خود سازی یک ضرورت اخلاقی

خود سازی یک ضرورت اخلاقی

قال علی(ع): «فَهَبْ أنّهُ لاثَوابَ یُرجی و لاعِقابَ یُتَّقی، أفَتَزْهَدونَ فی مَکارِمِ الأخْلاقِ؟!» (میزان الحکمه، ج3، حدیث5269)

در روایات تهذیب و خودسازی و مبارزه با نفس به عنوان برترین و بالاترین جهادها معرفی شده است:

«خیر الجهادِ جهاد النفس»[1]

«برترین جهادها جهاد با نفس است.»

حضرت علی(ع) کسی را که با خواهشهای نفسانی خود مبارزه کرده و تقوی و پرهیزگاری را سرلوحه‌ی زندگی خود قرار داد ستایش کرده و می‌فرمایند:

«طوبی لمَن عَصَی فرعَونَ هَوَاهُ و أطَاعَ موسَی تَقوَاهُ أو عَقلَه»[2]

«خوشا به حال کسی که با فرعون نفس و هوا و هوس خود به مخالفت برخاست و از موسای تقوا یا عقل خود پیروی کرد.»

بی‌تردید هدف بعثت انبیاء دستیابی انسان به کمالات والای انسانی است تا انسان بتواند به واسطه تهذیب و خودسازی و دستیابی به این کمالات به مقام قرب خداوند راه یابد.

و لذا پیامبر عظیم الشأن اسلام(ص) هدف از بعثت خود را اتمام مکارم اخلاق معرفی کرده و می‌فرمایند:

«إنّما بُعِثتُ لأتَمِّمَ مکارمَ الأخلاقِ»

«من مبعوث شده‌ام تا مکارم اخلاق را تمام کنم.»