کتاب معرفت قرآنی منتشر شد

جلد اول کتاب "معرفت قرآنی" یادنگار آیت‌الله محمد هادی معرفت (ره) ویژه دومین همایش گرامیداشت این عالم قرآن‌پژوه به کوشش حجت‌الاسلام علی نصیری "و از سوی پژوهشگاه فرهنگ واندیشه اسلامی منتشر شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، در اثر مذکور زندگی علمی و قرآنی آیت الله معرفت مورد بحث و بررسی قرار می گیرد و در این راستا با آیت الله مکارم شیرازی مصاحبه ای در مورد خصوصیات آیت الله معرفت صورت گرفته است.

این اثر همچنین "سیری در زندگی علمی آیت الله معرفت(ره)"، "آیت الله معرفت(ره) از منظر اخلاق علمی"، "ویژگی های شخصیتی و نظریه های قرآنی آیت الله معرفت (طاب ثراه)"، "آیت الله معرفت(ره) و دفاع از مبانی اعتقادی شیعه"، "استاد معرفت(ره) و دفاع از حریم ولایت" و"نقش اهل بیت و صحابه در تفسیر قرآن از دیدگاه آیت الله معرفت(ره)" را مورد کاوش قرار می‌دهد.

حجت‌الاسلام علی اکبر رشاد در مقدمه اثر آورده است: آیت الله معرفت در شروع به کار دانشنامه قرآن شناسی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی نقش بهسزایی داشتند و تا عروج، دمی از کار و تلاش باز نایستادند.

"شوق و شیفتگی به کار علمی"، "پشتکار و پیگیری حوصله سوز در تحقیق"، "اهتمام به نوآوری مجتهدانه"، "پشتیبانی از آرمان ای انقلاب اسلامی و اندیشه های امام خمینی ره" و "اطاعت از امر ولایت" از مهمترین ویژگی های این قرآن پژوه برجسته است که منشا صدور خدمات خالصانه علمی و فکری بسیاری از آن فقید سعید گشت.

همچنین "نمی از یم معرفت"، "کتاب شناسی تفصیلی استاد معرفت"، "نوآوری و نظرات جدید در گفتگو با آیت الله معرفت(ره)"، "علامه طباطبایی و تفسیر المیزان از دیدگاه آیت الله معرفت(ره)" و "مصاحبه با تنی چند از علما و صاحب نظران حوزه پیرامون شخصیت علمی آیت الله معرفت (ره)" از دیگر بخش های اثر مذکور است.

منبع:

www.mehrnews.com/fa

جدیدترین ها در این موضوع

علل زوال ادریسیان

زید بن علی بن حسین بن علی بن أبی طالب(علیهم السلام) با قیام علیه حکومت هشام بن عبدالملک(72-125 هجری)، پایه گذار مکتب زیدیه در جهان اسلام شد. این گروه که بواسطه انتساب نامشان به نام زید بن علی، به این شهرت رسیده‌اند، در اصطلاح دانش فرقه شناسی، شاخه‌ای از مذهب تشیع می‌باشند که پیروان آن اعتقاد به امامت زید را نیز به همراه دارند. 24 آبان 1393, 14:8

تقابل دیدگاههای مخترعه و مطرفیه

زیدیه در لفظ به گروهی که منسوب به زید بن علی بن حسین ابن علی بن أبی طالب(علیهم) هستند، اطلاق می شود[1]. اندیشه «منصوص بودن امامت» و اعتقاد به وجود نص بر امامت اهل بیت(ع) نقطه پیوندی است که زیدیه و امامیه را تحت عنوان عام «تشیع» قرار می‌دهد.[2] 24 آبان 1393, 14:8