دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

هیأت های مؤتلفۀ اسلامی

No image
هیأت های مؤتلفۀ اسلامی

كلمات كليدي : مسجد امين الدوله، هيأت هاي مؤتلفۀ اسلامي، انجمن هاي ايالتي و ولايتي، دكتر بهشتي، انواري، مولائي، حبيب الله عسگر اولادي،حاج مهدي عراقي،س

نویسنده : مهدی نظرپور , لطفعلی لطیفی

در سال 1341 پس از غائله انجمن‌های ایالتی وولایتی در بازار وبرخی مساجد تهران افرادی با عنوان هیأت‌های مذهبی،‌به فعالیّت‌های سیاسی می‌پرداختند،امام خمینی (ره) تصمیم‌ گرفت فعّالیّت آنها را متمرکز کرده،به قم وصل کند. از این رو،سه هیأت (هیأت مسجد امین الدوله،هیأت اصفهانی‌ها وهیأت‌ مسجد شیخ علی) به قم دعوت کرد و از آنها خواست که ضمن ارتباط با وی، فعّالیّت خود را در تهران متمرکز کنند. این افراد در تهران گروهی به نام هیأت‌های مؤتلفۀ اسلامی را تشکیل دادند.

ارکان هیأت‌های مؤتلفۀ:

الف) شورای روحانیت: این شورا دارای چهار عضو رسمی شامل شهید آیت الله مطهری وشهید آیت الله دکتر بهشتی وحجج اسلام آقایان انواری ومولائی دو عضو غیررسمی آن شامل شهید محمد جواد باهنر وآیت الله هاشمی رفسنجانی بودکه در واقع نمایندگان غیررسمی امام (ره) در این گروه بودند.

وظایف شورا:

1-مشاوره ونظارت بر فعّالیّت‌های هیأت‌های مؤتلفه وانطباق آنها با موازین شرع وخط مشی امام (ره)

2-تهیۀ کتاب‌ها وجزوات آموزشی

ب) سازمان مرکزی یا هیأت اجرایی: که شامل دوازده نفر بود. مهم‌تری وشناخته شده‌ترین اعضای آن،حبیب‌الله عسگر اولادی،حاج مهدی عراقی،سیداسدالله لاجوردی بودند.

عمده‌ترین وظیفۀ سازمان مرکزی،تصمیم‌گیری دربارۀ تعیین خط مشی این گروه وتنظیم امور تشکیلاتی،تبلیغاتی،آموزشی ومالی هیأت‌های مؤتلفه بود.

ج)شورای تصمیم‌گیری: این شورا دارای چهار عضو بود که عبارت بودند از: شهید مطهری،شهید امانی،شهید اسلامی وآقای عسگراولادی.وظیفۀ این شورا این بود که در مواقع ضروری به سرعت تصمیم‌گیری‌ کرده،آن را به تصویب سازمان مرکزی رسانده واجرا کنند

د)شاخۀ نظامی: که عبارت بودند از: سید علی اندرزگو،محمد بخارائی،رضا صفار هرندی،مرتضی نیک‌نژاد،مهدی عراقی ومهم‌ترین اقدام این شاخۀ ترور حسنعلی منصور به دست محمد بخارایی در سال 1343 ه‍.ش پس از تبعید امام خمینی (ره) به ترکیه بود که در نتیجه،محمد بخارایی،رضا صفار هرندی،مرتضی نیک‌نژاد و صادق امانی دستگیر و به اعدام محکوم شدند. . (برگرفته از کتاب جریان شناسی، مهدی نظرپور و لطفعلی لطیفی)

مقاله

نویسنده مهدی نظرپور , لطفعلی لطیفی
جایگاه در درختواره تاریخ ایران بعد از اسلام

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

سلفی و سلفی گری

سلفی و سلفی گری

در اصول کافی نقل حدیثی شده است که در آن امام صادق(ع)می‌فرماید: «العالمُ بزمانه لا تهجُمُ علیه اللوابس
وهابیت؛ آمیزه ای از جهل و بدعت

وهابیت؛ آمیزه ای از جهل و بدعت

وهابیت را به معنای واقعی باید بدعتی خطرناک در دین مبین اسلام به شمار آورد؛ این فرقه گمراه از همان اوان پیدایش خود، خشونت، کینه توزی، نفاق و تفرقه افکنی بین پیروان دین آسمانی اسلام را سرلوحه خود قرار داده است.
نقد و بررسی آراء و عقاید وهابیت

نقد و بررسی آراء و عقاید وهابیت

وهابیت که زاییده افکار محمد بن عبد الوهاب است در برهه ای از زمان به تاخت و تاز هایی در حجاز اقدام نمود و ضمن تلاقی با سیاست و سیاسیون یکه تازی هایی در میدان سیاست انجام داد.
نقش استعمار در پیدایش وهابیت

نقش استعمار در پیدایش وهابیت

مقدمه: ((اسلام)) از آغاز پیدایش و ظهور، جهاد و مبارزهئ مستمر علیه قدرتهای ظلم گستر جهان را از اهداف اولیه و بنیادین خود قرار داده و رهایی انسانهای در بند جور و ستم جباران تاریخ و گسستن زنجیرهای اسارت و بردگی و استقرار صلح و آزادی را از پی‌آمدهای طبیعی گسترش این جهاد مقدس دانسته است.
فرقه های صوفیه

فرقه های صوفیه

موسس این مکتب حارث بن اسعد محاسبی است. وی از مردم بصره و ساکن بغدا بود و در سال 243 درگذشته است.

پر بازدیدترین ها

دوازده امام در منابع اهل سنّت ʂ)

دوازده امام در منابع اهل سنّت (2)

شخصیت دیگری که در این زمینه اظهار نظر نموده است، دانشمند بزرگ اهل سنت جلال‌الدین سیوطی است.
فرقه های صوفیه

فرقه های صوفیه

موسس این مکتب حارث بن اسعد محاسبی است. وی از مردم بصره و ساکن بغدا بود و در سال 243 درگذشته است.
قرمطیان

قرمطیان

قرمطیان شاخه‌ای از شاخه‌های درخت تناور اسماعیلیان‌اند. اینان پس از قیام مشهور صاحب الزنج ( 264 هـ 877 م )، در سمت جنوبی بین النهرین ظهور کردند.
سلفی و سلفی گری

سلفی و سلفی گری

در اصول کافی نقل حدیثی شده است که در آن امام صادق(ع)می‌فرماید: «العالمُ بزمانه لا تهجُمُ علیه اللوابس
زهد یا عوام فریبی خلفای سه گانه ʂ)

زهد یا عوام فریبی خلفای سه گانه (2)

ابوبکر در هنگام وفات به عایشه وصیت کرد تا شتری را که برای سواری از آن استفاده می‌کرد و کاسه‌ای که در آن غذا می‌آورد و قطیفه‌ای که می‌پوشید، بعد از وفات وی به خلیفه‌ای که بعد از او به خلافت می‌نشیند بدهد و افزود استفاده از این اموال تا زمانی برایم جایز بود که متولی امور مسلمین بودم!
Powered by TayaCMS