دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

هفته امر به معروف و نهی از منکر

ماه محرم و شور و عشق حسینی دردل‌ها اوج می‌گیرد. هفته اول محرم (هفته امر به معروف و نهی از منکر) نامگذاری شده که البته این نامگذاری درست و صحیح است.
هفته امر به معروف و نهی از منکر
هفته امر به معروف و نهی از منکر
نویسنده: فضل الله فرخ

ماه محرم و شور و عشق حسینی دردل‌ها اوج می‌گیرد. هفته اول محرم (هفته امر به معروف و نهی از منکر) نامگذاری شده که البته این نامگذاری درست و صحیح است. زیرا فلسفه قیام حسینی به فرموده خود ایشان موضوع امر به معروف و نهی از منکر است چنانکه حضرت امام حسین(ع) فرمود:

«انما خرجت لطلب الاصلاح فی امه جدی ارید ان امر بالمعروف و انهی عن المنکر».

من برای اصلاح امت جدم قیام نمودم و می‌خواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم.

بنابراین خیلی مناسب و بجاست که در ایام عزای حسینی به اهداف و نظرات و فرمایشات آن حضرت که مهمترین آن امر به معروف و نهی از منکر است توجه شود. اما این کافی نیست و مسئله امر به معروف و نهی از منکر به قدری از نظر اسلام مهم است که نباید در یک هفته و در یک ماه و در یک فصل خلاصه شود. امر به معروف و نهی از منکر بزرگترین واجبی است که آیات فراوان قرآن و احادیث بسیار مهم بر آن تاکید دارند تا آنجا که حضرت علی(ع) فرمودند: تمامی کارهای نیک حتی جهاد در راه خدا در مقابل امر به معروف و نهی از منکر مانند نم کوچکی است در برابر اقیانوس؛ و به قول امام باقر علیه السلام امر به معروف و نهی از منکر واجب بزرگی است که سایر واجبات به وسیله آن اقامه می‌شود و کسب و کار به وسیله آن حلال می‌گردد و راه‌ها به وسیله آن امن می‌شود و عدالت به وسیله آن برقرار می‌شود. امر به معروف و نهی از منکر راه و روش انبیاء و برنامه صالحان است.

پس بر مسئولین لازم است به این امر مهم توجه نمایند زیرا قرآن مجید می‌فرماید:

«الذین ان مکناهم فی الارض اقاموالصلاه و آتوزکاه و امرو بالمعروف و نهی عن المنکر،

یعنی مومنین واقعی کسانی هستند که اگر تمکن و قدرت یابند اقامه نماز و ادای زکات می‌کنند و امر به معروف و نهی ازمنکر می‌نمایند و بر همگان نیز واجب و لازم است به این فریضه بزرگ توجه داشته باشند»...

با کمال تاسف مشاهده می‌شود که پس از مدت 32 سال که از برقراری جمهوری اسلامی گذشته است به این دو فریضه مهم کمتر توجه لازم شده و این واجب مهم به طور کامل احیا نگردیده لذا گاهی شاهد اشاعه فحشا و منکرات علنی می‌باشیم که یکی از حربه‌های تهاجم فرهنگی دشمن است و این از آفت‌های مهم ترک امر به معروف و نهی از منکر است که همگی در برابر آن مسئولیم.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

سلفی و سلفی گری

سلفی و سلفی گری

در اصول کافی نقل حدیثی شده است که در آن امام صادق(ع)می‌فرماید: «العالمُ بزمانه لا تهجُمُ علیه اللوابس
وهابیت؛ آمیزه ای از جهل و بدعت

وهابیت؛ آمیزه ای از جهل و بدعت

وهابیت را به معنای واقعی باید بدعتی خطرناک در دین مبین اسلام به شمار آورد؛ این فرقه گمراه از همان اوان پیدایش خود، خشونت، کینه توزی، نفاق و تفرقه افکنی بین پیروان دین آسمانی اسلام را سرلوحه خود قرار داده است.
نقد و بررسی آراء و عقاید وهابیت

نقد و بررسی آراء و عقاید وهابیت

وهابیت که زاییده افکار محمد بن عبد الوهاب است در برهه ای از زمان به تاخت و تاز هایی در حجاز اقدام نمود و ضمن تلاقی با سیاست و سیاسیون یکه تازی هایی در میدان سیاست انجام داد.
نقش استعمار در پیدایش وهابیت

نقش استعمار در پیدایش وهابیت

مقدمه: ((اسلام)) از آغاز پیدایش و ظهور، جهاد و مبارزهئ مستمر علیه قدرتهای ظلم گستر جهان را از اهداف اولیه و بنیادین خود قرار داده و رهایی انسانهای در بند جور و ستم جباران تاریخ و گسستن زنجیرهای اسارت و بردگی و استقرار صلح و آزادی را از پی‌آمدهای طبیعی گسترش این جهاد مقدس دانسته است.
فرقه های صوفیه

فرقه های صوفیه

موسس این مکتب حارث بن اسعد محاسبی است. وی از مردم بصره و ساکن بغدا بود و در سال 243 درگذشته است.

پر بازدیدترین ها

دوازده امام در منابع اهل سنّت ʂ)

دوازده امام در منابع اهل سنّت (2)

شخصیت دیگری که در این زمینه اظهار نظر نموده است، دانشمند بزرگ اهل سنت جلال‌الدین سیوطی است.
فرقه های صوفیه

فرقه های صوفیه

موسس این مکتب حارث بن اسعد محاسبی است. وی از مردم بصره و ساکن بغدا بود و در سال 243 درگذشته است.
قرمطیان

قرمطیان

قرمطیان شاخه‌ای از شاخه‌های درخت تناور اسماعیلیان‌اند. اینان پس از قیام مشهور صاحب الزنج ( 264 هـ 877 م )، در سمت جنوبی بین النهرین ظهور کردند.
سلفی و سلفی گری

سلفی و سلفی گری

در اصول کافی نقل حدیثی شده است که در آن امام صادق(ع)می‌فرماید: «العالمُ بزمانه لا تهجُمُ علیه اللوابس
زهد یا عوام فریبی خلفای سه گانه ʂ)

زهد یا عوام فریبی خلفای سه گانه (2)

ابوبکر در هنگام وفات به عایشه وصیت کرد تا شتری را که برای سواری از آن استفاده می‌کرد و کاسه‌ای که در آن غذا می‌آورد و قطیفه‌ای که می‌پوشید، بعد از وفات وی به خلیفه‌ای که بعد از او به خلافت می‌نشیند بدهد و افزود استفاده از این اموال تا زمانی برایم جایز بود که متولی امور مسلمین بودم!
Powered by TayaCMS