سعی و تلاش روی بذر سالم نتیجه می‌دهد

 «الدنیا مزرعه الآخره»؛ مزرعه چه خصوصیاتی دارد؟ مزرعه در یک فصلی می‌کارند و در یک فصلی محصول برمی‌دارند. یک زمانی باید کاشت، یک زمانی باید برداشت.کار در دنیا، پاداش در آخرت. در مزرعه، بذر اگر سالم بود محصولش خوب می‌شود. بذر سالم، در دنیا هم باید عمل سالم باشد. عمل سالم که در قیامت می‌ماند.بعضی‌ها ممکن است روزی شانزده ساعت کار کنند. صبح و شام ممکن است سخت ترین کارها را بکنند ولی قرآن می‌گوید: با اینکه تلاش می‌کند ولی جهنمی ‌است.قرآن می‌گوید: «عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ» (غاشیه/3). نصب هم یعنی سختکوش است اما در قیامت دستش خالی است: «تَصْلَىٰ نَارًا حَامِیَةً» با اینکه روزی شانزده ساعت کار می‌کند جهنم می‌رود. چرا؟ برای اینکه بذرش سالم نیست. نیتش خدا نیست. بذری در دنیا و در این مزرعه فایده دارد که سالم و خالص باشد. بذری میوه می‌دهد که خالص باشد... افرادی هستند خیلی کار می‌کنند، می‌گوییم که این کاری که می‌کنی درست نیست، می‌گوید: نه! دوست دارم، می‌گوییم: فتوای مراجع است؟ می‌گوید: نمی‌دانم. می‌گوییم: آیه داریم؟ می‌گوید: نمی‌دانم. پس برای چه کسی تلاش می‌کنی؟ در شهرداری هم اگر یک کسی ساختمان بسازد ولی روی نقشه نباشد، شهرداری می‌آید ساختمانش را خراب می‌کند. می‌گوید: پولش را دادم، می‌گوید: پول دادی، نقشه نداری. راه، نقشه می‌خواهد.کشت باید متناسب با زمین باشد. عمل باید متناسب با نیاز باشد. گاهی افراد عمل انجام می‌دهند ولی متناسب با نیاز نیست.

 کاشت بذر در خاک، برداشت از روی زمین

امروز بذر پنهان می‌شود و فردا سر در می‌آورد. خیلی از عمل‌های مخفی و خالص امروز، فردا پیدا می‌شوند. «وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرًا» (کهف/49) قرآن می‌گوید: عملت در مقابلت مجسم است. بذری که امروز زیر خاک رفت فردا در مقابلت سبز است. در آخرت هم کارهایی که اینجا می‌کنید، در مقابلتان مجسم می‌شود. «وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرً‌ا» (کهف/49) قهراً کسی که کشت نکند بی بهره است. شرایط آب و هوا و نور و باد هم موثّر است. در دنیا همینطور است. عمل در حال فقر یا در حال غنا. توقع داشتند یا بی توقع بودند.هر عملی در شرایط مختلف فرق می‌کند.

 کاشت در خاک نرم، نه روی سنگ سخت

کشاورزی در زمین نرم مفید است، روی سنگ چیزی در نمی‌آید. در کشاورزی دانه باید روی زمین نرم باشد. افرادی هم که سنگدل هستند و قساوت قلب دارند، عملشان قبول نمی‌شود. آنها آدم‌هایی مثل سنگ هستند. قرآن می‌فرماید: بعضی از آدم‌ها از سنگ هم سفت تر هستند. «قُلُوبُكُم مِّن بَعْدِ ذَٰلِكَ فَهِیَ كَالْحِجَارَه» (بقره/74) قلب اینها مثل سنگ است. بعد می‌گوید: نه! «أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً» از سنگ سفت تر است. چرا؟ برای اینکه «وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَ‌ةِ لَمَا یَتَفَجَّرُ» (بقره/74) از کنار سنگ‌‌ها چشمه آب بیرون می‌‌آید، این قلبش به قدری سنگ است که اصلاً چشمه آبی از آن بیرون نمی‌‌آید.کشاورزی غیر از کشت مراقبت هم می‌خواهد. در دنیا هم همینطور است. در آخرت هم همینطور است. عمل خالص مراقبت می‌خواهد. گاهی اول عمل، خالص است. برای خدا کارش را می‌‌کند ولی بعد غرور او را می‌گیرد، عُجب او را می‌گیرد. گاهی اول خداست، وسط هم خداست، آخر کار، بعد از عمل یک گناهی می‌کند، حبط می‌شود.همان طور که کشاورزی به کاشتن نیست؛ هم کاشتن لازم است و هم مراقبت! در مزرعه بعد از کاشت مراقبت لازم است. در دنیا هم عمل خیر که انجام دادی، مراقبت لازم است.

 گیاه بی‌ریشه، بدون دوام و استمرار

در مزرعه اگر گیاه ریشه نداشته باشد، دوام ندارد. در عمل هم همینطور است. شاید بتوان گفت عمل‌هایی که اخلاص ندارند و جز یک شکل ظاهری، هیچ مغز و ریشه ای ندارند نیز همین‌طور هستند؛ به عبارتی این اعمال هم اعمال بی ریشه‌ای هستند که هیچ اساس و بنیه‌ای نداشته و نتیجه‌ای نیز نخواهند داشت. به امید آنکه اعمالمان را به‌گونه‌ای مدیریت کنیم تا ان شاءا... دنیایمان به معنای واقعی کشتزاری خوب برای آخرتمان باشد.