تحمل مصائب

تحمل مصائب

ایشان در خصوص مشکلات و مصائب مى فرمودند:

«هر چقدر این مصائب به ما بیشتر وارد مى شد، احساس مى کردیم که بهتر ساخته مى شویم.» و بعد هم این شعر مولوى را مى خواندند:

این جفاى خلق با تو در جهان *** گر بدانى گنج زر آمد نهان

خلق را با تو چنین بدخو کند *** تا تو را ناچار رو آن سو کند^([47])

و سپس فرمودند: «هر چه که پیش مى آمد، مى دیدیم که همه این مشکلات براى پیش بردن و پیشرفت معنوى ماست.»^([48])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه