13 مهر 1394, 13:51
یکى از ویژگى هاى بارز و برجسته زندگى این عالم ربّانى، بى نیازى از دیگران و ساده زیستى وى بوده است. ملاّ عبدالکریم گزى از معاصرین وى مى نویسد:
«در نهایت استغناء و زهد زندگى مى فرمود.»[58]
صاحب کتاب رجال اصفهان مى نویسد:
«در نهایت استغناء و بزرگ طبعى زندگى مى نمود. منزل او یکى از حجره هاى مدرسه صدر بود. سادگى و قناعت و زهد در زندگى او بسیار مشاهده مى شد و اعتنایى به قیود و تعنّیات نداشت.»[59]
سید مصلح الدّین مهدوى در این باره مى نویسد:
«در زهد و تقوى و اعراض از مردم دنیا و عدم توجه به اغنیا، بى نظیر بود.»[60]
شیخ آقا بزرگ تهرانى در این باره مى نویسد:
«زندگى ساده اى داشت و با زهد و پارسایى مى زیست.»[61]
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
در خصوص عرفان، حدیث و کلام اسلامى که در لابهلاى آن اشعارى دیده مىشود. این کتاب به زبان فارسى و عربى است.
 ,عبدالصمد همدانى بحرالمعارف را در کربلا به رشته تألیف درآورد و نسخههاى خطى از آن در کتابخانههاى معتبر ایران از جمله آستان قدس رضوى، کتابخانه آیتاللَّه مرعشى و کتابخانههاى نجف و کربلا نگاهدارى مىشود. چاپ سنگى آن در ایران در یک مجلّد رحلى و در 550 ص به سال 1293ه .ش در تبریز انجام پذیرفته است. در بمبئى (هند) نیز به طبع آن اقدام کردهاند.
 ,طبع جدید بحرالمعارف در سه مجلّد با قطع وزیرى و تحقیق و ترجمه آقاى حسین استاد ولى در پاییز 1370ه .ش توسط انتشارات حکمت صورت گرفته است.
 ,کتابى تحت عنوان «شرح معارج الاصول محقق حلّى» در اصول فقه را نیز به عبدالصمد همدانى نسبت دادهاند که در واقع این اثر از آنِ سید عبدالصمد حسینى از احفاد میر سید على همدانى است.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان