دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تفاوت ميان شيعه و محب

No image
تفاوت ميان شيعه و محب

برگرفته از: بحارالانوار، ج 68، ص 158 و 159

امام رضا(ع) در خراسان ظاهرا وليعهد مأمون بود. جمعي از شيعيان براي ديدار آن حضرت به خراسان آمدند، ولي آن حضرت اجازه نمي داد. آنها دو ماه پي در پي روزي دو بار به در خانه آن حضرت آمده و اجازه ورود مي طلبيدند. امام هم مي فرمود: من فعلااشتغال دارم و به آنان اجازه ورود نمي داد. سرانجام آنان به دربان گفتند: از جانب ما به امام عرض کن: ما از شيعيان شما هستيم و از بلاد دور آمده ايم و مکرر اجازه خواسته ايم و جواب منفي داده ايد. اگر بدون ملاقات با شما به وطن بازگرديم نزد مردم شرمنده و سرافکنده خواهيم شد.

دربان پيام آنان را به امام ابلاغ کرد و امام فرمود: به آنان اجازه ورود بده.

آنان به محضر حضرت رسيدند و پس از احوالپرسي عرض کردند: اي پسر رسول خدا، چه شده که ما به اين بي مهري و خفت و خواري افتاده ايم و پس از آن همه بي اعتنايي و عدم اجازه شما، ديگر براي ما آبرويي نمانده، علت آن چيست؟

امام رضا(ع) فرمود: اين آيه را بخوانيد: و ما اصابکم من مصيبه فبما کسبت ايديکم و يعفو عن کثير. هر مصيبتي که به شما مي رسد به خاطر اعمالي است که انجام داده ايد و بسياري را نيز عفو مي کند. (شوري- 30)

آنان عرض کردند چرا نسبت به ما بي اعتنا هستيد؟

امام رضا(ع) فرمود: براي آنکه شما ادعا مي کنيد که از شيعيان اميرمومنان علي(ع) هستيد ولي در بيشتر اعمال با دستورهاي آن حضرت مخالفت مي نماييد... و در انجام فرايض کوتاهي مي کنيد و در رعايت حقوق برادران سستي مي کنيد، اگر شما به جاي شيعه بگوييد ما از دوستان اولياي خدا و دشمن دشمنان آنان هستيم شما را در اين قول رد نمي کنم، ولي شما ادعاي مقام ارجمند (شيعه) مي کنيد، اما ادعاي شما با اعمال شما سازگار نيست، شما راه هلاکت را مي پيماييد، مگر اينکه با توبه و انابه ضايعات گذشته خود را جبران کنيد.

آنان گفتند: ما استغفار و توبه مي کنيم، و از اين پس خود را دوستان شما و دشمن دشمنان شما مي دانيم.

امام رضا(ع) فرمود: آفرين بر شما اي برادران و دوستان من! آنگاه امام از آنان احترام شايان کرد و آنان را نزد خود نشانيد و سپس به دربان خود فرمود: چند بار از ورود آنان جلوگيري کردي؟

او عرض کرد: شصت بار. امام به او فرمود: شصت بار نزد آنان بيا و به آنان سلام کن و سلام مرا به آنان برسان، خداوند به خاطر استغفار و توبه آنان را آمرزيد و آنان و بستگان آنان را به خاطر دوستي شان با ما مشمول کرامت و لطف خاص قرار داد، و به آنان از غذاها و اموال زياد بده و گرفتاري آنان را بر طرف نما.

روزنامه كيهان، شماره 21294 به تاريخ 11/12/94، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

سلفی و سلفی گری

سلفی و سلفی گری

در اصول کافی نقل حدیثی شده است که در آن امام صادق(ع)می‌فرماید: «العالمُ بزمانه لا تهجُمُ علیه اللوابس
وهابیت؛ آمیزه ای از جهل و بدعت

وهابیت؛ آمیزه ای از جهل و بدعت

وهابیت را به معنای واقعی باید بدعتی خطرناک در دین مبین اسلام به شمار آورد؛ این فرقه گمراه از همان اوان پیدایش خود، خشونت، کینه توزی، نفاق و تفرقه افکنی بین پیروان دین آسمانی اسلام را سرلوحه خود قرار داده است.
نقد و بررسی آراء و عقاید وهابیت

نقد و بررسی آراء و عقاید وهابیت

وهابیت که زاییده افکار محمد بن عبد الوهاب است در برهه ای از زمان به تاخت و تاز هایی در حجاز اقدام نمود و ضمن تلاقی با سیاست و سیاسیون یکه تازی هایی در میدان سیاست انجام داد.
نقش استعمار در پیدایش وهابیت

نقش استعمار در پیدایش وهابیت

مقدمه: ((اسلام)) از آغاز پیدایش و ظهور، جهاد و مبارزهئ مستمر علیه قدرتهای ظلم گستر جهان را از اهداف اولیه و بنیادین خود قرار داده و رهایی انسانهای در بند جور و ستم جباران تاریخ و گسستن زنجیرهای اسارت و بردگی و استقرار صلح و آزادی را از پی‌آمدهای طبیعی گسترش این جهاد مقدس دانسته است.
فرقه های صوفیه

فرقه های صوفیه

موسس این مکتب حارث بن اسعد محاسبی است. وی از مردم بصره و ساکن بغدا بود و در سال 243 درگذشته است.

پر بازدیدترین ها

دوازده امام در منابع اهل سنّت ʂ)

دوازده امام در منابع اهل سنّت (2)

شخصیت دیگری که در این زمینه اظهار نظر نموده است، دانشمند بزرگ اهل سنت جلال‌الدین سیوطی است.
فرقه های صوفیه

فرقه های صوفیه

موسس این مکتب حارث بن اسعد محاسبی است. وی از مردم بصره و ساکن بغدا بود و در سال 243 درگذشته است.
قرمطیان

قرمطیان

قرمطیان شاخه‌ای از شاخه‌های درخت تناور اسماعیلیان‌اند. اینان پس از قیام مشهور صاحب الزنج ( 264 هـ 877 م )، در سمت جنوبی بین النهرین ظهور کردند.
سلفی و سلفی گری

سلفی و سلفی گری

در اصول کافی نقل حدیثی شده است که در آن امام صادق(ع)می‌فرماید: «العالمُ بزمانه لا تهجُمُ علیه اللوابس
زهد یا عوام فریبی خلفای سه گانه ʂ)

زهد یا عوام فریبی خلفای سه گانه (2)

ابوبکر در هنگام وفات به عایشه وصیت کرد تا شتری را که برای سواری از آن استفاده می‌کرد و کاسه‌ای که در آن غذا می‌آورد و قطیفه‌ای که می‌پوشید، بعد از وفات وی به خلیفه‌ای که بعد از او به خلافت می‌نشیند بدهد و افزود استفاده از این اموال تا زمانی برایم جایز بود که متولی امور مسلمین بودم!
Powered by TayaCMS