13 مهر 1394, 13:51
پرهیز از دنیاطلبى: از شهرت و دنیادارى گریزان بود. براى همین حتى در بین خواص مهجور بود. مى گفت:
«در نجف حداقل سه بار از امام خمینى شنیدم که در مسجد شیخ انصارى (مسجدى ساده و داراى منبر بدون فرش و...) مى فرمود: اگر این مسجد را با قصرهایى که در حىّ سعد (کنار نجف) ساخته شده است، مقایسه کنیم، مسجد هیچ ارزشى ندارد، ولى این مسجد قداست دارد. هم شرعاً احکام خاصى دارد و هم عرفاً مردم احترام مى کنند و جایى مقدس مى دانند. این قداست ارتباطى به ظاهر ساده مسجد ندارد. شما طلبه ها مثل این مسجد هستید. مواظب باشید اگر دنبال دنیا رفتید، قداست را از دست مى دهید و به گرد پاى دنیا طلبها هم نمى رسید و خسر الدنیا و الاخرة مى شوید.»[55]
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
در خصوص عرفان، حدیث و کلام اسلامى که در لابهلاى آن اشعارى دیده مىشود. این کتاب به زبان فارسى و عربى است.
 ,عبدالصمد همدانى بحرالمعارف را در کربلا به رشته تألیف درآورد و نسخههاى خطى از آن در کتابخانههاى معتبر ایران از جمله آستان قدس رضوى، کتابخانه آیتاللَّه مرعشى و کتابخانههاى نجف و کربلا نگاهدارى مىشود. چاپ سنگى آن در ایران در یک مجلّد رحلى و در 550 ص به سال 1293ه .ش در تبریز انجام پذیرفته است. در بمبئى (هند) نیز به طبع آن اقدام کردهاند.
 ,طبع جدید بحرالمعارف در سه مجلّد با قطع وزیرى و تحقیق و ترجمه آقاى حسین استاد ولى در پاییز 1370ه .ش توسط انتشارات حکمت صورت گرفته است.
 ,کتابى تحت عنوان «شرح معارج الاصول محقق حلّى» در اصول فقه را نیز به عبدالصمد همدانى نسبت دادهاند که در واقع این اثر از آنِ سید عبدالصمد حسینى از احفاد میر سید على همدانى است.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان