8 آذر 1396, 15:24
از آنجا که در مسیر زندگی دشواری و مشکلات وجود دارد، دستور دادهاند در شداید و مشکلات روزه بگیرید.
یعنی اگر ما در هر نمازی چند بار از خدای سبحان استعانت میکنیم و میگوییم "إیّاک نعبد وإیّاک نستعین" راه کمکرسانی را هم خدا بیان فرموده است. ولی این چنین نیست که بگویید: کمک کن! و ما رایگان کمک برسانیم. اگر سخن از "إیّاک نستعین" است، راهش را هم قرآن به ما آموخته که: "واستعینوا بالصّبر والصّلوة" [1]و این صبر به "صوم" تفسیر و تطبیق شده و در حدیث آمده است که: "إذا نزلت بالرّجل النازلة والشدیدة فلیصم"[2]هرگاه برای کسی مشکل یا حادثهی خاصی پیش آمد باید برای دفع یا رفع آن روزه بگیرد. نه تنها در جنگ، بلکه اگر مشکلات دیگری هم برای انسان پیش آید، باید برای حل آن مشکل، روزه گرفت.
این روزه چه نقشی دارد که مشکل را حل میکند؟ انسان را به کجا میرساند که بر مشکل پیروز میشود؟ تازه این امساک ظاهری است؛ امّا روزه، حکمتهایی دارد که روح را به مقام بالا میرساند و روح بلند بر طبیعت فایق است. اگر کسی برای خدا روزه گرفت چون کارها به دست اوست مشکل را حل میکند که فرمودهاند: "یا مُسهّل الامور الصّعابِ"[3]. قرآن هم فرمود: "وأمّا من أعطی واتّقی * وصدّق بالحُسنی * فسنُیسِّره للیسری"[4]ما کارها را برای افرادی که در مسیر مستقیماند، راحت میکنیم. آنگاه نمونههایش را هم به عنوان انبیای عظام برای ما بیان فرمود.
وقتی موسای کلیم الله از خدای سبحان درخواست میکند: "ویسّر لی أمری"[5]در پاسخ میفرماید: "قال قد أُوتیت سؤْلَکَ یا موسی"[6]تو برای براندازی طاغوت فرعون از ما آسان کردن امور را طلب کردی، ما هم آن را به تو دادیم. آنچه را که از ما خواستی به تو دادیم؛ شرح صدر، روان بودن بیان، شرکت در رسالت و وزیر بودن برادرت را، و نیز خواستی که او را از وحی خاص برخوردار کنیم، همه را عطا کردیم.
دربارهی رسول خدا هم فرمود: "ألمْ نشْرح لک صدْرک * ووضعْنا عنک وِزْرک * الّذی أنْقض ظهْرک * ورفعنا لک ذکْرک"[7] آیا به تو شرح صدر ندادیم و بار گران را که بر پشت تو سنگینی میکرد برنداشتیم و نام تو را بلندآوازه نکردیم؟ این راهها را قرآن در اختیار ما گذاشته است؛ زیرا باطن روزه به قدری نیرومند است که انسان را بر جهان طبیعت ـ به اذن خدا ـ پیروز میکند.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان