اضراب

كلمات كليدي : اضراب، علم بدیع، علم معانی، علم نحو، بدل مباین، بداء

نویسنده : (تليخص)هیئت تحریریه سایت پژوه

اصطلاحی مشترک در علم نحو، معانی و بدیع است که در لغت به معنی «روی گردانیدن»، و در اصطلاح بدیع آن است که گوینده نخست چیزی بگوید و سپس به واسطۀ یکی از حروف اضراب (مانند بَل، بلکه؛ نه)، به منظور نکته‌ای بلاغی (مانند مبالغه یا تأکید)، از سخنِ خود برگردد و در علم بدیع، شرط اضراب این است که بر زیبایی سخن بیفزاید، مانند:

مرا بسود و فرو ریخت هر چه دندان بود

نــــــــبود دنــــدان لا بل چراغ تابان بـود

(رودکی)

نتیجۀ اضراب، گاه ابطالِ حکمِ ماقبل و گاه انتقال از مقصودی به مقصود دیگر است.

اضراب را در علم معانی «بَدَلِ مُباین» و «بداء» نیز خوانده‌اند.

جدیدترین ها در این موضوع

پر بازدیدترین ها

آیت الله حق شناس

او به حدّی در تجلیات حق غرق بود که همه مومنان را به واسطه اتصالشان حق، دادش جون خطاب می کرد ، او به حدّی با حضرت صاحب نزدیک بود که فرج را نزدیک می دید ونمی پنداشت پیش از ظهور برود و نباشد . او با زیارت عاشورایش بلاها از ما دفع کرد. چه بود چه با ما کرد وخوب رستگار شد. پروردگار عاشق آیت الله حق شناس بود و به وصالش برد. 2 مرداد 1386, 0:0