سلوك عارفانه: عُجب و غفلت از نتايج قطعی سلوك دنيایی

(بدان اي سالک راه خدا!) امام صادق(ع) مي فرمايد: «هر کس به دنبال دنيا باشد، و ماديات را طلب کند، دچار عجب مي شود.» عجب به معناي به خود باليدن است. به خود باليدن غير از کبر است که معمولاً در عبادات به وجود مي آيد. حال اگر کسي به دنبال دنيايي که مورد احتياج نيست برود و به آن وابستگي پيدا کند، برايش حالت عجب پيدا مي شود و به خود می‌بالد. «و هرکس به دنيا رکون کند، غفلت بر او سوار مي شود» به تعبير ديگر اين شخص مرکب غفلت مي گردد، يعني غفلت بر او احاطه پيدا خواهد کرد. اين مطلب ريشه قرآني دارد که در سوره يونس آيه 7 آمده است: کساني که لقاي ما را نمي خواهند و به زندگي دنيا راضي شدند، يعني کساني که خدا را نپسنديدند و دلشان به دنيا خوش شد و به دنيا رکون پيدا کردند، اينها از آيات ما غافلند. (1)

    ___________________________

    1- رسائل بندگی، آيت الله شيخ مجتبی تهرانی، ص 204

            روزنامه كيهان، شماره 21131 به تاريخ 25/5/94، صفحه 6 (معارف)