دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

وسوسه و وسواس obsessed

No image
وسوسه و وسواس obsessed

كلمات كليدي : وَسوَسه، وسواس، شيطان

نویسنده : هیئت تحریریه سایت پژوهه

وسوسه در لغت به معنای شک، بدگمانی و پچ پچ می‌باشد. وَسواس، صدا و آوازی است که از زیور آلات و یا نی شنیده می‌شود و به شیطان و هر سخن وسوسه آمیزی هم وسوسه گفته می‌شود.

وسواس با خود سخن گفتن و فکر کردن است، کسی که وسوسه بر او غالب و مسلط شده باشد مُوسْوِس گفته می‌شود.[1]

مرحوم کاشف الغطاء در تعریف وسواس می‌نویسد:

«وسواس که در سوره ناس از آن به خداوند پناه برده می‌شود، حالتی است که مانع از اطمینان و ثبات آدمی می‌شود و حالاتی هم چون دیوانگان بر او عارض می‌شود. سرچشمۀ وسواس خیال و نگرانی فکری است به طوری که آدمی در عین سلامتی خود را مریض می‌بیند و کارهای صحیح را باطل و غلط پنداشته و هر چیز طاهر و پاکی را نجس و هر حلال را حرام می‌پندارد، وسواس بیماری عجیبی است که به دیوانگی منجر می‌شود چنین شخصی اراده و نیّت بر عمل خاصی نخواهد داشت و تکرار در عبادات و معاملاتش دلیل استوار نبودن اراده و نیت اوست[2]»

وسواس نوعی بیماری روانی مذهبی است که از نظر خداوند نکوهیده اما در نظر خود شخص، پسندیده جلوه می‌کند، وسواس گاهی در نیت، گاه در مخارج حروف و گاه در صحت وضو و غسل و گاه در عدد رکعات نماز و گاه در طهارت و نجاست و... ظهور می‌کند.

در آموزه‌های اسلام، وسواس نشانۀ نفوذ شیطان بر قلب انسان است و لذا تأکید شده که به آن بی‌اعتنائی ‌شود.

نشانه‌های وسواس

1- اجتناب شخص وسواسی از دیگران به بهانه ناپاکی آنان

2- تردید زیاد در تمام امور

3-شک بسیار در صحت عبادات و دیگر حوادث

4-نگرانی بیهوده دربارۀ پاکیزگی و آلودگی لباس

5-لجاجب و عناد در کارها

وسواس و حکم شرعی

مرحوم یزدی در عروة الوثقی می‌نویسد: وسواسی که قطع و یقین در شستن برایش بدست نمی‌آید، باید به مردم عادی بنگرد و همان اعمالی که آنان در شستو و طهارت انجام می‌دهند، انجام دهد.

ابن طاووس در اقبال روایت کرده که برای دفع وسوسه، آدمی باید پیش از هر کاری که در آن دچار وسواس می‌شود با خواندن دعائی به درگاه خداوند پناه ببرد:

«اعوذ بالله القویّ و اعوذ بمحمدٍ الرضیّ من شر کلّ شیطان غَوّی»[3]

عبدالله بن سنان می‌گوید در حضور امام صادق (ع) در مورد مردی که مبتلا به وسواس در وضو و نماز بود گفتم وی مرد عاقلی است. آن حضرت فرمود:

او چه عقلی دارد و چگونه عاقل است؟! در حالی که در وسوسه‌هایش از شیطان فرمان‌برداری می‌نماید. گفتم: چگونه از شیطان پیروی می‌کند؟ آن حضرت فرمود: از خودش بپرس انگیزه این وسوسه‌ها از کجا و از کیست، بی‌شک خواهد گفت از کار شیطان است.[4]

مقاله

نویسنده هیئت تحریریه سایت پژوهه
جایگاه در درختواره رذائل اخلاقی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

سلفی و سلفی گری

سلفی و سلفی گری

در اصول کافی نقل حدیثی شده است که در آن امام صادق(ع)می‌فرماید: «العالمُ بزمانه لا تهجُمُ علیه اللوابس
وهابیت؛ آمیزه ای از جهل و بدعت

وهابیت؛ آمیزه ای از جهل و بدعت

وهابیت را به معنای واقعی باید بدعتی خطرناک در دین مبین اسلام به شمار آورد؛ این فرقه گمراه از همان اوان پیدایش خود، خشونت، کینه توزی، نفاق و تفرقه افکنی بین پیروان دین آسمانی اسلام را سرلوحه خود قرار داده است.
نقد و بررسی آراء و عقاید وهابیت

نقد و بررسی آراء و عقاید وهابیت

وهابیت که زاییده افکار محمد بن عبد الوهاب است در برهه ای از زمان به تاخت و تاز هایی در حجاز اقدام نمود و ضمن تلاقی با سیاست و سیاسیون یکه تازی هایی در میدان سیاست انجام داد.
نقش استعمار در پیدایش وهابیت

نقش استعمار در پیدایش وهابیت

مقدمه: ((اسلام)) از آغاز پیدایش و ظهور، جهاد و مبارزهئ مستمر علیه قدرتهای ظلم گستر جهان را از اهداف اولیه و بنیادین خود قرار داده و رهایی انسانهای در بند جور و ستم جباران تاریخ و گسستن زنجیرهای اسارت و بردگی و استقرار صلح و آزادی را از پی‌آمدهای طبیعی گسترش این جهاد مقدس دانسته است.
فرقه های صوفیه

فرقه های صوفیه

موسس این مکتب حارث بن اسعد محاسبی است. وی از مردم بصره و ساکن بغدا بود و در سال 243 درگذشته است.

پر بازدیدترین ها

دوازده امام در منابع اهل سنّت ʂ)

دوازده امام در منابع اهل سنّت (2)

شخصیت دیگری که در این زمینه اظهار نظر نموده است، دانشمند بزرگ اهل سنت جلال‌الدین سیوطی است.
فرقه های صوفیه

فرقه های صوفیه

موسس این مکتب حارث بن اسعد محاسبی است. وی از مردم بصره و ساکن بغدا بود و در سال 243 درگذشته است.
قرمطیان

قرمطیان

قرمطیان شاخه‌ای از شاخه‌های درخت تناور اسماعیلیان‌اند. اینان پس از قیام مشهور صاحب الزنج ( 264 هـ 877 م )، در سمت جنوبی بین النهرین ظهور کردند.
سلفی و سلفی گری

سلفی و سلفی گری

در اصول کافی نقل حدیثی شده است که در آن امام صادق(ع)می‌فرماید: «العالمُ بزمانه لا تهجُمُ علیه اللوابس
زهد یا عوام فریبی خلفای سه گانه ʂ)

زهد یا عوام فریبی خلفای سه گانه (2)

ابوبکر در هنگام وفات به عایشه وصیت کرد تا شتری را که برای سواری از آن استفاده می‌کرد و کاسه‌ای که در آن غذا می‌آورد و قطیفه‌ای که می‌پوشید، بعد از وفات وی به خلیفه‌ای که بعد از او به خلافت می‌نشیند بدهد و افزود استفاده از این اموال تا زمانی برایم جایز بود که متولی امور مسلمین بودم!
Powered by TayaCMS