24 آبان 1393, 14:4
كلمات كليدي : طهارت، موات، آبادي
نویسنده : مؤسسّه دائرة المعارف فقه اسلامي
آبادی: مکان آباد مانند روستا و شهر.
از آن در باب های طهارت، احیاء موات و لقطه سخن رفته است.
اگر شخصی در آبادی برای وضو یا غسل آب نداشته باشد، باید برای یافتن آن جستجو کند تا نا امید شود.در این صورت، تیمّم صحیح است.[1]
حریم (- حریم) تنها مخصوص زمین موات (- زمین موات) است و زمین ها و خانه ها و دیگر املاک آبادی، حریم ندارند.[2]
به قول مشهور، گرفتن حیوان گمشدۀ دیگری که در آبادی یافت می شود، جایز نیست و ضمان آور است[3] (- ضالّه)
در خصوص عرفان، حدیث و کلام اسلامى که در لابهلاى آن اشعارى دیده مىشود. این کتاب به زبان فارسى و عربى است.
 ,عبدالصمد همدانى بحرالمعارف را در کربلا به رشته تألیف درآورد و نسخههاى خطى از آن در کتابخانههاى معتبر ایران از جمله آستان قدس رضوى، کتابخانه آیتاللَّه مرعشى و کتابخانههاى نجف و کربلا نگاهدارى مىشود. چاپ سنگى آن در ایران در یک مجلّد رحلى و در 550 ص به سال 1293ه .ش در تبریز انجام پذیرفته است. در بمبئى (هند) نیز به طبع آن اقدام کردهاند.
 ,طبع جدید بحرالمعارف در سه مجلّد با قطع وزیرى و تحقیق و ترجمه آقاى حسین استاد ولى در پاییز 1370ه .ش توسط انتشارات حکمت صورت گرفته است.
 ,کتابى تحت عنوان «شرح معارج الاصول محقق حلّى» در اصول فقه را نیز به عبدالصمد همدانى نسبت دادهاند که در واقع این اثر از آنِ سید عبدالصمد حسینى از احفاد میر سید على همدانى است.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان