حجاب و عفاف

حجاب و عفاف

قال النبی ص:مَنْ کانَ یُؤمِنُ بِاللَّهِ وَالْیَومِ الآخِرِ فَلایَبِیتُ فِی مَوضِعٍ تَسْمَعُ نَفَسَهُ امْرَأَةٌٍ لَیْسَت لَهُ بِمَحْرَمَة

حجاب یکی از راهکارهای تحقق عفاف در جامعه می‌باشد. مسلماً جامعه‌ای که دارای عفاف باشد و از هرزگی و پرده‌دری به دور باشد نه تنها چنین جامعه‌ای از تبعات بی‌بند و باری از قبیل فرزندان نامشروع و بنیان‌های سست خانواده و... در امان خواهد بود، در نتیجه چنین جامعه‌ای مسیر رشد و ترقّی و دستیابی به کمالات انسانی را خواهد پیمود، در مقابل جامعه‌ای که در آن به واسطه بی‌حجابی و بدحجابی حریم بین زن و مرد شکسته شده و نگاه‌های پر از گناه و روابط نامشروع حاکم باشد محل رفت و آمد شیطان و عرصه دام‌های او است.

امام صادق(ع) می‌فرمایند:

«مُحَادَثَهُ النِّسَاءِ مِنْ مَصَائِدِ الشَّیْطَانِ»[1]

گفتگو و رابطه نامشروع با زنان نامحرم از دام‌های شیطان است.

حجاب در اسلام ریشه در یک مسأله کلّی و اساسی دارد و آن این است که اسلام می‌خواهد انواع التذاذهای جنسی چه بصری و لمسی و چه نوع دیگر به محیط خانوادگی و در کادر ازدواج قانونی اختصاص یابد و جامعه و اجتماع فقط برای کار و فعالیّت باشد نه همراه با گناه و لذّت‌جویی جنسی، اسلام می‌خواهد این دو محیط را کاملا از یکدیگر تفکیک کند.[2]

پیامبر اسلام(ص) خطاب به یکی از زنان به نام حولاء می‌فرمایند:

«یَا حَولاءُ لا تُبْدِی زِینَتَکِ لِغَیْرِ زَوجِکِ یَا حَولاءُ لا یَحِلُّ لامرَأَهٍ أَن تُظهِرَ مِعصَمَهَا وَ قَدَمَهَا لِرَجُلٍ غَیْرِ بَعْلِهَا وَ إِذَا فَعَلَتْ ذَلِکَ لَمْ تَزَل فِی لَعْنَهِ اللَّهِ وَ سَخَطِهِ وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهَا وَ لَعَنَتْهَا مَلائِکَهُ اللَّهِ وَ أَعَدَّ لَهَا عَذَاباً أَلِیماً»[3]

ای حولاء! زینت خود را برای غیر شوهرت آشکار نکن. ای حولاء! برای یک زن جایز نیست مچ دست و پای خویش را برای مردی غیر از شوهرش آشکار سازد و در معرض دید او قرار دهد و هر گاه زنی چنین کاری را انجام دهد پیوسته در لعن و خشم خداوند است و خداوند بر او غضب می‌کند و فرشتگان الهی او را لعن می‌کنند و برای چنین زنی عذاب دردناکی آماده شده است.

آمارهاى مستند نشان مى‌دهد که با افزایش برهنگى در جهان طلاق و از هم گسیختگى زندگى زناشویى افزایش یافته است. در محیط و جامعه‌ای که حجاب است دو همسر تعلق به یکدیگر دارند، و احساساتشان و عشق و عواطفشان مخصوص یکدیگر است. گسترش دامنه فحشاء، و افزایش فرزندان نامشروع، از دردناکترین پیامدهاى بى‌حجابى است.[4] علی(ع) می‌فرمایند:

«یَظْهَرُ فِی آخِرِ الزَّمَانِ وَ اقْتِرَابِ السَّاعَهِ وَ هُوَ شَرُّ الأَزْمِنَهِ نِسْوَهٌ کَاشِفَاتٌ عَارِیَاتٌ مُتَبَرِّجَاتٌ مِنَ الدِّینِ دَاخِلاتٌ فِی الفِتَنِ مَائِلاتٌ إِلَى الشَّهَوَاتِ مُسْرِعَاتٌ إِلَى اللَّذَّاتِ مُسْتَحِلاّتٌ لِلْمُحَرَّمَاتِ فِی جَهَنَّمَ خَالِدَات»[5]

در آخر الزّمان نزدیک بقیامت زنانى ظاهر شوند که بى‌حجاب و برهنه‌اند، خود را براى غیر شوهرانشان آراسته می‌کنند، آئین را رها کرده، در آشوبها داخل‌ می‌شوند قائل به شهوات و مسائل جنسى هستند، به سوى لذّات و خوشگذرانى‌ها می‌شتابند، محرّمات الهى حلال می‌شمارند، و واردشوندگان در دوزخ می‌باشند.[6]