) است.»

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2]
No image

ناصریه

No image

مطرفیه

No image

ابراهیمیه

پر بازدیدترین ها

No image

فرقه زیدیه

No image

فرقه بتریه Btryh

No image

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند.
No image

ناصریه

No image

ادریسیه

Powered by TayaCMS