آراستگی ظاهر

امام حسن مجتبی(ع) می فرماید: «ان الله جمیل یجب الجمال فاتجمل الربی.» (بحارالانوار، ج ۸۰، ص ۱۷۵)
خداوند با جمال است و زیبایی را دوست دارد و من به خاطر پروردگارم آراسته می شوم.

آراستگی ظاهر طبیعت آدمی به زیبایی تمایل دارد و از پلیدی ورجس به دور است. انسان که فطرتش با خوبی ها مزین شده است، زیبایی ظاهر را مصداقی از این خوبی ها میداند، و دین اسلام که در تمامی جهات به اوج معنویت وی می اندیشد، جنبه مادی و ظاهری او را نیز رها نکرده است. خداوند در قرآن کریم می فرماید:
«قل من خرم زینهٔ الله الی اخرج العبادو والطیبات من الرزاق ...» بگو چه کسی زینت های الهی را که برای بندگان خود آفریده و روزی های پاکیزه را حرام کرده است؟
علاوه بر تأکید به پیرایش باطن در اعمال و اقوال معصومین آراستگی ظاهر نیزموج می زند، در موارد بسیاری به ما رسیده است که آخرین دردانه ی پیام آور وحی لباس پاکیزه به تن می کرد، بوی خوش استعمال می نمود و موها را شانه می کرد.
ایشان در عبارتی گوهربار فرمودند:
«ان الة يجبة اذا أنعم على عبدران يرى ائر نغمته عليه»
همانا خداوند - وقتی نعمتی به بندهای داد - دوست دارد اثر نعمتش را بر او ببیند.
. سوره اعراف آیه ۳۲ . مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج ۷۷، ص ۱۶۱

بعد از ایشان ائمه معصومین به این خصلت زیبا اهتمام داشتند. در بیان حضرت صادق(ع) آمده است که «ان الله عزوجل یجب الجمال والئجهل و یبغض البؤس و الثباؤس» همانا خداوند، زیبایی و آراستگی را میپسندد و از فقر و فقرنمایی بدش می آید.
البته باید آراستگی علاوه بر جلوه نمودن در امور شخصی، در زندگی اجتماعی نیز جلوه نماید که این امر موجب آرامش معنوی در بین همه مردم خواهد شد. کسانی که در عمل به آراستگی شهر خود اهمیت نمی هند، در اعتقاد قائل به رعایت آن هستند، پس بهتر این که اعتقاد و عمل هر دو در موازات یکدیگر به زندگی انسان طراوت بخشد.

بیان شاخص
از آنجایی که عرف شخصی و اجتماعی مردم در بین ملل و ادیان متفاوت است، نمی توان معیار یکسان برای همه آنها ارائه داد؛ اما حضرت امیر(ع) در کلام نورانی خویش شاخصه ای را معرفی می نماید که بر اساس آن میتوان میزان دوری و نزدیکی خویش به اهل بیت را در آن سنجید. ایشان بهترین الگوی تجمل را چنین معرفی می کند:
«ان اخسین الزی ما خلطک بالئاس و جملك بينهم و كفة السينتهم عنكك» همانا نیکوترین شکل زندگی آن است که شما را به مردم نزدیک کند و در میان آنان جمالتان بخشد و زبان آنان را نیز از گفتگو درباره ] شما باز دارد.
کلینی، محمدبن یعقوب، فروع کافی، ج۶، ص ۴۴۰ تمیمی آمدی، شرح غررالحکم، ترجمه

در این قول امام سه شاخص برای زندگی آراسته، اما معتدل بیان می کنند:
۱. زندگی آدمی در این عالم باید به گونه ای باشد که فرد را هر چه بیشتر به مردم نزدیک کند، نه این که هر روز وی را از طبقه معمول مردم دور و به عبارتی وی را تافته ی جدا بافته نماید.
۲. وضعیت ظاهری فرد و زندگی اجتماعی او خوش نما باشد.
۳. نباید این آراستگی رو به افراط رود و او را انگشت نمای خلق نماید و به اصطلاح به روی زبانها افتد.