فروتنى

فروتنى

فروتنى، یکى از خصلت هاى این مرد بزرگ، بودبه گونه اى که یکى از پرورش یافتگان محضرش مى نویسد:

«او آن چنان متواضع بود که حتّى یکبار نگذاشت کسى دست او را ببوسد. با اینکه از مدرّسان بلندمرتبه نجف بود، هر طلبه اى که از او درخواست درس مى کرد، هرگز خوددارى نمى نموداگر چه آن درس کتاب جامع المقدمات ـ که ابتدایى ترین کتاب طلاّب در ادبیات است ـ با کمال میل قبول مى کرد و دست ردّ به سینه کسى نمى زد.»^([14])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه