فعالیت های سیاسی علامه سید محمد حسین فضل الله

در عرصه هاى سیاسى

علاّمه فضل الله در نجف اشرف، همراه با تحصیل و تدریس، با شهید آیت الله سیّد محمّد باقر صدر در ایجاد حرکت سیاسى در عراق همکارى کرد.

همچنین وى از سال 1378 ق. در زمینه مسائل سیاسى با شخصیت هاى علمى و فرهنگى کشورهاى عربى و سرزمین هاى حوزه خلیج فارس ارتباط داشت و همواره مى کوشید در این برنامه ها با مرجع وقت شیعیان، آیت الله سید محسن حکیم، هماهنگى هاى لازم را انجام دهد.

وقتى او به لبنان رفت، سرپرستى حرکت اسلامى را عهده دار شد و در نخستین سال هاى تأسیس حزب الله، نام او با تشکیلات مزبور، ارتباط عمیقى یافت. در هنگام تأسیس حزب الله، کسانى که از گروه هاى اسلامى مختلف به آن ملحق شدند، وى را اسوه اى شمردند که تجلّى بخش باورهاى آنان است^[16].

علاّمه فضل الله در اغلب مراسم اصلى و جلساتى که به دعوت حزب الله برگزار مى شود، به سخنرانى مى پردازد. وى در این باره مى گوید:

«این که وسایل ارتباط جمعى جهانى از من به عنوان مرشد روحى و معنوى حزب الله یاد مى کنند، ناشى از این است که اغلب این برادران مؤمن و مبارز، در نمازهاى جمعه و جماعت که به امامت من تشکیل مى شود و یا در درس ها و سخنرانى هاى من حاضر مى شوند و این حرکت که امروزه در شکل حزب الله مى باشد، ارشادهاى معنوى و مذهبى خود را از من دریافت مى کند.»

به دلیل همین فعالیّت هاى تبلیغى و فرهنگى علاّمه فضل الله، در جهت رشد فکرى و سیاسى نیروهاى حزب الله و دیگر حرکت هاى شیعى لبنان بود که وى چهار بار مورد سوء قصد قرار گرفت و در واقع موقعیّت محورى وى در میدان هاى سیاسى ـ اجتماعى لبنان، خشم و نفرت دشمنان و منافقان را برانگیخت و مزدوران استکبار که توان تحمل چنین پرتوافشانى هایى را نداشتند، تصمیم گرفتند او را از میان بردارند که در این راه موفق نشدند.

افواج المقاومة اللبنانیة (حرکت المحرومین و جنبش امل) به منظور متشکل شدن جوانان لبنان، توسط امام موسى صدر و شهید دکتر مصطفى چمران و با استعانت از افق فکرى علاّمه فضل الله و مرحوم محمّدمهدى شمس الدّین بنیان نهاده شد. علاّمه فضل الله با سخنرانى و برگزارى، جلسات پرسش و پاسخ، معارف مفید وآموزنده را در اختیار جوانان قرار مى داد و با این زیر بناى فکرى، سازمانى شکل گرفت که در برابر دشمن صهیونیستى مقاومت مى کرد و در اتّحاد و همسویى نیروهاى انقلابى و رسیدگى به امور رفاهى و معیشتى شیعیان لبنان بسیار تأثیر گذار بود^[17].

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه